Postanowienie II AKzw 1095/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 1095/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Krzysztof Ciemnoczołowski Protokolant: sekr. sąd. Anna Tracewska przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Janusza Krajewskiego po rozpoznaniu w sprawie skazanego P. H. na skutek zażalenia skazanego i jego obrońcy na postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia (…) 2014 roku w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Sądowi Okręgowemu w G. do ponownego rozpoznania Uzasadnienie Zażalenia wywiedzione przez skazanego oraz jego obrońcę okazały się zasadne o tyle, że skutkowały przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. W świetle zarzutów podniesionych przez obrońcę skazanego stwierdzić należy, iż Sąd penitencjarny ponownie rozpoznając sprawę skazanego P. H. nie uwzględnił wszystkich wskazań Sądu Apelacyjnego zawartych w postanowieniu kasatoryjnym z dnia (…) 2014r. sygn. akt II AKa (…)/14. Poza zakresem rozważań Sądu pierwszej instancji w dalszym ciągu pozostały ustalenia wynikające z wywiadu środowiskowego znajdującego się w aktach osobowych, warunki osobiste skazanego (sytuacja rodzinna, otrzymana promesa zatrudnienia) i jego zachowanie po kolejno zapadających wyrokach skazujących. --- STRONA 2 --- Przyznać należy również rację obrońcy skazanego zarzucającemu, iż Sąd pierwszej instancji stawiając prognozę społeczno – kryminologiczną skazanego skupił się jedynie na przebiegu terapii odbytej w okresie od 27 lutego 2013r. do 18 września 2013r. na oddziale terapeutycznym dla osadzonych uzależnionych od środków odurzających lub substancji psychotropowych uznając, iż jej zakończenie nie jest równoznaczne z zakończeniem terapii w ogóle, podczas gdy udział P. H. w różnych formach terapii ma szersze ramy czasowe (skazany w okresie od 28 września 2012r. do 07 grudnia 2012r. uczestniczył również w programie readaptacji społecznej skierowanej do grup skazanych uzależnionych, nadużywających, zagrożonych uzależnieniem od środków psychoaktywnych, uczestniczył w programie readaptacji społecznej organizowanym przez Stowarzyszenie M., zaś od 15 listopada 2013r. został objęty terapią indywidualną). Nie ulega zatem wątpliwości, iż ocena efektów odbytej terapii odwykowej skazanego, jego zaangażowanie w zajęcia i zrozumienie istniejącego problemu uzależnienia w kontekście prognozy jego przyszłego zachowania, nie została dokonana w sposób całościowy. Przeprowadzenie powyższych ustaleń przez Sąd Apelacyjny naruszałoby rolę organu odwoławczego jako organu sprawującego jedynie kontrolę w odniesieniu do decyzji sądu meriti i nie przeprowadzającego z zasady własnego postępowania dowodowego. Z omówionych względów orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia. 2