Postanowienie II AKzw 1054/14 POSTANOWIENIE Dnia 6 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 1054/14 POSTANOWIENIE Dnia 6 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Jacek Dunikowski Protokolant : Barbara Mosiej przy udziale Lecha Zazulina - Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Łomży, upoważnionego przez Prokuratora Apelacyjnego w Białymstoku do udziału w sprawie po rozpoznaniu w sprawie T. C. s. W. zażalenia prokuratora na postanowienie Sądu Okręgowego w Suwałkach z dnia 22 maja 2014 r. sygn.akt II Kow 352/14 (pr) w przedmiocie udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 22 maja 2014 roku Sąd Okręgowy w Suwałkach udzielił skazanemu T. C. przerwy w wykonaniu kary 5 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 24 stycznia 2012 roku, sygn. akt III K 123/11. Zobowiązał skazanego do zgłaszania się raz na tydzień w jednostce Policji właściwej dla miejsca pobytu oraz zgłoszenia się w dniu 16 czerwca 2014 roku do Oddziału Ortopedyczno – Urazowego Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w B. celem poddania się operacji stawu kolanowego. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł prokurator, który na podstawie art. 1 § 2 k.k.w., art. 427 § 2 k.k.w. i art. 438 pkt 3 k.p.k. zarzucił mu błąd w ustaleniach faktycznych, który miał wpływ na treść postanowienia, poprzez niesłuszne uznanie, że stan zdrowia skazanego T. C. polegający na konieczności dokonania zabiegu operacyjnego kolana prawego stanowi ważne względy osobiste w rozumieniu art. 153 § 2 k.k.w., podczas gdy z opinii lekarskiej wynika, że uszkodzone wiązadło kolana prawego skazanego nie ogranicza jego --- STRONA 2 --- wydolności fizycznej, nie stanowi istotnego pogorszenia jego stanu zdrowia, ani zagrożenia życia. Biorąc powyższe pod uwagę skarżący wniósł o zamianę zaskarżonego postanowienia poprzez odmowę udzielenia przerwy w wykonaniu kary 5 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Białymstoku. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Argumenty wskazane w zażaleniu nie skutkowały odmienną oceną wniosku skazanego niż ta, jaką przedstawił Sąd Okręgowy. W aktualnym stanie prawnym, zgodnie z art. 153 § 1 k.k.w. w zw. z art. 150 § 1 k.k.w. przerwa w wykonywaniu kary pozbawienia wolności ze względów zdrowotnych jest udzielana obligatoryjnie jedynie w wypadku choroby psychicznej lub innej ciężkiej choroby uniemożliwiającej wykonywanie tej kary. Sąd udziela zatem przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności tylko wtedy, gdy ustali istnienie u skazanego choroby o ostrym przebiegu, powodującej u niego poważne zmiany czynnościowe i organiczne ustroju, stwarzające trudności w szybkim jej wyleczeniu, jeżeli choroba ta – w przypadku osadzenia skazanego w zakładzie karnym, w tym również w oddziale szpitalnym takiego zakładu – przy uwzględnieniu konkretnych, osobniczych właściwości jego organizmu, stwarza realną możliwość dalszego pogorszenia stanu zdrowia. Chodzi o sytuację, w której charakter choroby lub rozmiar doznanego uszkodzenia ciała są tego rodzaju, że – z uwagi na brak odpowiedniej interwencji medycznej w warunkach pozbawienia wolności lub co najmniej znacznego utrudnienia w stosowaniu zaleconego sposobu leczenia – osiągnięcie rezultatów zapewniających uniknięcie zagrożenia życia lub spowodowania dla zdrowia skazanego poważnego niebezpieczeństwa nie jest możliwe (zob. postanowienie SN z dnia 21 lutego 1995 r., WZ 35/95, OSNKW 1995, nr 7-8, poz. 52, LEX nr 20757). Z opinii o stanie zdrowia skazanego wynika, że rozpoznano u niego inne wewnętrzne uszkodzenia stanu kolanowego, uszkodzenia wiązadła krzyżowego przedniego kolana prawego, które kwalifikują się do leczenia operacyjnego. Skazany obecnie nie pracuje, a uszkodzenia wiązadła kolana prawego w istotny sposób nie ograniczają jego wydolności fizycznej i nie powinno spowodować istotnego pogorszenia stanu zdrowia ani zagrożenia życia (k. 9). Skazany może być przyjęty do szpitala w dniu 16 czerwca 2014 roku celem leczenia --- STRONA 3 --- operacyjnego uszkodzenia stawu kolanowego prawego. Warunkiem przyjęcia i leczenia jest aktualne szczepienie przeciwko WZW typu B (k. 16). Biorąc pod uwagę, że skazany nie może być leczony w zakładzie karnym, zaś termin zabiegu operacyjnego został wyznaczony, należało uznać, że w przedmiotowym wypadku zostały spełnione przesłanki określone w powołanych wyżej przepisach. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny nie stwierdzając zatem podstaw do zmiany zaskarżonego postanowienia utrzymał je w mocy.