Postanowienie II AKzw 1099/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 1099/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym w składzie : Przewodniczący: SSA Danuta Matuszewska Protokolant: sekr. sąd. Anna Tracewska przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Janusza Krajewskiego po rozpoznaniu w sprawie S. Ł. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia (…) 2014 roku w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia: 1. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; 2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi w postępowaniu odwoławczym w kwocie 20 (dwadzieścia) złotych. Uzasadnienie Zażalenie jest bezzasadne. Sąd Apelacyjny podziela pogląd Sądu Penitencjarnego, że w stosunku do skazanego, pomimo niewątpliwie pozytywnej prognozy penitencjarnej, nie została spełniona merytoryczna przesłanka udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia w postaci pozytywnej prognozy kryminologiczno – społecznej. Sąd Apelacyjny stoi na stanowisku, że pozytywne zachowanie skazanego w toku wykonywania kary stanowi tylko jedną z okoliczności świadczących o zrealizowaniu celów kary. Nie kwestionując zatem niewątpliwie pozytywnej postawy skazanego, który aktywnie uczestniczy w procesie resocjalizacji (jego zachowanie oceniane jest jako --- STRONA 2 --- poprawne, był wielokrotnie nagradzany, deklaruje krytyczny stosunek do popełnionych czynów, nie przynależy do podkultury przestępczej, karę odbywa w systemie indywidualnego oddziaływania, bezkonfliktowo funkcjonuje w grupie współosadzonych, regulaminowo odnosi się do przełożonych, ukończył program podstawowej psychoterapii uzależnienia w formie programu standardowego), to wskazać należy, że powyższe nie może jeszcze stanowić – czego skazany zdaje się nie zauważać - wystarczającej podstawy do udzielenia mu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbywania kary pozbawienia wolności. Wymaga podkreślenia, że oprócz zachowania podczas wykonywania kary równie istotnym wyznacznikiem dla postawienia prognozy kryminologiczno - społecznej, stosownie do treści przepisu art. 77 § 1 k.k., są okoliczności popełnienia przestępstwa. Wpływają one na sformułowanie negatywnej prognozy, o ile wskazują na takie cechy skazanego, które mogą być przyczyną popełnienia przez niego kolejnego przestępstwa (vide: postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 27 grudnia 2007 roku, sygnatura akt II AKzw 1075/07, LEX nr 357121) . Słusznie Sąd Okręgowy wskazał, że choć S. Ł. przebywa w jednostce penitencjarnej po raz pierwszy, to jednak odbywa on kary pozbawienia wolności orzeczone za szereg czynów – w tym czterokrotnie kwalifikowanych z art. 244 k.k. Dopuszczając się przypisanych mu przestępstw skazany przejawił postawę całkowitego braku poszanowania dla dóbr istotnie chronionych prawem, zlekceważył też prawomocne orzeczenia wymiaru sprawiedliwości. Trudno zatem uznać, iż jego przestępcza działalność miała charakter incydentalny i nie uwidoczniała, czego skarżący zdaje się nie zauważać, utrwalonych skłonności skazanego do popełniania przestępstw. W ocenie Sądu Apelacyjnego, nie sposób, na podstawie właściwego zachowania się skazanego w warunkach izolacji penitencjarnej czy właściwego wykorzystania udzielonych do tej pory trzech przepustek, czynić prognozę, że równie właściwie skazany będzie się zachowywał na wolności. Mając na względzie powyższe, w opinii Sądu Apelacyjnego, proces resocjalizacji skazanego w warunkach penitencjarnych winien być jeszcze kontynuowany, aby przekonanie, że po zwolnieniu z zakładu karnego skazany nie powróci na drogę przestępczą, było rzeczywiście uzasadnione. Bowiem jedynie dalsza obserwacja zachowania skazanego w jednostce penitencjarnej i weryfikacja jego postępowania pozwoli w sposób właściwy ocenić, czy w osobowości skazanego 2 --- STRONA 3 --- rzeczywiście następują zmiany rokujące osiągnięcie celów kary. I choć, w ocenie Sądu Apelacyjnego, S. Ł. ma szansę na przedterminowe opuszczenie zakładu karnego (oczywiście przy założeniu, że nadal będzie w aktywny sposób uczestniczył w procesie swojej resocjalizacji), to jednak, na obecnym etapie wykonywania kary, decyzja o warunkowym przedterminowym zwolnieniu jawi się jako przedwczesna. W tej konkretnej sytuacji bowiem należy przyjąć, iż właściwe wyważenie okoliczności wymienionych w treści art. 77 § 1 k.k. prowadzi do wniosku, że skazany nie daje jeszcze należytej gwarancji przestrzegania porządku prawnego w warunkach wolności kontrolowanej. Skazany w złożonym zażaleniu nie wskazał żadnych argumentów przemawiających za zmianą czy też uchyleniem decyzji Sądu penitencjarnego. Uznając więc decyzję Sądu a quo za trafną, Sąd Apelacyjny orzekł, jak w punkcie pierwszym części dyspozytywnej niniejszego postanowienia. O kosztach sądowych w postępowaniu odwoławczym rozstrzygnięto w oparciu o przepisy art. 626 § 1 k.p.k., art.. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 618 § 1 pkt 1 k.p.k. i § 2 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. w zw. z § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym (Dz. U. z 2013 r., poz.663). 3