Postanowienie II AKzw 1042/14 POSTANOWIENIE Dnia 27 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 1042/14 POSTANOWIENIE Dnia 27 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Leszek Kulik Protokolant : Monika Zuzga przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku – Małgorzaty Gasińskiej - Werpachowskiej po rozpoznaniu w sprawie R. K. P. s. S. zażalenia prokuratora na postanowienie Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 12 maja 2014 r. sygn.akt III Kow 1502/14/wz w przedmiocie udzielenia warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Olsztynie, postanowieniem z dnia 12 maja 2014 r. udzielił skazanemu R. K. P. warunkowego zwolnienia z odbywania reszty kary pozbawienia wolności, której koniec przypada na dzień 03.09.2014 r. Powyższe rozstrzygnięcie zaskarżył prokurator w całości na niekorzyść skazanego zarzucając mu: - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a polegający na przyjęciu, iż wyróżniające się zachowanie skazanego w trakcie odbywania kary, bardzo dobre wykonywanie obowiązków wynikających z zatrudnienia, regulaminowe zachowanie wobec przełożonych, układanie bezkonfliktowych relacji ze współosadzonymi, brak ukarań --- STRONA 2 --- dyscyplinarnych, posiadanie oparcia w rodzinie oraz wielokrotne otrzymywanie nagród daje podstawę do uznanie, że skazany będzie przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa, w związku z czym zachodzą przesłanki określone w art. 77 § 1 kk, podczas, gdy właściwa ocena wszystkich kryteriów zastosowania instytucji warunkowego zwolnienia, a zwłaszcza brak krytycyzmu wobec dotychczasowego trybu życia, negatywna postawa życiowa przejawiająca się oportunistycznym nastawieniu do obowiązującego porządku prawnego oraz fakt przynależności do podkultury więziennej prowadzi do wniosku, że brak jest wobec skazanego pozytywnej prognozy kryminologicznej a co za tym idzie warunków do udzielenia warunkowego zwolnienia. W związku z powyższym skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i odmowę udzielenia skazanego warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skarżącego jest niezasadne, stąd też nie zasługuje na uwzględnienie. Warunkowe zwolnienie jest instytucją wyjątkową, znajdującą zastosowanie jedynie w przypadku, gdy łączna analiza przesłanek zawartych w art. 77 § 1 kk takich jak: postawa skazanego, jego właściwości i warunki osobiste, okoliczności popełnienia przestępstwa oraz zachowanie po jego popełnieniu i w czasie odbywania kary uzasadniają przekonanie, że skazany po zwolnieniu będzie przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności, że nie popełni ponownie przestępstwa. Wbrew stanowisku skarżącego, Sąd Okręgowy dokonał prawidłowej analizy okoliczności wskazanych w art. 77 §1 kk, stanowiących podstawę formułowania prognozy kryminologicznej. Wyprowadzone z tej analizy wnioski zasługują na pełną aprobatę. Dokonując analizy postawy skazanego reprezentowanej w warunkach zakładu karnego należy przyznać rację Sądowi Okręgowemu, iż kształtuje się na dobrym poziomie. Skazany odbywa karę w systemie programowego oddziaływania, jest zatrudniony jako wydający posiłki, a z powierzonych obowiązków wywiązuje się bardzo dobrze, było wielokrotnie nagradzany. Fakt, iż zgłasza on przynależność do tzw. podkultury więziennej nie może mieć istotnego znaczenia dla powyższej oceny z uwagi na fakt, że nie odnotowano żadnych negatywnych zachowań na tym tle, co wskazuje, że przynależność ta pozostaje jedynie na poziomie deklaracji, a przekonanie to potęguje właśnie fakt, iż skazany odbywa karę w --- STRONA 3 --- systemie programowanego oddziaływania i z powierzonych mu zadań wywiązuje się właściwie jak również to, że jest zatrudniony nieodpłatnie. Stąd też, w tym zakresie, okoliczności podnoszone w zażaleniu nie zasługują na uwzględnienie. Zgodzić się należy ze skarżącym, iż karalność jak i okoliczności popełnionych czynów niezbyt korzystnie wpływają na ocenę właściwości i warunków osobistych skazanego. Niemniej jednak wskazać należy, że proces resocjalizacji ma charakter ewolucyjny, a na chwilę obecną postawa skazanego daje przekonanie, że będzie on przestrzegał porządku prawnego. W świetle powyższego należało uznać, że Sąd penitencjarny w sposób prawidłowy ustalił, że dalszy proces resocjalizacji skazanego z pozytywnym skutkiem może być kontynuowany poza zakładem karnym. Tym bardziej, że do końca odbywania kary pozbawienia wolności pozostało niecałe 3 miesiące. Natomiast przez okres 2 kolejnych lat, skazany będzie znajdował się pod nadzorem kuratora sądowego, który systematycznie będzie weryfikował jego zachowanie na wolności. Będzie nadzorował wykonywanie nałożonych obowiązków oraz przestrzeganie porządku prawnego. Z pewnością będą to okoliczności sprzyjające dalszemu procesowi resocjalizacyjnemu skazanego. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia.