Postanowienie II AKzw 1059/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 1059/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Piotr Sławomir Niedzielak Protokolant : Anna Tkaczyk BEZ UDZIAŁU STRON po rozpoznaniu w sprawie K. K. zażalenia obrońcy skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 9 maja 2014 r. sygn. akt II K 219/10 w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów na podstawie art. 437 § 2 k.p.k. p o s t a n a w i a uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Sądowi Okręgowemu w Olsztynie do ponownego rozpoznania UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 9 maja 2014r. Sąd Okręgowy w Olsztynie nie uwzględnił wniosku obrońcy skazanego K. K. o rozłożenie skazanemu na raty ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów. Postanowienie to zaskarżył obrońca skazanego zarzucając mu: - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść poprzez przyjęcie, że skazany K. K. nie ma w ogóle realnej możliwości spłacenia rozłożonej na raty równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów, w sytuacji, gdy właściwa ocena sytuacji życiowej skazanego prowadzi do wniosku przeciwnego. --- STRONA 2 --- Wskazując na powyższe wniósł o zmianę zaskarżonego przeczenia poprzez rozłożenie skazanemu równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w wysokości 396.000 zł. na okres 36 miesięcy. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Sąd Okręgowy rozstrzygając w przedmiocie rozłożenia na raty równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów powołał się jedynie na orzeczenie Sądu Apelacyjnego w Lublinie w sprawie AKzw 854/08, stricte odnoszące się do instytucji grzywny i efektywności jej wykonania, nie badając stanu faktycznego w niniejszej sprawie, w szczególności w zakresie sytuacji życiowej i finansowej skazanego oraz możliwości spłaty równowartości pieniężnej w ratach. W tym stanie rzeczy wyrażona przez Sąd Okręgowy ocena, że skazany nie ma realnej możliwości wywiązać się ze spłaty należności jest aktualnie dowolna, a zaskarżone orzeczenie nie mogło się ostać. Sąd Okręgowy przy ponownym rozpoznaniu sprawy powinien w sposób pełny ustalić stan faktyczny i dokonać właściwej oceny, czy okoliczności, na które powołuje się obrońca skazanego (uwzględniając również wywody zażalenia) są tego rodzaju, że uzasadniają, bądź nie, rozłożenie na raty ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów. Z tych względów orzeczono jak na wstępie.