Postanowienie II AKzw 1069/14 POSTANOWIENIE Dnia 2 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 1069/14 POSTANOWIENIE Dnia 2 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym w składzie Przewodniczący: SSA Lech Magnuszewski Protokolant: sekr. sąd. Anna Tracewska przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Andrzeja Błażejaka po rozpoznaniu w sprawie D. K. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w B. z dnia (…) 2014 r. w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w wykonaniu kary na podstawie art. 437 §1 k.p.k. w zw. z art. 1 §2 k.k.w. postanowił : I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić skazanego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, którymi obciążyć Skarb Państwa. Uzasadnienie Zażalenie jest bezzasadne. Zaskarżone orzeczenie wolne jest od uchybień mogących stanowić podstawę jego korekty bądź uchylenia w celu przekazana Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy przeprowadził postępowanie w sposób prawidłowy i trafnie ustalił oraz ocenił okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia w myśl art. 153 §2 k.k.w. Należy podzielić stanowisko Sądu pierwszej instancji, iż nie zachodzą przesłanki do udzielenia skazanemu przerwy w wykonaniu kary. --- STRONA 2 --- Argumentacja autora zażalenia nie daje podstaw do kwestionowania kierunku rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego. Sytuacja konkubiny skarżącego niewątpliwie jest trudna, a komplikują ją dodatkowo spodziewane narodziny kolejnego dziecka. Niemniej jednak wyżej wymieniona ma zapewnione potrzeby mieszkaniowe i osiąga stałe dochody pozwalające na skromne utrzymanie trzyosobowej rodziny. Nadto może ona i powinna podjąć próby poprawy swojej sytuacji poprzez wystąpienie o przyznanie jej asystenta rodziny, czy poprzez wytoczenie powództwa o alimenty na rzecz spodziewanego dziecka (alimenty te - do czasu zakończenia pobytu skazanego w zakładzie karnym - wypłacane byłyby z Funduszu Alimentacyjnego). Jak trafnie wskazuje się w orzecznictwie, członkowie rodziny skazanego są zobowiązani do podjęcia wzmożonego wysiłku w celu zapewnienia sobie podstawowych warunków egzystencji bez jego pomocy. Dopiero w wypadku, kiedy nie jest to możliwe - także przy uwzględnieniu pomocy państwowej - uzasadnione jest rozważenie możliwości zastosowania wobec skazanego instytucji przerwy na podstawie art. 153 §2 k.k.w. (por. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 15 czerwca 2011 r., II AKzw 540/11, Lex nr 895944). W świetle powyższych okoliczności udzielenie D. K. przerwy nie może być uznane za bezwzględnie konieczne. Dopóki jego konkubina nie wyczerpie wszystkich możliwości poprawy swojej sytuacji bytowej, brak będzie podstaw do wysnucia wniosku o zmaterializowaniu się przesłanki określonej w art. 153 §2 k.k.w. Dodać należy, że brak było podstaw do przeprowadzenia - zgodnie z żądaniem autora zażalenia - nowego wywiadu środowiskowego. Wbrew twierdzeniu skarżącego wywiad z dnia 3 kwietnia 2014 r. (k. …) został przeprowadzony w aktualnym miejscu zamieszkania konkubiny skazanego, tj. w B. przy ul. (…) 6/2. Mając powyższe na uwadze, utrzymano w mocy zaskarżone postanowienie. Na podstawie art. 626 §1 k.p.k. w zw. z art. 624 §1 k.p.k. w zw. z art. 1 §2 k.k.w. Sąd Apelacyjny zwolnił skazanego od obowiązku uiszczenia kosztów 2 --- STRONA 3 --- sądowych za postępowanie odwoławcze, uznając, że w jego sytuacji ich poniesienie byłoby dla niego nadmiernie uciążliwe i obciążył nimi Skarb Państwa. 3