Postanowienie II AKzw 1090/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 1090/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Beata Fenska-Paciorek Protokolant: sekr. sąd Anna Tracewska przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Janusza Krajewskiego po rozpoznaniu w sprawie D. K. zażalenia prokuratora na postanowienie Sądu Okręgowego w B. z dnia (…) 2014 roku w przedmiocie udzielenia skazanej przerwy w odbywaniu kary na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia: I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić skazaną w całości od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie odwo- ławcze, którymi obciążyć Skarb Państwa; Uzasadnienie Zażalenie jest bezzasadne. W ocenie Sądu Apelacyjnego, stanowisko Sądu Okręgowego, iż udzielenie skazanej przerwy w odbywaniu orzeczonej względem niej kary pozbawienia wolności jest celowe, zostało przekonująco uzasadnione i znajduje potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym. W szczególności należy podkreślić, iż wbrew twierdzeniom skarżącego, Sąd pierwszej instancji wykazał istnienie ważnych względów rodzinnych, wystarczających do udzielenia D. K. przerwy w odbywaniu kary. W zażaleniu skarżący podkreśla, że udzielenie skazanej przerwy nie jest konieczne, gdyż negatywne konsekwencje pobytu osoby skazanej w izolacji penitencjarnej są typowym następstwem wymierzenia kary pozbawienia wolności a udzielona wcześniej przerwa powinna być wystarczająca dla osiągnięcia jej celów. Takie --- STRONA 2 --- stanowisko nie znajduje zastosowania w realiach niniejszej sprawy, ponieważ jak wynika z zeznań świadka L. R., poprawa stanu zdrowia syna skazanej nie ma trwałego charakteru, w dalszym ciągu ma on myśli samobójcze, wymaga leczenia farmakologicznego i psychiatrycznego a kontakt z matką i jej osobista obecność jest niezbędna dla jego prawidłowego funkcjonowania. Osadzanie matki w zakładzie karnym może spowodować cofnięcie jego stanu psychicznego. W świetle tych okoliczności za trafne należy uznać stanowisko Sądu Okręgowego, iż dalsza obecność D. K. przy synu jest niezbędna dla poprawy jego stanu zdrowia psychicznego, wobec czego w sprawie zachodzą przesłanki z art. 153 § 2 k.k.w. Ponadto Sąd drugiej instancji dostrzega możliwość zrealizowania celu udzielenia skazanej przerwy w karze w sytuacji gdy, jak wynika ze zebranego w sprawie materiału dowodowego, w sposób właściwy wykorzystała ona poprzednio udzieloną przerwę, co przyczyniło się do istotnej poprawy stanu zdrowia psychicznego jej syna. Z tych względów Sąd Apelacyjny orzekł, jak w części dyspozytywnej postanowienia. O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze Sąd Apelacyjny orzekł w punkcie drugim postanowienia na podstawie art. 626 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. 2