Postanowienie II AKzw 1085/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 1085/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym w składzie : Przewodniczący: SSA Danuta Matuszewska Protokolant: sekr. sąd. Anna Tracewska przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Janusza Krajewskiego po rozpoznaniu w sprawie D. J. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w B. z dnia (…) 2014 roku w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia: 1. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie, 2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi w postępowaniu odwoławczym w kwocie 20 (dwadzieścia) złotych uzasadnienie Zażalenie skazanego jest bezzasadne. Sąd Apelacyjny podziela stanowisko Sądu penitencjarnego, wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, iż w stosunku do skazanego nie zachodzą jeszcze przesłanki pozwalające na przedterminowe zwolnienie go z reszty kary pozbawienia wolności. Zważyć trzeba, że wśród okoliczności branych pod uwagę przy rozważaniu kwestii warunkowego przedterminowego zwolnienia, znajdują się: postawa, właściwości i warunki osobiste skazanego, okoliczności popełnienia przestępstwa oraz zachowanie po popełnieniu przestępstwa i w czasie odbywania kary (art. 77 § 1 k.k.). Dodatnia prognoza kryminologiczna powinna być rezultatem kumulatywnej oceny wszystkich kryteriów zawartych w przywołanym przepisie. --- STRONA 2 --- Analiza materiału dowodowego zebranego w sprawie nie uzasadnia przyjęcia takiej prognozy w stosunku do D. J. Sąd Okręgowy, ustalając stan faktyczny i dokonując jego oceny z punktu widzenia przesłanek opisanych w art. 77 § 1 k.k., w należytym stopniu uwzględnił wszystkie okoliczności sprawy, nie przypisując żadnej z nich nadmiernego znaczenia, w tym i odnośnie zachowania skazanego w czasie odbywania kary. Z opinii Aresztu Śledczego w I., gdzie obecnie przebywa skazany, wynika, że zachowanie skazanego w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności jest poprawne. Nie deklaruje on przynależności do nieformalnych struktur podkultury przestępczej, poprawnie układa relacje ze współosadzonymi, a wobec przełożonych jest formalnie regulaminowy. Był kilkunastokrotnie nagradzany, ukończył kurs przyuczający do zawodu robotnik budowlany z zastosowaniem nowych technologii budowlanych oraz kurs aktywizacyjny. Jest zatrudniony w jednostce penitencjarnej jako sprzątający. Nie negując oczywiście pozytywnych aspektów postawy skazanego w izolacji penitencjarnej, to nie sposób nie zauważyć, że od czerwca 2013 roku D. J. odbywał orzeczoną względem niego karę w zakładzie karnym typu otwartego. W warunkach zwiększonych uprawnień, samokontroli i zmniejszonego dozoru nie sprawdził się jednak i poprzez niewłaściwe i wulgarne zachowanie zdegradowano go na posiedzeniu komisji penitencjarnej w dniu 6 listopada 2013 roku do odbywania kary w zakładzie karnym typu zamkniętego. Uwadze Sądu Apelacyjnego nie uszło też, że pomimo tego, że skazany – od dnia 6 marca 2014 roku - przebywa w jednostce penitencjarnej typu półotwartego, to jego zachowanie nie zostało jak dotąd docenione przez administrację zakładu karnego na tyle, by otrzymał on nagrody w postaci przepustki lub zezwolenia na czasowe opuszczenie zakładu karnego. Świadczy to o tym, że jego postępy resocjalizacyjne nie zostały ocenione na tyle pozytywnie, by skazany uzyskał taki stopień zaufania, który pozwalałby na sprawdzenie jego zachowania w warunkach zwiększonej samodyscypliny i zmniejszonego nadzoru. Taka weryfikacja byłaby, w ocenie Sądu Apelacyjnego, mając na względzie zwłaszcza niesprawdzenie się D. J. w zakładzie karnym typu otwartego, niezbędna przed podjęciem pozytywnej decyzji w przedmiocie wniosku o warunkowe przedterminowe zwolnienie. Mając powyższe na uwadze, nie sposób uznać, ażeby postawa D. J. była wzorowa i jako taka zasługiwała na szczególne wyróżnienie, jakim jest dobrodziejstwo warunkowego zwolnienia. Sąd Apelacyjny dostrzega oczywiście wymienione wyżej pozytywne aspekty zachowania skazanego, podziela jednak stanowisko Sądu meriti, że na 2 --- STRONA 3 --- obecnym etapie wykonania kary nie można uznać, że cele reakcji karnej zostały już osiągnięte. Zdaniem instancji odwoławczej, D. J. w dalszym ciągu nie daje rękojmi należytego sprawowania na wolności, w szczególności w zakresie przestrzegania prawa, co wyklucza możliwość udzielenia mu obecnie warunkowego przedterminowego zwolnienia. Zdaniem Sądu Apelacyjnego, resocjalizacja skazanego winna trwać nadal i tylko dalsza obserwacja jego zachowania w warunkach penitencjarnych pozwoli ocenić, czy jego wcześniejsze zwolnienie nie będzie stanowiło zagrożenia dla porządku prawnego. Skazany nie podniósł w zażaleniu argumentów, które pozwoliłyby na zmianę zaskarżonego postanowienia zgodnie z jego wolą. Nie wykazał w szczególności, aby sędziowskie przekonanie, co do prognozy przestrzegania prawa po przedterminowym zwolnieniu z odbycia reszty kary pozbawienia wolności, zostało powzięte bez uwzględnienia wszelkich ku temu okoliczności, albo też, że zawiera ono błędy natury logicznej czy ocennej, a tylko takie stanowiłyby podstawę do zmiany zaskarżonej decyzji. Wskazać tylko trzeba skazanemu, że jakkolwiek Sąd Apelacyjny ma na uwadze, że wcześniej skazany uczestniczył w systemie przepustkowym, jednakowoż to jego niewłaściwe zachowanie i zdegradowanie go do jednostki typu zamkniętego spowodowało odebranie mu tego przywileju. W konsekwencji Sąd Apelacyjny, podzielając stanowisko Sądu Okręgowego, orzekł, jak w punkcie pierwszym części dyspozytywnej niniejszego postanowienia. O kosztach sądowych w postępowaniu odwoławczym rozstrzygnięto w oparciu o przepisy art. 626 § 1 k.p.k., art.. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 618 § 1 pkt 1 k.p.k. i § 2 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. w zw. z § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2013 w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym (Dz. U. z 2013 r., poz.663). 3