Postanowienie – II AKzw 10/20

<p>Sygn. akt II AKzw 10/20</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 28 stycznia 2020 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Katowicach II Wydział Karny w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: Sędzia SA Mirosław Ziaja</strong> </p> <p>Protokolant: Agnieszka Bargieł</p> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Regionalnej w Katowicach Krzysztofa Błacha </p> <p>po rozpoznaniu w sprawie <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. P.</span> (<span class="anon-block">P.</span>)</strong> </p> <p>skazanego za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158)">art. 158 § kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 57 a;art. 57 a § 1)">art. 57a § 1 k.k.</a> </p> <p>zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego</p> <p>na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach</p> <p>z dnia 10 grudnia 2019 roku sygn. akt VIII Kow 3599/19</p> <p>w przedmiocie odmowy zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 1;art. 1 § 2)">art. 1 § 2 k.k.w.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->postanawia :</strong> </p> <p>1.  zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy;</p> <p>2.  zwolnić skazanego od wydatków postępowania odwoławczego, którymi obciążyć Skarb Państwa.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, tym bardziej, że nie zawiera jakichkolwiek argumentów podważających zasadność zaskarżonego postanowienia.</p> <p>Wbrew retoryce wniesionego środka odwoławczego sąd penitencjarny dokonał prawidłowych ustaleń faktyczno-prawnych, które w świetle przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 43)">art. 43</a> la <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (§ 1;§ 1 pkt. 2;§ 3)">§ 1 pkt 2 i § 3 k.k.w.</a> sprzeciwiały się wyrażeniu zgody na odbycie orzeczonej prawomocnie kary pozbawienia wolności w wymiarze 1 roku w systemie dozoru elektronicznego, za czym przemawiała analiza całokształtu ujawnionego w sprawie materiału dowodowego ocenionego przez sąd a quo w sposób chroniony zasadą o jakiej mowa w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> </p> <p>Zauważyć należy, że dobrodziejstwo, o które ubiega się skazany związane <br/>z wykonaniem orzeczonej kary pozbawienia wolności w warunkach ograniczenia wolności – niezależnie od spełnienia przesłanek formalnych – przeznaczone jest dla osób skazanych pierwszy raz, bądź incydentalnie, za przestępstwo o stosunkowo niewielkim poziomie społecznej szkodliwości, o niskim stopniu demoralizacji, które posiadają pozytywną prognozę kryminologiczno - społeczną i co do których wykonywanie omawianej kary w systemie dozoru elektronicznego spełni cele wychowawcze i zapobiegawcze orzeczonej kary.</p> <p>Kryteriów tych nie spełnia żadną miarą skazany, który nie gwarantuje przestrzegania w warunkach samokontroli tak porządku prawnego, jak i zasad dozoru elektronicznego, co trafnie wyeksponował sąd a quo.</p> <p>Bezsporne jest, że <span class="anon-block">M. P.</span> nie jest sprawcą incydentalnym. Był on uprzednio karany za przestępstwa naruszające różne dobra chronione prawem, w tym także za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 57 a;art. 57 a § 1)">art. 57a § 1 k.k.</a> Powyższe wskazuje, że skazany jest osobą zdemoralizowaną, wobec której dotychczasowe oddziaływania resocjalizacyjne, w postaci orzekanych kar pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania nie przyniosły pożądanego efektu wychowawczego powstrzymującego przede popełnieniem kolejnych przestępstw. Czynu, za który został skazany na karę, co do której ubiega się o jej odbywanie w SDE w niniejszej sprawie dopuścił się bowiem w okresie próby wyznaczonym wcześniejszym wyrokiem.</p> <p>Oceny tej wbrew twierdzeniom skarżącego nie zmienia fakt pozytywnej opinii środowiskowej, uregulowania zobowiązań finansowych wynikających z orzeczonych wobec niego wyroków oraz aktywność zawodowa. Jak słusznie wskazał sąd penitencjarny, nie są to okoliczności wyjątkowe, mogące zrównoważyć jego wcześniejszą karalność i brak podatności na oddziaływania wychowawcze. Nadmienić przy tym należy, że według kuratora zawodowego, oskarżony wchodził w konflikt z prawem po spożyciu alkoholu, a obecnie deklaruje, że jedynie ograniczył jego używanie, co wobec braku poddania się diagnozie i ewentualnemu leczeniu i jedynie kilkukrotnego udziału w spotkaniach grupy wsparcia, nie daje gwarancji, że nie popełni on ponownie przestępstwa.</p> <p>Powyższe okoliczności jednoznacznie przekonują, że brak jest wystarczających argumentów do zreformowania zaskarżonego postanowienia, zgodnie z intencją skarżącego.</p> <p>Zatem orzeczono, jak wyżej.</p> </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p>1. akta zwrócić.</p> <p>Katowice, dnia 28 stycznia 2020 roku</p> </div>