Postanowienie II AKzw 1023/14 POSTANOWIENIE Dnia 27 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 1023/14 POSTANOWIENIE Dnia 27 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Alina Kamińska Protokolant : Anna Tkaczyk przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku – Anny Malczyk po rozpoznaniu w sprawie D. G. s. F. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 6 maja 2014 r. sygn.akt III Kow 1452/14/el w przedmiocie nieuwzględnienia wniosku o zezwolenie na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 06.05.2014r. Sąd Okręgowy w Olsztynie nie uwzględnił wniosku skazanego D. G. o udzielenie mu zezwolenia na odbycie kary 1 roku pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Suwałkach w sprawie VII K 254/04 poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego. Rozstrzygnięcie to zaskarżył skazany podnosząc, że nie jest osobą zdemoralizowaną i nie ma okoliczności przemawiających za osadzeniem go w zakładzie karnym. Od 2004r. nie złamał prawa, jego jedynym problemem było uzależnienie od alkoholu. Obecnie chce zerwać z nałogiem i podjąć terapię. Chciałby też pomóc schorowanym rodzicom. --- STRONA 2 --- Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Dozór elektroniczny może być zastosowany (przy spełnieniu i innych przesłanek), jeżeli jest to wystarczające do osiągnięcia celów kary oraz jeżeli względy bezpieczeństwa i stopień demoralizacji, a także inne szczególne okoliczności nie przemawiają za potrzebą osadzenia w zakładzie karnym. W przypadku D. G. sąd I instancji słusznie uznał, że całokształt okoliczności związanych z jego osobą, wpływających na prognozę kryminologiczną, prowadzi do jednoznacznego wniosku, iż odbywanie kary w trybie ustawy o dozorze elektronicznym nie jest wystarczające dla osiągnięcia wobec niego celów kary. Niewątpliwie głównym problemem skazanego jest uzależnienie od alkoholu. Wnosząc o zmianę niekorzystnej dla niego decyzji w przedmiotowej sprawie zadeklarował zachowanie abstynencji i podjęcie leczenia. Zważywszy jednak, że brak realizacji obowiązku podjęcia leczenia odwykowego spowodował odwołanie warunkowego zawieszenia wykonania kary będącej przedmiotem wniosku w niniejszej sprawie, jego obecne zapewnienia i deklaracje słowne o podjęciu leczenia na wolności nie są wiarygodne. Powinien on odbyć terapię w warunkach więziennych, w wyznaczonym na dzień 17.11.2014r. terminie. Tylko wówczas cele orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności będą efektywnie zrealizowane. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.