Postanowienie II AKzw 1046/14 POSTANOWIENIE Dnia 2 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 1046/14 POSTANOWIENIE Dnia 2 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Lech Magnuszewski Protokolant: sekr. sąd. Anna Tracewska przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Andrzeja Błażejaka po rozpoznaniu w sprawie skazanego K. M. zażalenia Prokuratora Okręgowego w S. na postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia (…) 2014 roku w przedmocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w związku z art. 1 § 2 k.k.w. postanowił: I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. kosztami postępowania odwoławczego obciążyć Skarb Państwa. Uzasadnienie Zażalenie jest bezzasadne. Zaskarżone orzeczenie wolne jest od błędów mogących stanowić podstawę jego korekty bądź uchylenia. Sąd Okręgowy przeprowadził postępowanie w sposób prawidłowy i trafnie ustalił oraz ocenił okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia w myśl art. 153 §2 k.k., należycie przy tym uwzględniając zarówno okoliczności korzystne dla skazanego, jak i te świadczące na jego niekorzyść. Dokonana przez Sąd pierwszej instancji ocena dowodów nie wykracza poza granice swobodnej i nie nosi znamion dowolności. Ocena ta jest wszechstronna, wyczerpująca, logiczna i zgodna ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego. Poczynione przez Sąd pierwszej instancji --- STRONA 2 --- ustalenia i rozważania Sąd odwoławczy w pełni aprobuje i - nie dostrzegając potrzeby ich powielania - do nich się odwołuje. Argumenty Prokuratora Okręgowego w S. nie dają podstaw do kwestionowania kierunku rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji. Niekwestionowanym jest, że K. M. dopuścił się w sposób niezwykle brutalny i bezwzględny przestępstwa godzącego w najwyższe chronione prawem dobro - życie ludzkie. Nie ulega również wątpliwości, że sposób życia skazanego na wolności był naganny (świadczy o tym negatywne w swojej wymowie sprawozdanie z wywiadu środowiskowego). Należy jednak mieć na względzie, że skazany dopuścił się przypisanego mu czynu blisko 15 lat temu, a negatywna opinia środowiskowa dotyczy wyłącznie okresu sprzed osadzenia w jednostce penitencjarnej. Sąd Apelacyjny hołduje tymczasem zapatrywaniu, w myśl którego w miarę upływu czasu oraz osiąganych przez skazanego postępów resocjalizacyjnych tracą na znaczeniu okoliczności popełnionych przez niego przestępstw oraz negatywne aspekty jego funkcjonowania na wolności. Nie może być tak, że elementy te - bez względu na postawę i zachowanie skazanego w czasie odbywania kary - będą stanowiły trwałą, negatywną przesłankę warunkowego przedterminowego zwolnienia. Oparcie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia jedynie na tych podstawach - wobec ich niezmienności - sprowadziłoby orzekanie w przedmiocie warunkowego przedterminowego zwolnienia na płaszczyznę odpłaty za popełniony czyn zabroniony. Sąd Apelacyjny podziela wyrażony w orzecznictwie pogląd, iż proces resocjalizacji ma charakter rozwojowy i ma prowadzić do zmiany postaw i zachowania skazanego, zaś jeśli zmiana taka następuje, to trzeba uznać, że proces resocjalizacji odniósł swój zamierzony cel (por. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 27 grudnia 2007, II AKzw 1015/07, LEX nr 357177). W świetle wzorowej i ustabilizowanej od długiego czasu postawy K. M. - znamiennej wielokrotną, pozytywną weryfikacją w warunkach wolnościowych w ramach systemu przepustkowego, krytycznym stosunkiem do popełnionego czynu, licznymi nagrodami regulaminowymi, właściwym realizowaniem indywidualnego programu oddziaływania oraz właściwym wywiązywaniem się 2 --- STRONA 3 --- obowiązków pracowniczych - należy uznać, że z takim właśnie przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Nie sposób racjonalnie zakładać, że pobyt skazanego w zakładzie karnym przez niespełna osiem miesięcy (tyle właśnie pozostało mu do końca kary) w istotny sposób przyczyni się do spełnienia celów wychowawczych