Postanowienie II AKzw 1073/14 POSTANOWIENIE Dnia 12 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- 1 Sygn.akt II AKzw 1073/14 POSTANOWIENIE Dnia 12 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Alina Kamińska Protokolant : Anna Tkaczyk przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku – Przemysława Sabata po rozpoznaniu w sprawie M. Z. B. s. Z. zażalenia wniesionego przez prokuratora na postanowienie Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 20 maja 2014 r. sygn.akt III Kow 1515/14/wz w przedmiocie udzielenia warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 2 k.p.k. p o s t a n a w i a zmienić zaskarżone postanowienie i odmówić skazanemu M. Z. B. udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Kętrzynie w sprawie II K 106/12, której koniec przypada na dzień 05.09.2014r. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 20.05.2014r. Sąd Okręgowy w Olsztynie udzielił skazanemu M. Z. B. warunkowego zwolnienia z odbywania reszty kary 1 roku i 8 miesięcy lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Kętrzynie w sprawie II K 106/12. W okresie próby oddał skazanego pod dozór kuratora oraz nałożył obowiązki podjęcia pracy zarobkowej, zakazu używania alkoholu, przestrzegania porządku prawnego, informowania kuratora o przebiegu okresu próby. Postanowienie to zaskarżył w całości na niekorzyść M. Z. B. prokurator, zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę, polegający na przyjęciu, że --- STRONA 2 --- 2 dobre i stabilne zachowanie skazanego w trakcie odbywania kary, jego zaangażowanie w proces resocjalizacji, wykazywany krytycyzm wobec własnego postępowania, uczestnictwo w programach edukacyjnych i korekcyjnych daje podstawę do uznania, że skazany będzie przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa, w związku z czy zachodzą przesłanki określone w art. 77 § 1 k.k., podczas gdy właściwa ocena wszystkich kryteriów zastosowania instytucji warunkowego przedterminowego zwolnienia, a zwłaszcza 9-krotna karalność sądowa, 3-krotne korzystanie z warunkowego zwolnienia, które każdorazowo było odwoływane, 3-krotne korzystanie z zawieszenia wykonania kary oraz wyjątkowo naganna postawa życiowa prowadzi do wniosku, że brak jest wobec skazanego pozytywnej prognozy kryminologicznej, a co za tym idzie warunków do udzielenia przedterminowego zwolnienia. Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez odmowę udzielenia skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbywania reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zarówno sformułowany przez prokuratora zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, jak i jego wniosek o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez odmowę warunkowego zwolnienia M. Z. B., są zasadne. Zgodnie z treścią art. 77 § 1 k.k. przy orzekaniu w przedmiocie warunkowego zwolnienia uwzględnieniu podlegają okoliczności związane zarówno z osobą skazanego, jak też z popełnionym przestępstwem oraz rozmiar odbytej już kary. Z całokształtu tych przesłanek powinno wynikać przekonanie, czy proces resocjalizacji skazanego został już zakończony lub może być kontynuowany w warunkach wolnościowych. Kontrolując zaskarżone postanowienie stwierdzić trzeba, że Sąd Okręgowy uwzględnił w zasadzie tylko jeden element kształtujący prognozę kryminologiczną, a mianowicie dobre sprawowanie M. Z. B. w trakcie odbywania kary. Nie uwzględnił natomiast pozostałych przesłanek składających się na prognozę kryminologiczną co powoduje, że orzeczenie to nie może się ostać. Tymczasem wnioski płynące z danych zgromadzonych w aktach sprawy nie pozwalają rokować tak pozytywnie co do jego przyszłego zachowania się na wolności, jak uznał Sąd Okręgowy, udzielając mu warunkowego przedterminowego zwolnienia. --- STRONA 3 --- 3 W odniesieniu do tego skazanego, osoby wielokrotnie karanej, istotne znaczenie ma przede wszystkim fakt, że żadna z instytucji probacyjnych, z których niejednokrotnie korzystał, nie osiągnęła pożądanych rezultatów w postaci wdrożenia go do przestrzegania porządku prawnego. Wielość skazań i systematyczność w łamaniu prawa każe stopień jego demoralizacji ocenić jako znaczny. Także szybki powrót do przestępstwa nakazuje szczególną ostrożność w formułowaniu prognozy kryminologicznej. Udzielane mu w przeszłości dobrodziejstwa probacji poprzedzone były również oceną prognozy jego zachowania na wolności, a podjęte decyzje okazały się każdorazowo błędne. Skazany w warunkach izolacji podporządkowuje się obowiązującym normom – co wynika po części z dobrego przystosowania się do rygorów wykonywania kary - ale taka postawa nie jest trwała i na wolności ponownie wchodzi on w konflikt z prawem. W tej sytuacji obecna prawidłowa postawa w izolacji ma znacznie mniejszą wartość prognostyczną, niż przyjął to sąd penitencjarny udzielając warunkowego zwolnienia. Konkludując, w ocenie Sądu Apelacyjnego prawidłowa analiza wszystkich okoliczności istotnych z punktu widzenia art. 77 § 1 k.k. nie daje podstaw do pozytywnego wnioskowania odnośnie przyszłego zachowania się skazanego na wolności, a co za tym idzie i do udzielenia mu dobrodziejstwa probacji. Z tych względów orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.