Postanowienie II AKzw 1041/14 POSTANOWIENIE Dnia 27 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 1041/14 POSTANOWIENIE Dnia 27 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Leszek Kulik Protokolant : Monika Zuzga przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku – Małgorzaty Gasińskiej - Werpachowskiej po rozpoznaniu w sprawie M. S. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 19 maja 2014 r. sygn.akt III Kow 1613/14/el w przedmiocie nieuwzględnienia wniosku o zezwolenie na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 19 maja 2014 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie odmówił M. S. udzielenia zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego. Rozstrzygnięcie powyższe zaskarżył skazany wskazując, iż spełniła wszelkie przesłanki formalne do wydania zezwolenia na odbywanie kary w systemie SDE. Podniósł, iż w okresie letnim ma szansę podjąć zatrudnienie i wspomóc matkę finansowo. --- STRONA 2 --- Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skarżącego jest niezasadne. Wbrew stanowisku skarżącego, kontrola odwoławcza nie skutkowała odmienną oceną wniosku skazanego niż taka jakiej dokonał Sąd Okręgowy. Sąd penitencjarny, w sposób właściwy – mając na uwadze kryteria wskazane w art. 6 ust. 1 i 2 ustawy z 07.09.2007 r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego – uznał, że w stosunku do M. S., kara pozbawienia wolności wykonywana poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego nie byłaby wystarczająca, aby jej cele zostały osiągnięte. Z uwagi na fakt, iż skazany nie rozpoczął odbywania kary pozbawienia wolności przy orzekaniu należało mieć na uwadze względy bezpieczeństwa i stopień demoralizacji, a także inne szczególne okoliczności, które nie przemawiają za osadzeniem skazanego w zakładzie karnym. Sąd Okręgowy w sposób prawidłowy przyjął, że właściwości i warunki osobiste skazanego oceniane przez pryzmat popełnionych przestępstw nie dają podstaw do przyjęcia wobec skazanego pozytywnej prognozy kryminologicznej. Skazany jest osobą wysoce niepoprawną. Stosowane wobec niego różne środki probacji nie przyniosły żadnych rezultatów. Skazany w okresie próby ponownie naruszył porządek prawny, za co w sprawie o sygn. akt VI K 532/13 Sądu Rejonowego w Biskupcu został skazany na karę bezwzględną 8 miesięcy pozbawienia wolności. Co więcej, kurator zainicjował postępowanie w przedmiocie zarządzenia wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem w sprawie II K 380/11 Sądu Rejonowego w Biskupcu, w rezultacie czego na posiedzeniu w dniu 18.06.2014 r. Sąd Rejonowy w Mrągowie na podstawie art. 75 § 1 kk zarządził wykonanie wobec skazanego kary 9 miesięcy pozbawienia wolności. Dlatego też w pełni uprawnionym jawi się wniosek o konieczności jego resocjalizacji w warunkach zakładu karnego, bowiem tylko w taki sposób cele kary zostaną osiągnięte. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.