Postanowienie II AKzw 1024/14 POSTANOWIENIE Dnia 27 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 1024/14 POSTANOWIENIE Dnia 27 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Alina Kamińska Protokolant : Anna Tkaczyk przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku – Anny Malczyk po rozpoznaniu w sprawie J. O. s. J. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 14 maja 2014 r. sygn.akt III Kow 1500/14/el w przedmiocie nieuwzględnienia wniosku o zezwolenie na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 14.05.2014r. Sąd Okręgowy w Olsztynie nie uwzględnił wniosku skazanego J. O. o udzielenie mu zezwolenia na odbycie kary 1 roku pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Olsztynie w sprawie VII K 928/13 poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego. Rozstrzygnięcie to zaskarżył skazany podnosząc, że odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego umożliwi mu kontynuowanie niezbędnych prac w gospodarstwie rolnym oraz opiekę nad chorą matką. --- STRONA 2 --- Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Sąd penitencjarny w niniejszej sprawie słusznie skonstatował – mając na uwadze kryteria wskazane w art. 6 ust. 1 ustawy z 07.09.2007r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego - iż w stosunku do J. O. kara pozbawienia wolności wykonywana poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego nie byłaby wystarczająca dla realizacji stawianych jej celów. Sąd I instancji w sposób prawidłowy ocenił zarówno stopień demoralizacji, jak i całokształt okoliczności związanych z osobą skazanego, wpływających na jego prognozę kryminologiczną i słusznie uznał ją – na obecnym etapie postępowania wykonawczego - za negatywną. J. O. jest osobą wielokrotnie karaną, nadużywającą alkoholu, w przeszłości kilkukrotnie odbywał karę pozbawienia wolności w zakładzie karnym i korzystał z różnych form probacji. Jest jednak niepodatny na oddziaływania resocjalizacyjne, nie zmienił swego zachowania, dopuszczał się kolejnych przestępstw. Jego aktualne zachowanie w warunkach więziennych – jak to wynika z opinii penitencjarnej – choć regulaminowe, jest przeciętne. Karę odbywa on w systemie zwykłym, a zatem nie angażuje się w proces resocjalizacji. W tym stanie rzeczy niezbędna wydaje się dalsza izolacja tego skazanego i wdrażanie społecznie pożądanych postaw w warunkach zakładu karnego. Dopiero wówczas orzeczona kara spełni swe cele. Jeśli zaś chodzi o wskazywane w zażaleniu okoliczności osobiste i rodzinne, to w sytuacji negatywnej prognozy kryminologicznej pozostają one bez wpływu na decyzję w przedmiocie udzielenia zezwolenia na odbycie kary poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego. Mając na uwadze powyższe Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji.