Postanowienie II AKzw 1035/14 POSTANOWIENIE Dnia 2 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 1035/14 POSTANOWIENIE Dnia 2 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym w składzie Przewodniczący: SSA Lech Magnuszewski Protokolant: sekr. sąd. Anna Tracewska przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Andrzeja Błażejaka po rozpoznaniu w sprawie J. D. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w E. z dnia (…) 2014 roku w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 §1 k.p.k. w zw. z art. 1 §2 k.k.w. postanowił : I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić skazanego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, którymi obciążyć Skarb Państwa. Uzasadnienie Zażalenie jest bezzasadne. Kontrola instancyjna zaskarżonego postanowienia nie doprowadziła do ujawnienia uchybień mogących stanowić podstawę jego korekty bądź uchylenia w celu przekazania Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. W ocenie Sądu Apelacyjnego jako prawidłowe należy ocenić stanowisko Sądu Okręgowego, iż brak jest przesłanek do udzielenia skazanemu przerwy na podstawie art. 153 §2 k.k.w. --- STRONA 2 --- Argumenty autora zażalenia nie dają podstaw do uznania decyzji procesowej Sądu a quo za błędną. W świetle informacji zawartych w sprawozdaniu z wywiadu środowiskowego nie ulega wątpliwości, że obecność skarżącego na wolności nie jest niezbędna. Jego żona ma zapewnioną opiekę ze strony córki i zięcia. Fakt, iż konieczność jej dowożenia na rehabilitację wiązać będzie się z komplikacjami organizacyjnymi, nie daje podstaw do wysnucia wniosku o zaistnieniu przesłanki z art. 153 §2 k.k.w. Należy podkreślić, że córka skazanego i jego zięć są osobami majętnymi. Nadto dysponują oszczędnościami ze sprzedaży poprzedniego domu i są wspierani finansowo przez rodziców zięcia skazanego. W razie zaistnienia bezwzględnej konieczności mogą zatrudnić osobę trzecią do sprawowania opieki nad swoim dzieckiem oraz matką skazanego na czas niezbędny do odbycia zabiegów rehabilitacyjnych przez żonę skazanego Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż brak jest dostatecznych podstaw do przychylenia się do zażalenia skazanego. W orzecznictwie wyrażono trafny pogląd, iż członkowie rodziny skazanego są zobowiązani do podjęcia wzmożonego wysiłku - zarówno finansowego jak i organizacyjnego - w celu zapewnienia sobie podstawowych warunków egzystencji bez jego pomocy. Dopiero w wypadku, kiedy nie jest to możliwe, uzasadnione jest rozważenie możliwości zastosowania wobec skazanego instytucji przerwy na podstawie art. 153 §2 k.k.w. (por. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 15 czerwca 2011 r., II AKzw 540/11, LEX nr 895944). W niniejszej sprawie taka sytuacja nie zachodzi. Pomoc skazanego niewątpliwie ułatwiłaby jego bliskim codzienne funkcjonowanie, jednak nie może być uznana za bezwzględnie konieczną. Sąd Apelacyjny nie kwestionuje tego, że zachowanie J. D. w czasie odbywania kary pozbawienia wolności jest wzorowe. Fakt ten w niczym jednak nie zmienia tego, że podniesione przez niego okoliczności nie mogą być uznane - w świetle całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego - za "ważne względy rodzinne" w rozumieniu art. 153 §2 k.k.w. Mając na uwadze powyższe utrzymano w mocy zaskarżone postanowienie. 2 --- STRONA 3 --- Na podstawie art. 626 §1 k.p.k. w zw. z art. 624 §1 k.p.k. w zw. z art. 1 §2 k.k.w. Sąd Apelacyjny zwolnił skazanego od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, uznając, że w jego sytuacji ich poniesienie byłoby dla niego nadmiernie uciążliwe i obciążył nimi Skarb Państwa. 3