Postanowienie II AKzw 1032/14 POSTANOWIENIE Dnia 02 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 1032/14 POSTANOWIENIE Dnia 02 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Włodzimierz Brazewicz Protokolant: staż. Dagmara Liszewska przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Andrzeja Błażejaka po rozpoznaniu w sprawie P. M. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w E. z dnia (…) 2014 roku w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia: I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. kosztami postępowania odwoławczego w kwocie 20,00 (dwadzieścia) zł. obciążyć skazanego. Uzasadnienie Zażalenie jest bezzasadne. Podniesiona w zażaleniu argumentacja nie dotyczy okoliczności, które mogłyby przesądzić o zasadności wniesionego środka odwoławczego oraz skutkować zmianą zaskarżonego postanowienia i udzieleniem warunkowego przedterminowego zwolnienia P. M., bowiem skarżący przedstawił jedynie polemiczną ocenę okoliczności uwzględnionych przez Sąd I instancji, koncentrując się na pozytywnych aspektach swego zachowania i pomijając całkowicie okoliczności o wymowie negatywnej. Należy podzielić zapatrywanie Sądu Okręgowego, iż w sytuacji, gdy zachowanie skazanego w warunkach zakładu karnego jest co prawda poprawne, lecz nie charakteryzuje go szczególny stopień zaangażowania w proces resocjalizacji, trzeba --- STRONA 2 --- uznać, że udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia byłoby niezasłużone. Jest to bowiem środek probacyjny, który w wymierny sposób skraca pobyt w warunkach izolacji penitencjarnej, a więc najbardziej dolegliwy aspekt kary pozbawienia wolności. Konieczne jest zatem postępowanie skazanego w zakładzie karnym powyżej normy wyrażającej się biernym podporządkowaniem wymaganiom stawianym osobom odbywającym karę, a więc ponadprzeciętna aktywność skazanego w dążeniu do wykazania gotowości respektowania zasad współżycia w społeczeństwie. W przypadku P. M. natomiast brak jest podstaw, by stwierdzić taki właśnie stopień zaangażowania. Trzeba bowiem zauważyć, że choć skazany był przeszło dwadzieścia razy nagradzany regulaminowo, wykonuje pracę na stanowisku łaziennego i właściwie realizuje zadania indywidualnego oddziaływania, to także kilkakrotnie karano go dyscyplinarnie, w tym także karą łączną za poważne przekroczenia. Ponadto nie sprawdził się w warunkach zwiększonych uprawnień w ramach zakładu karnego typu półotwartego, co skutkowało jego przeniesieniem do zakładu zamkniętego. W tej sytuacji w pełni zasadny jest pogląd Sądu, jakoby skazany nie rokował przestrzegania norm prawnych i zasad współżycia społecznego. Skazany ma duże trudności w podporządkowaniu się obowiązującym regułom i zasadom. W tej sytuacji nie sposób uznać, że proces jego resocjalizacji został zakończony i rokuje właściwe wykorzystanie dobrodziejstwa instytucji warunkowego przedterminowego zwolnienia. Ponadto, choć niewątpliwie skazany uczestniczył w programie readaptacji społecznej " w trzeźwości trwam obowiązki mam" oraz programie dla osób zażywających środki narkotyczne realizowanym przez Stowarzyszenie Monar, to efekty tych oddziaływań są wątpliwie, skoro w toku pobytu w zakładzie karnym karany był za palenie substancji niedozwolonych - marihuany. P. M. nawet w warunkach nadzoru nie potrafił wytrwać w abstynencji. Trzeba przy tym zaakcentować, że skazany dotychczas nie został sprawdzony w warunkach wolnościowych, co w świetle jego dotychczasowej postawy życiowej, okoliczności popełnionych przestępstw - w tym przejawianych skłonności do zachowań agresywnych i uzależnienia od środków odurzających byłoby wskazane. Należy zresztą podkreślić, że warunkowe przedterminowe zwolnienie z reszty kary pozbawienia wolności jest odstępstwem od zasady odbycia kary w całości, jak ją orzeczono w wyroku skazującym i tylko przekonanie sądu, że skazany będzie w przyszłości przestrzegał prawa, mimo niewykonania kary w całości, powzięte na 2 --- STRONA 3 --- podstawie analizy przesłanek przewidzianych w art. 77 § 1 k.k., uzasadnia odstąpienie od tej zasady. W przypadku P. M. pewności takiej brak, a wpływ na takie stanowisko – poza powołanymi powyżej okolicznościami – miał nieincydentalny konflikt skazanego z prawem, którym wykazał brak poszanowania dla norm prawnych i orzeczeń wydawanych przez organy wymiaru sprawiedliwości. Na marginesie jedynie należy dodać, że okoliczności zdrowotne podnoszone przez skazanego nie mogą być przedmiotem analizy sądu w toku niniejszego postępowania, bowiem nie wchodzą w skład przesłanek określonych treścią art. 77 § 1 k.k. Z powyższych względów Sąd Apelacyjny orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia. O kosztach rozstrzygnięto w oparciu o art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 618 § 1 pkt 1 i § 2 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. w zw. z § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym (Dz. U. 2013, poz. 663), obciążając skazanego kosztami ryczałtu za doręczenia w postępowaniu odwoławczym. 3