i prewencyjnych kary i pozytywnie wpłynie na funkcjonowanie skazanego w społeczeństwie. Zdaniem Sądu odwoławczego powyższe cele zostaną pełniej zrealizowane poprzez dwuletnią resocjalizację w warunkach kontrolowanej wolności, pod nadzorem kuratora sądowego. Nie można również zaaprobować stanowiska prokuratora, iż nieodbycie przez skazanego relatywnie niewielkiej części kary pozbawienia wolności (niespełna 5%) doprowadzi do zdeprecjonowania prawomocnego wyroku sądowego. W ocenie Sądu Apelacyjnego nie należy przeceniać przynależności skazanego do podkultury przestępczej. Istotnie, zgodnie z dominującym w judykaturze stanowiskiem, przynależność do subkultury więziennej prognozuje dalszy negatywny stosunek do obowiązującego porządku prawnego (por. m.in. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 18 marca 2009 r., II AKzw 210/09, LEX nr 508302). Niemniej jednak należy podkreślić, że z pisma Dyrektora Aresztu Śledczego w S. z dnia (…) 2014 r. (k. …) wynika, iż K. M. nigdy nie angażował się aktywnie w funkcjonowanie podkultury. Skazany nie posługuje się słownictwem i gestami charakterystycznymi dla "grypsujących", nigdy nie prowokował ani nie uczestniczył w sytuacjach konfliktowych na tle podkulturowym, nie był również sprawcą przemocy na tym tle. Jako przekonujący i zgodny z zasadami doświadczenia życiowego należy ponadto ocenić podniesiony w zażaleniu Dyrektora Aresztu Śledczego na postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia (…) 2013 r., III Kow/(…)wz, argument, iż rezygnacja z udziału w podkulturze przestępczej, zwłaszcza dla osadzonego z długim w niej stażem (a takim jest K. M.) może wiązać się z negatywnymi dla niego konsekwencjami, w tym z zagrożeniem bezpieczeństwa (k….). W orzecznictwie trafnie wskazuje się, że w sytuacji, w której skazany wzorowo sprawuje się w trakcie odbywania kary, jedynie deklarowany udział w podkulturze więziennej, bez bliższego rozważania treści i uwarunkowań tego zachowania, nie może przekreślić możliwości postawienia pozytywnej prognozy 3 --- STRONA 4 --- kryminologicznej (por. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 25 października 2011 r., II AKzw 808/11, LEX nr 1235687). Jeśli chodzi o sporządzoną w toku postępowania opinię psychologiczną, wskazać należy, iż odnosząca się do niej argumentacja skarżącego ma charakter wybiórczy. Prokurator skoncentrował się wyłącznie na okolicznościach dla skazanego niekorzystnych, całkowicie pomijając dostrzeżone przez biegłą psycholog czynniki prognostycznie pozytywne. Z opinii biegłej wynika, że u K. M. nie stwierdzono utrwalonych skłonności do zachowań agresywnych. Skazany ma zachowane możliwości kontroli reakcji agresywnych, a jego aktualna postawa, znamienna poprawnym funkcjonowaniem w warunkach izolacji, konsekwentnym realizowaniem założonych celów oraz zachowaną umiejętnością podporządkowania się nie własnym regułom i normom postępowania, może stanowić pozytywny prognostyk co do jego dalszego funkcjonowania społecznego. Warto zauważyć, że uprzednia, dwukrotna odmowa warunkowego przedterminowego zwolnienia wiązała się dla skazanego z silną frustracją (był on przekonany o rychłym opuszczeniu zakładu karnego, a sytuacja odroczonej gratyfikacji stanowiła dla niego szczególną trudność w kontekście jego mechanizmów osobowościowych). Mimo to, jego poprawne zachowanie w warunkach zakładu karnego nie uległo zmianie. Należy również podkreślić, że stwierdzone u skazanego umiejętności manipulacyjne nie zostały uznane przez biegłą za okoliczność wykluczającą możliwość prowadzenia procesu jego resocjalizacji w warunkach wolnościowych. Biegła wskazała jedynie, że sprawujący nadzór kurator sądowy powinien być poinformowany o wskazanych wyżej umiejętnościach skazanego, aby szczegółowo weryfikować podawane przez niego informacje. Mając na uwadze powyższe Sąd Apelacyjny orzekł o utrzymaniu zaskarżonego postanowienia w mocy. O kosztach za instancję odwoławczą orzeczono w oparciu o art. 636 §1 k.p.k. w zw. z art. 1 §2 k.k.w. 4