Postanowienie II AKzw 1083/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 1083/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Krzysztof Ciemnoczołowski Protokolant: sekr. sąd. Anna Tracewska przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Janusza Krajewskiego po rozpoznaniu w sprawie skazanego K. P. na skutek zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia (…) 2014 roku w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w związku z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia: I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić skazanego od kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, którymi obciążyć Skarb Państwa. Uzasadnienie Zażalenie jest bezzasadne. Ustosunkowując się do treści zażalenia wskazać należy, że powodem dla którego Sąd pierwszej instancji odmówił udzielenia skarżącemu warunkowego przedterminowego zwolnienia było racjonalne wyważenie wszystkich przesłanek wymienionych w art. 77 § 1 k.k. i nie dopuścił się przy tym żadnych uchybień mogących stanowić podstawę korekty bądź uchylenia wydanego orzeczenia. Należy przychylić się do stanowiska, iż udzieleniu K. P. warunkowego przedterminowego zwolnienia sprzeciwia się jego niestabilne, zmienne, zachowanie w trakcie pobytu w zakładzie karnym oraz niewysokie zaangażowanie w proces resocjalizacji (skazany w stopniu zaledwie przeciętnym realizuje założenia indywidualnego programu oddziaływania i nie angażuje się w prace społeczne na rzecz oddziału --- STRONA 2 --- mieszkalnego). Nie ulega wątpliwości, iż jego zachowania nie można uznać jako wzorowego, czy choćby wyróżniającego się na tle pozostałych skazanych, a tylko w takim przypadku możliwym jest odstępstwo od zasady, jaką jest odbycie orzeczonej kary w całości. Wskazać również należy, iż K. P. w dalszym ciągu przebywa w zakładzie karnym typu zamkniętego, gdyż w opinii administracji jednostki penitencjarnej nie daje on gwarancji należytego zachowania w warunkach zwiększonej samokontroli i samodyscypliny, a tym bardziej na wolności. Tym samym nie jest przekonująca argumentacja skarżącego, który przyczyn braku przepustek czy nagród wolnościowych upatruje nie w swojej postawie, lecz w decyzjach administracji zakładu karnego. Wątpliwości Sądu odwoławczego budzi również rzeczywisty stosunek skazanego do popełnionych przestępstw. Wprawdzie na posiedzeniu Sądu odwoławczego oświadczył, że bardzo żałuje swoich czynów, jednakże w zażaleniu podniósł, że nie używał przemocy przy popełnieniu czynu z art. 280 § 2 k.k. (co stoi w sprzeczności z wyrokiem Sądu Okręgowego w P. z dnia (…) 2012r. sygn. akt XVI K (…)/11). Z powołanych wyżej względów, należy uznać, iż zaskarżone orzeczenie wolne jest od błędów natury faktycznej lub prawnej, które wskazywałyby na potrzebę jego zmiany lub ponownego rozpoznania sprawy. Tego rodzaju wniosku nie może skutecznie podważyć argumentacja powołana przez autora zażalenia. W kontekście twierdzeń skarżącego należy wskazać, iż bliski koniec kary nie należy do okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia w myśl art. 77 § 1 k.k., zaś zachowanie skazanego w jednostce penitencjarnej nie uprawnia w żadnym razie do stwierdzenia, że w jego postawie zaszły na tyle daleko idące zmiany i że zasadnym jest uznanie, iż rokuje on przestrzeganie porządku prawnego na wolności. Brak jest również podstaw do stwierdzenia, iż Sąd pierwszej instancji orzekając w przedmiocie wniosku skazanego, nie zapoznał się należycie z jego aktami osobowymi część „(…)” i „(…)”, co zarzuca skarżący w wywiedzionym przez siebie zażaleniu. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia. Na podstawie art. 626 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. Sąd Apelacyjny zwolnił K. P. od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, uznając, że w jego sytuacji majątkowej ich poniesienie byłoby dla niego nadmiernie uciążliwe. 2 --- STRONA 3 --- 3