Postanowienie II AKzw 1087/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 1087/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Beata Fenska-Paciorek Protokolant: sekr. sąd Anna Tracewska przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Janusza Krajewskiego po rozpoznaniu w sprawie R. R. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia (…) 2014 roku w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w wykonaniu kary na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia: I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić skazanego w całości od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie od- woławcze, którymi obciążyć Skarb Państwa; Uzasadnienie Zażalenie jest bezzasadne. Zaskarżone postanowienie wolne jest od uchybień faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na treść orzeczenia. Sąd Okręgowy przeprowadził postępowanie w sposób prawidłowy i dokonał trafnych ustaleń faktycznych, z których wyprowadził słuszny wniosek o niezaistnieniu wypadku losowego, mogącego uzasadniać udzielenie skazanemu przerwy w wykonaniu kary w oparciu o przepis art. 153 § 3 k.k.w. Jak wynika z akt sprawy, R. R. korzystał z przerwy w odbywaniu kary na podstawie postanowienia Sądu Okręgowego w R. z dnia (…) 2012r. Po jej upływie nie zgłosił się do jednostki penitencjarnej w celu odbycia dalszej części kary. W dniu 7 marca 2014r. został zatrzymany i ponownie osadzony w Zakładzie Karnym. Pismem z dnia 18 marca 2014r. skazany złożył wniosek o udzielenie mu kolejnej przerwy w karze, w --- STRONA 2 --- oparciu o podstawy ujęte w art. 153 § 2 k.k.w. Zgodnie z art. 153 § 3 k.k.w., „nie można udzielić przerwy przed upływem roku od dnia ukończenia poprzedniej przerwy i powrotu po niej do zakładu karnego, chyba że zachodzi wypadek choroby psychicznej lub innej ciężkiej choroby skazanego albo inny wypadek losowy”. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że „inny wypadek losowy”, w ujęciu powołanej regulacji, to jedynie sytuacja nagła, bliska klęski żywiołowej, podczas gdy trudne położenie rodziny nie należy do zakresu zastosowania przepisu art. 153 § 3 k.k.w. (tak m.in.: postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 12 grudnia 2007 r., w sprawie II AKzw 963/07, Lex nr 357197). Zastosowanie przerwy z ważnych względów rodzinnych w ujęciu art. 153 § 2 k.k.w. nie może nastąpić zatem przed upływem roku od osadzenia skazanego w zakładzie karnym po poprzedniej przerwie udzielonej w oparciu o ten przepis. Słusznie wskazał Sąd Okręgowy, iż z treści wniosku R. R. o udzielenie przerwy nie wynika, aby w życiu jego rodziny zaistniała sytuacja, którą należałoby oceniać w kategoriach „wypadku losowego”, o którym mowa w cytowanym powyżej przepisie ustawy. Trudna sytuacja zdrowotna i mieszkaniowa jego matki, jak również problemy, z którymi boryka się konkubina skazanego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie mogą być za takowy wypadek uznane. Położenie rodziny R. R., jakkolwiek trudne, nie odbiega bowiem w znaczący sposób od sytuacji rodzin innych skazanych. Na marginesie jedynie zauważyć należy, iż przedmiotowy stan rzeczy nie jest nowym zjawiskiem, a co za tym idzie R. R. przebywając ponad rok na wolności w trakcie uprzednio udzielonej przerwy i po jej zakończeniu pozostając na tzw. niepowrocie do jednostki penitencjarnej, mając nieuchronną perspektywę powrotu do zakładu karnego, powinien zabezpieczyć warunki bytowe matki i sfinalizować sprawy związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Argumenty podniesione przez skarżącego, odnoszące się do zaistnienia ważnych względów rodzinnych, nie mogą tym samym podważyć trafności orzeczenia Sądu pierwszej instancji. Mając powyższe na uwadze, utrzymano w mocy zaskarżone postanowienie. Na podstawie art. 626 § 1 k.p.k., art. 634 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. Sąd Apelacyjny zwolnił skazanego od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, uznając, że w jego sytuacji majątkowej ich poniesienie byłoby dla niego nadmiernie uciążliwe. 2 --- STRONA 3 --- 3