Postanowienie II AKzw 1067/14 POSTANOWIENIE Dnia 2 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 1067/14 POSTANOWIENIE Dnia 2 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym w składzie Przewodniczący: SSA Lech Magnuszewski Protokolant: sekr. sąd. Anna Tracewska przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Andrzeja Błażejaka po rozpoznaniu w sprawie B. W. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego we W. z dnia (…) 2014 roku w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w związku z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia: I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić skazanego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, którymi obciążyć Skarb Państwa. Uzasadnienie Zażalenie jest bezzasadne. Sąd Okręgowy należycie wykazał brak podstaw do udzielenia B. W. warunkowego przedterminowego zwolnienia. Konstatacja Sądu pierwszej instancji, iż prognoza kryminologiczna kształtuje się wobec skazanego negatywnie nie razi dowolnością. Argumenty podniesione przez autora zażalenia nie uzasadniają zmiany lub uchylenia zaskarżonego orzeczenia. Nieuprawnione jest twierdzenie skarżącego, iż był wielokrotnie nagradzany regulaminowo - w rzeczywistości uzyskał zaledwie cztery nagrody w ciągu ponad półtorarocznego pobytu w zakładzie karnym, co nie może być postrzegane jako szczególne osiągnięcie. Eksponowanie przez --- STRONA 2 --- skazanego faktu odbycia zajęć z zakresu profilaktyki uzależnień nie jest uzasadnione, skoro kilka miesięcy po ich ukończeniu wykryto w jego organizmie obecność środków odurzających. Dodać należy, że skazany nie zrezygnował - jak twierdzi - z zatrudnienia, lecz został z niego wycofany z powodu popełnionego przekroczenia dyscyplinarnego. Deklaracje B. W., iż nie jest bierny i "stara się rozwijać", w niczym nie zmieniają ogólnej, negatywnej oceny przebiegu jego resocjalizacji. Skazany nie sprawdził się w warunkach zwiększonej samodyscypliny i został zdegradowany do zakładu karnego typu zamkniętego. Zadania wynikające z indywidualnego programu oddziaływania realizowane są przez niego przeciętnie, a jego stosunek do popełnionych przestępstw pozostaje zaledwie umiarkowanie krytyczny. W świetle powyższych okoliczności nie ma żadnych wątpliwości, że cele kary nie zostały wobec skazanego osiągnięte, a jego resocjalizacja powinna być nadal prowadzona w warunkach penitencjarnych. Wbrew twierdzeniom skazanego Sąd pierwszej instancji nie uwzględnił opinii środowiskowej o nim przy rozważaniu możliwości udzielenia mu warunkowego przedterminowego zwolnienia. Stąd też zarzuty odnoszące się do tej materii uznać należy za bezzasadne. Z omówionych względów utrzymano w mocy zaskarżone postanowienie. Sąd Apelacyjny na podstawie art. 626 § 1 k.p.k., art. 634 k.p.k. w zw. z art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. zwolnił skazanego od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, uznając, że ich poniesienie byłoby dla niego nadmiernie uciążliwe i obciążył nimi Skarb Państwa. 2