Postanowienie II AKzw 1061/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 1061/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Witold Kuczorski Protokolant: staż. Dagmara Liszewska po rozpoznaniu w sprawie J. W. na skutek zażalenia obrońcy na postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia (…) 2014 roku w przedmiocie dalszego wykonywania środka zabezpieczającego w postaci umieszczenia w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w związku z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia: I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie II. zwolnić J. W. od kosztów postępowania odwoławczego, którymi obciążyć Skarb Państwa. Uzasadnienie Zażalenie jest bezzasadne. Sąd Okręgowy w sposób poprawny i zasadny wskazał, że nadal zachodzi potrzeba stosowania wobec J. W. środka zabezpieczającego w postaci umieszczenia w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym. Sąd pierwszej instancji słusznie wskazał, że wnioski płynące ze spójnej, logicznej i nie budzącej jakichkolwiek wątpliwości treści przedstawionej opinii sądowo – psychiatryczno – psychologicznej, jednoznacznie wskazują na konieczność dalszej --- STRONA 2 --- internacji J. W. Nie powielając w tym miejscu wywodów zawartych w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, wskazać należy, że za taką właśnie decyzją przemawiają przede wszystkim uzasadnione wątpliwości co do tego czy J. W. nie będąc w stanie rozpoznać u siebie objawów zwiastunowych psychozy byłby w stanie w warunkach wolnościowych samodzielnie kontrolować przebieg leczenia, zwłaszcza biorąc pod uwagę fakt, iż w przeszłości przerywał samodzielne leczenie. Wskazać zaś należy, że nie kontrolując samodzielnie procesu leczenia w warunkach wolnościowych J. W. stanowiłby zagrożenie dla porządku prawnego, w tym, za wysoce uprawdopodobnioną należy uznać tezę, że ponownie popełniłby czyn o znacznej społecznej szkodliwości, co w myśl w art. 94 § 1 k.k. uzasadnia dalsze wykonywanie środka zabezpieczającego w postaci umieszczenia w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym. Nie można przy tym tracić z pola widzenia faktu, że J. W. ma ambiwalentny, a często bezkrytyczny stosunek do popełnionego czynu, co tylko utwierdza Sąd Apelacyjny w przekonaniu o konieczności kontynuowania jego leczenia w warunkach zamkniętego szpitala psychiatrycznego a tym samym o zasadności kierunku rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji. Nie znajdując w treści w zażalenie zarzutów, które mogłyby skutkować zmianą lub uchyleniem zaskarżonego orzeczenia, Sąd Apelacyjny orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia. Na podstawie art. 626 §1 k.p.k. w zw. z art. 624 §1 k.p.k. w zw. z art. 1 §2 k.k.w. Sąd Apelacyjny zwolnił J. W. od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, uznając, że w jego sytuacji ich poniesienie byłoby dla niego nadmiernie uciążliwe i obciążył nimi Skarb Państwa. 2