Postanowienie II AKzw 1003/14 POSTANOWIENIE Dnia 27 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 1003/14 POSTANOWIENIE Dnia 27 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSA Leszek Kulik Protokolant : Monika Zuzga przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku – Małgorzaty Gasińskiej - Werpachowskiej po rozpoznaniu w sprawie D. O. s. A. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Ostrołęce z dnia 7 maja 2014 r. sygn.akt II Kow 295/14/wz w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 7 maja 2014 roku Sąd Okręgowy w Ostrołęce odmówił udzielenia skazanemu D. O. warunkowego zwolnienia z wykonywania kary pozbawienia wolności, której koniec przypada na dzień 12.11.2014 r. Rozstrzygnięcie to zaskarżył skazany wskazując, iż Sąd Okręgowy dokonał błędnych ustaleń faktycznych przyjmując za ich podstawę opinię kuratora zawodowego. Wskazał, iż na wolności chciałby podjąć zatrudnienie i wspomóc swoją rodzinę. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: --- STRONA 2 --- Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy uwzględnił wszystkie okoliczności wskazane we wniosku o udzielenie warunkowego zwolnienia oraz wynikające z opinii penitencjarnej, związane z postawą skazanego w trakcie wykonywanej kary. Jakkolwiek sporządzona opinia penitencjarna wskazuje na poprawne zachowanie skazanego w warunkach zakładu karnego to jednak okoliczność ta nie stanowi wystarczającej przesłanki do uwzględnienia wniosku o warunkowe zwolnienie. Jest to bowiem tylko jedna z okoliczności o których mowa w art. 77 § 1 kk. Należało podzielić pogląd Sądu Okręgowego, iż ocena właściwości i warunków osobistych skazanego dokonywana przez pryzmat dotychczasowego trybu życia jak i okoliczności popełnionych czynów świadczy o znacznej niepoprawności skazanego. W chwili obecnej nie można jeszcze mieć gwarancji, że skazany po opuszczeniu zakładu karnego będzie przestrzegał porządku prawnego i nie wejdzie powtórnie w konflikt z prawem. Tym bardziej, że stosowane wcześniej środki probacji o charakterze wolnościowym okazały się nieskuteczne. W ocenie Sądu Odwoławczego zasadne jest zatem pozostawienie skazanego w warunkach zakładu karnego celem kontynuowania resocjalizacji i ugruntowania pozytywnych zmian w jego zachowaniu. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia.