Postanowienie II AKzw 1073/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w Wydziale II Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 1073/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w Wydziale II Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Grażyna Świderska - Wandor Protokolant: staż. Dagmara Liszewska przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Marii Baran po rozpoznaniu w sprawie J. A. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego we W. z dnia (…) 2014 roku w przedmiocie odwołania warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia: 1. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie, 2. zwolnić skazanego od ponoszenia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, którymi obciążyć Skarb Państwa Uzasadnienie Zażalenie skazanego jest bezzasadne. Sąd Okręgowy we W. postanowieniem z dnia (…) 2013 roku w sprawie o sygn. akt III Kow (…)/13 wz warunkowo zwolnił J. A. z odbycia reszty orzeczonej względem niego kary pozbawienia wolności. Na mocy tegoż postanowienia skazany oddany został pod dozór kuratora sądowego i zobowiązany do: wykonywania pracy zarobkowej i powstrzymywania się od nadużywania alkoholu. Wyznaczono skazanemu okres próby do dnia 25 czerwca 2015 roku. Analiza akt sprawy (w tym teczki dozoru kuratora) pozwala stwierdzić, że skazany w okresie próby nie dołożył starań, by wywiązać się z nałożonych na niego obowiązków. Ze szczegółowych i rzetelnych danych uzyskanych od kuratora – osoby obiektywnej, zawodowo zajmującej się sprawowaniem dozoru – wynika, że skazany nie podjął stałego zatrudnienia, sporadycznie jedynie podejmował prace dorywcze. W czasie prawie całego okresu próby --- STRONA 2 --- nadużywał alkoholu, a pod jego wpływem wszczynał awantury domowe, kilkakrotnie w jego miejscu zamieszkania miały miejsce interwencje Policji. Również w czasie wizyt kuratora J. A. kilkakrotnie znajdował się pod wpływem alkoholu. Pomimo wielokrotnych ostrzeżeń ze strony kuratora sądowego skazany nie zmienił swojego postępowania. Wszelkie oddziaływania w zakresie sprawowanego nad nim dozoru, włącznie z udzieleniem mu – w trybie art. 173 § 3 i 4 k.k.w. - pisemnego upomnienia - okazały się kompletnie nieskuteczne, gdyż skazany przejawiał niezłomność i uporczywość w regularnym łamaniu nałożonych przez Sąd obowiązków. Zdaniem Sądu Apelacyjnego, postawa skazanego wykazuje daleko lekceważący stosunek do orzeczeń wymiaru sprawiedliwości i starań kuratora sądowego, nadto wskazuje, że w rzeczywistości nie ma on woli zerwania z nałogiem. Zdaniem Sądu odwoławczego zachowanie J. A., wyrażające się w uporczywym nieprzestrzeganiu obowiązku zachowania abstynencji od alkoholu sprawia, że zachowanie skazanego ocenić trzeba negatywnie. Oczywistym pozostaje bowiem, iż właśnie sformułowany w postanowieniu o udzieleniu warunkowego przedterminowego zwolnienia nakaz powstrzymywania się od nadużywania alkoholu stanowił gwarancję, że skazany będzie właściwie funkcjonował w społeczeństwie i będzie przestrzegać porządku prawnego. Skazany, notorycznie sprzeniewierzając się temu obowiązkowi, dał wyraz lekceważenia dla obowiązującego porządku prawnego i norm funkcjonowania w społeczeństwie. W ocenie Sądu Apelacyjnego postawa przyjęta przez skazanego dowiodła, że udzielenie mu warunkowego przedterminowego zwolnienia było decyzją przedwczesną. Zdaniem Sądu odwoławczego zachowanie skazanego świadczy o tym, że nie potrafił skorzystać z dobrodziejstwa warunkowego zwolnienia z reszty kary pozbawienia wolności. Mimo obiektywnej możliwości podporządkowania się wymienionym rygorom, skazany tego nie uczynił z powodów przez siebie zawinionych. Tym samym uznać należy, że pozytywna prognoza co do przestrzegania przez skazanego porządku prawnego, która była podstawą decyzji o warunkowym zwolnieniu, nie sprawdziła się. W takim wypadku jego dalszy proces resocjalizacji, rozumiany jako wdrażanie skazanego do przestrzegania porządku prawnego, musi być kontynuowany w warunkach izolacji więziennej. Z powołanych względów, Sąd Apelacyjny, nie znajdując we wniesionym środku odwoławczym podstaw do zmiany czy też uchylenia orzeczenia Sądu penitencjarnego, orzekł jak w punkcie pierwszym części dyspozytywnej niniejszego postanowienia. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na mocy art. 626 § 1 k.p.k. w zw. z art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. Sąd Apelacyjny, uznając, 2 --- STRONA 3 --- że obciążenie kosztami postępowania odwoławczego stanowiłoby dla skazanego zbytnią uciążliwość, obciążył nimi Skarb Państwa. 3