Postanowienie II AKzw 1045/14 POSTANOWIENIE Dnia 03 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 1045/14 POSTANOWIENIE Dnia 03 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Andrzej Czarnota Protokolant: sekr. sąd. Anna Tracewska przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Andrzeja Błażejaka po rozpoznaniu w sprawie J. B. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia (…) 2014 roku w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia 1. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie, 2. zwolnić skazanego w całości od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, którymi obciążyć Skarb Państwa. Uzasadnienie Zażalenie skazanego jest bezzasadne. Sąd Apelacyjny podziela stanowisko Sądu penitencjarnego, wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, że wobec skazanego nie zachodzą przesłanki pozwalające na przedterminowe zwolnienie go z reszty kary pozbawienia wolności. Analiza materiału dowodowego zebranego w sprawie bowiem nie uzasadnia przyjęcia pozytywnej prognozy kryminologiczno - społecznej w stosunku do J. B. Sąd Apelacyjny zważył, że zachowanie skazanego w jednostce penitencjarnej jest dobre (ostatnio ukarany dyscyplinarnie został w listopadzie 2012 r.). J. B. karę pozbawienia wolności odbywa w zakładzie karnym typu półotwartego w systemie programowego oddziaływania, w stopniu poprawnym realizując zadania z niego --- STRONA 2 --- wynikające. W świetle przedstawionych okoliczności i argumentów zawartych w zażaleniu Sąd Apelacyjny zważył, że poprawne, właściwe zachowanie się skazanego w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności stanowić powinno normę, a nie wyjątek zasługujący na szczególną gratyfikację. Zachowanie skazanego w warunkach izolacji penitencjarnej, pozostaje bowiem bez jakiegokolwiek związku z popełnionymi przez niego czynami i nie pozwala przyjąć, że nie popełni podobnego przestępstwa w przyszłości. Jedynie wysoce wyróżniające zachowanie skazanego w zakładzie karnym zasługuje na warunkowe przedterminowe zwolnienie. Zachowanie skazanego natomiast oceniane jest jako dobre, a zatem nie szczególnie wyróżniające, zwłaszcza w kontekście mającego miejsce w lutym 2014 r. wycofania z zatrudnienia z uwagi na złe wywiązywanie się z obowiązków pracowniczych. Tym samym, całościowa ocena postawy skazanego w warunkach penitencjarnych wskazuje, że brak jest argumentów do stwierdzenia, iż przeszedł on szybszą resocjalizację niż założona przez sąd, który wymierzył mu karę. Zwłaszcza jeśli zważyć, że skazany był kilkukrotnie już karany, a obecnie odbywa karę pozbawienia wolności orzeczoną między innymi wyrokiem łącznym. Wobec skazanego stosowano również środek probacyjny w postaci warunkowego zawieszenia wykonania kary - z uwagi na dopuszczenie się kolejnego przestępstwa oraz uchybianie obowiązkom wynikającym z dozoru dwukrotnie zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonych kar pozbawienia wolności. W ocenie Sądu Apelacyjnego uznać należało, że skazany nie daje rękojmi należytego sprawowania się na wolności, w szczególności w zakresie przestrzegania prawa, co wyklucza możliwość udzielenia mu warunkowego przedterminowego zwolnienia. Zasadą wszak jest odbycie kary pozbawienia wolności w całości, a ulgi w tym zakresie są wyjątkiem stosowanym, gdy jest to sprawiedliwe, więc zarówno zasłużone, jak i celowe. W stosunku do skazanego tego rodzaju wyjątek nie zachodzi. Skarżący nie podniósł w zażaleniu żadnych argumentów, które pozwoliłyby na zmianę zaskarżonego postanowienia zgodnie z jego wolą. Zachowanie skazanego w jednostce penitencjarnej Sąd Okręgowy wziął pod uwagę i ocenił prawidłowo. Jakkolwiek uwzględnił również brak przepustek, to analiza uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wskazuje, że ta okoliczność nie stanowiła jedynej jego podstawy. 2 --- STRONA 3 --- Ze względu na powyższe Sąd Apelacyjny orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia. Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 634 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. Sąd Apelacyjny zwolnił J. B. od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, uznając, że w sytuacji majątkowej skazanego ich poniesienie byłoby dla niego nadmiernie uciążliwe i obciążył nimi Skarb Państwa. 3