Postanowienie II AKzw 1047/14 POSTANOWIENIE Dnia 2 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 1047/14 POSTANOWIENIE Dnia 2 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym w składzie Przewodniczący: SSA Lech Magnuszewski Protokolant: sekr. sąd. Anna Tracewska przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Andrzeja Błażejaka po rozpoznaniu w sprawie A. L. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia (…) 2014 roku w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 §1 k.p.k. w zw. z art. 1 §2 k.k.w. postanowił : I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić skazanego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, którymi obciążyć Skarb Państwa. Uzasadnienie Zażalenie jest bezzasadne. Zaskarżone orzeczenie wolne jest od błędów mogących stanowić podstawę jego korekty bądź uchylenia. Sąd Okręgowy przeprowadził postępowanie w sposób prawidłowy i trafnie ustalił okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia w myśl art. 153 §1 k.k.w. Sąd Apelacyjny podziela stanowisko Sądu pierwszej instancji, iż brak jest podstaw do udzielenia skazanemu przerwy. Argumentacja autora zażalenia sprowadza się do powtórzenia okoliczności podniesionych w toku postępowania pierwszoinstancyjnego i nie --- STRONA 2 --- daje dostatecznych podstaw do wydania orzeczenia zgodnego z jego wolą. Subiektywne i niepoparte żadnymi faktami przekonanie skarżącego o niskiej jakości penitencjarnej służby zdrowia i wynikająca stąd odmowa poddania się leczeniu w warunkach Szpitala Aresztu Śledczego W. nie mogą skutkować udzieleniem mu przerwy. Zważyć należy, iż, zgodnie z art. 115 §2 k.k.w., skazanemu odbywającemu karę pozbawienia wolności nie przysługuje prawo wyboru lekarza i pielęgniarki podstawowej opieki zdrowotnej, świadczeniodawcy udzielającego ambulatoryjnych świadczeń opieki zdrowotnej, lekarza dentysty oraz szpitala określone w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Nr 210, poz. 2135). Jednocześnie należy wyraźnie podkreślić, że leczenie schorzeń skazanego jest możliwe w warunkach więziennych, co wprost wynika z treści świadectwa lekarskiego z dnia 4 kwietnia 2014 r. (k. …). W niniejszej sprawie nie zachodzi zatem przesłanka, o jakiej mowa w art. 153 §1 k.k.w. Skarżący nie przedstawił również argumentów mogących świadczyć o zaistnieniu przesłanki statuowanej w art. 153 §2 k.k.w. Sąd Apelacyjny nie kwestionuje tego, że sytuacja życiowa matki A. L. jest bardzo skomplikowana z uwagi na zły stan zdrowia (w dniach 13-15 maja 2014 r. matka skazanego była hospitalizowana w związku z zabiegiem operacyjnym polipa pęcherzyka żółciowego). Nie sposób jednak nie zauważyć, że wyżej wymieniona radzi sobie samodzielnie w bieżących sprawach życia codziennego. Pomimo dolegliwości zdrowotnych pracuje w przedszkolu nr 8 w E., co pozwala jej na redukcję zadłużenia czynszowego. Uzyskuje również stały dochód w postaci renty po zmarłym mężu, a dane z wywiadu środowiskowego nie wskazują, aby zaspokojenie jej podstawowych potrzeb bytowych było zagrożone. W orzecznictwie trafnie przyjmuje się, że udzielenie przerwy z ważnych względów rodzinnych może nastąpić wyłącznie w sytuacjach skrajnych, gdy zagrożony jest byt bliskich skazanego (por. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 15 czerwca 2011 r., II AKzw 540/11, LEX nr 895944). O takiej sytuacji - w świetle wskazanych wyżej okoliczności - nie sposób mówić w niniejszej sprawie. 2 --- STRONA 3 --- Dodać należy, że Sąd pierwszej instancji nie bez racji skonstatował, że skazany - w obecnym (złym) stanie zdrowia i przy posiadanych kwalifikacjach - nie byłby w stanie realnie wesprzeć matki w czasie ewentualnie udzielonej przerwy. Mając na uwadze powyższe utrzymano w mocy zaskarżone postanowienie. Na podstawie art. 626 §1 k.p.k. w zw. z art. 624 §1 k.p.k. w zw. z art. 1 §2 k.k.w. Sąd Apelacyjny zwolnił skazanego od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, uznając, że w jego sytuacji ich poniesienie byłoby dla niego nadmiernie uciążliwe i obciążył nimi Skarb Państwa. 3