Postanowienie II AKzw 1072/14 POSTANOWIENIE Dnia 27 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 1072/14 POSTANOWIENIE Dnia 27 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Alina Kamińska Protokolant : Anna Tkaczyk przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku – Anny Malczyk po rozpoznaniu w sprawie M. G. zażalenia wniesionego przez prokuratora na postanowienie Sądu Okręgowego w Suwałkach z dnia 22 maja 2014 r. sygn.akt II Kow 322/14 (wz) w przedmiocie udzielenia warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 22.05.2014r. Sąd Okręgowy w Suwałkach udzielił skazanemu M. G. warunkowego zwolnienia z odbywania reszty kary 3 lat i 10 miesięcy lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Suwałkach w sprawie II K 42/03. W okresie próby oddał skazanego pod dozór kuratora oraz nałożył obowiązki informowania kuratora o przebiegu okresu próby i zmianie miejsca zamieszkania. Postanowienie to zaskarżył prokurator, zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę, który miał wpływ na treść orzeczenia, polegający na uznaniu przez Sąd, że w stosunku do skazanego istnieje pomyślna prognoza kryminologiczno- społeczna uzasadniająca zastosowanie względem niego instytucji warunkowego zwolnienia z odbywania reszty kary pozbawienia wolności w sytuacji, gdy zachowanie skazanego podczas --- STRONA 2 --- 2 odbywania kary, jego dotychczasowy tryb życia, właściwości, warunki osobiste oraz charakter i okoliczności popełnionych wielokrotnie przestępstw, świadczące o jego demoralizacji, nie uzasadniają przekonania, że po zwolnieniu będzie on przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa, tym bardziej, że w przeszłości stosowane wobec niego środki probacyjne okazały się nieskuteczne. Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez odmowę udzielenia skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbywania reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Skarżący nie wykazał w swoim zażaleniu zarzucanego błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego postanowienia, a jedynie zaprezentował odmienną ocenę istniejących w sprawie okoliczności. Treść środka odwoławczego prowadzi do konkluzji, że zdaniem skarżącego wielokrotna karalność i okoliczności popełnionych przez skazanego przestępstw oraz odwołanie warunkowego przedterminowego zwolnienia stanowią wystarczającą przesłankę ujemną eliminującą możliwość ponownego zastosowania wobec skazanego instytucji probacji. Takie stanowisko skarżącego nie zasługuje na podzielenie. Przede wszystkim w odniesieniu do M. G. celowość jego ponownego osadzenia w zakładzie karnym celem odbycia reszty kary pozbawienia wolności, której wykonanie zarządzono wskutek odwołania warunkowego przedterminowego zwolnienia, należy oceniać mając na uwadze, że do końca tej kary pozostało niewiele ponad miesiąc. W tej sytuacji zważywszy, że skazany od 10.03.2014r. przebywa na wolności po odbyciu kary orzeczonej w innej sprawie, rozpoczął proces readaptacji do życia w rodzinie i społeczeństwie, zachowuje się prawidłowo, podjął dorywcze zatrudnienie i odbudowuje więzi rodzinne, korzystniejsza z punktu widzenia zarówno interesu publicznego, jak i resocjalizacji tego skazanego jest decyzja umożliwiająca dalsze kształtowanie właściwych postaw w warunkach dozoru. W chwili obecnej, mając też na uwadze, że skazany ostatnie 3 lata spędził w zakładzie karnym, gdzie poddawany był stosownym oddziaływaniom, jego osadzenie na tak krótki okres nie wpłynie w znaczącym stopniu na proces resocjalizacji. W tym zakresie należy zauważyć, że M. G. przebywając w warunkach więziennych dostosował się regulaminu, nie był karany dyscyplinarnie. Wprawdzie jego zaangażowanie w --- STRONA 3 --- 3 proces resocjalizacji nie było duże, niemniej jednak można mieć nadzieję, że kolejny już pobyt w izolacji wdrożył go na stałe do przestrzegania porządku prawnego. Także kolejne skazanie, jeszcze nieprawomocne, nie może przesądzać o zasadności środka odwoławczego wniesionego przez prokuratora, albowiem burzyłoby to przyjętą w systemie prawa karnego koronną zasadę procesu wynikającą z literalnego brzmienia art. 5 § 1 k.p.k. Nałożone przez Sąd obowiązki oraz ustanowiony dozór kuratora pozwolą mu w pełni skorzystać z szansy, jaką niesie za sobą instytucja probacji. Mając na uwadze powyższe Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.