Postanowienie II AKZ 643/09

--- STRONA 1 --- ¢ Sygn. akt II AKZ 643/09 _ POSTANOWIENIE Dnia 30 Wrzeénia 2009 roku Sad Apelacyjny W Katowicach W II Wydziale Kamym W skladzie: PrzewodrflczqcySqdziaz SA Michal Marzec Sqdziowiet SA Elibieta Mieszczaflska » SA Boiena SummerBrason (spr.) Protokolantz Agnieszka Przewoinik przy udziale Prokuratora PrOk. Ape}. Janusza Konstantego po rozpoznaniu w sprawie 0 odszkodowanie i zadoééuczynienie 2 wniosku W. A. 0 zaialenia Wniesionego przez pe/lnomocnika wnioskodawcy na rozstrzygniqcie Sqdu Okrqgowego W Gliwicach z dnia 29 maja 2009 roku, sygn. akt IV K0 241/08 W przedmiocie wysokoéci zasqdzonego Wynagrodzenia za obronq z urzqdu na podstawie art. 437 § 1 kpk p 0 s t a n a W i a W zaskarione postanowienie utrzymaé w mocy. _ UZASADNIENIE . Wyrokiem z dnia 29 maja 2009 roku Sad Okrqgowy w Gliwicach, rozpoznajap ponownie spraWQ,._zasqdzi1 0d Skarbu Pa__fistwa narzecz W. A. kwotq 11.600 21 tytulem odszkodowania oraz kwotq _ 4.000 2} tytulem zadoééuczynienia za doznanq krzywdq, Wynjkaj apqz Wykonania Wobec niego decyzji 0 internowaniu W zwiqzku z wprowadzeniem W Polsce stanu wojennego. Jednoczeéllie W punkcie drugim wyroku, Sqd zawarl rozstrzygniqcie, w ktérym na podstawie § 14 ust. 6 rozporzqdzenia Ministra Sprawiedliwoéci W sprawie oplat za czynnoéci adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Pafistwa kosztéw nieoplaconej pomocy prawnej udzielonej z urzqdu, zasqdzil 0d Skarbu Palistwa na rzecz ustanowionego W sprawie peinomocnika z urzqdu adw. G. J., kwotq 288 zi z VAT, tj. Iapznie kwotq 351,36 21. Powyisze rozstrzygniqcie W przedmiocie kosztéw zostalo zaskaréone zazaleniem (bk;dn_i¢ okreélonym jako apelacja) przez pehmomocnika dziaiajqcego W imieniu wkasnym (a nie jak podano imieniem mocodawcy), ktéry zarzucil mu naruszenie przepisu § 2 ust. I i 2 rozporzqdzenja Ministra Sprawiedliwoéci w sprawie oplat za czynnoéci adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Pafislwa kosztéw nieoplaconej pomocy prawnej udzielonej z urzqdu, polegaj ape na zasqdzeniu kosztéw reprezentacji W Wysokoéci jednokrotnej stawki minimalnej, pomimo wniosku obroficy 0 przyznanie szeéciokrotnoéci stawki minimalnej, a tym samym nieuwzglqdnienie niezbqdnego nakladu pracy, charakteru sprawy i wkladu pracy W przyczynienie siq do jej wyjaénienia i rozstrzygniqcia. Pow0h1jqc siq na powyzsze skarzqcy wniésl 0 zmianq rozstrzygniqcia 0 kosztach i zasqdzenie na rzecz pehmmocnika szeéciokrotnoéci stawki minimalnej za postqpowanie apelacyjne, toczqce siq pod sygn. akt (...). Sqd Apelacyjny zwaiyl, co nastqpuje: , A Zaialenie nie jest zasadne i dlatego nie zostalo uwzglqdnione. W przekonaniu sqdu odwolawczego ustalenia dokonane W zaskarionym postanowieniu sq shlszne i przekonujqce. Kontrola odwolfiwcza nie wykazala, aby Sqd Okrqgowy dopuécil sic; biqdéw W ustaleniach faktycznych lub naruszenia prawa procesowego. " f Sygn. akt II AKZ 643/09 _ POSTANOWIENIE Dnia 30 września 2009 roku Sąd Apelacyjny w Katowicach W II Wydziale Kamym w składzie: Przewodniczący-Sędzia: SA Michał Marzec Sędziowie: SA Elżbieta Mieszczańska › SA Bożena Summer-Brason (spr.) Protokolant: Agnieszka Przewoźnik przy udziale Prokuratora Prok. Apel. Janusza Konstantego po rozpoznaniu W sprawie o odszkodowanie i zadośćuczynienie z wniosku W. A. 0 zażalenia wniesionego przez pełnomocnika wnioskodawcy na rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego W Gliwicach z dnia 29 maja 2009 roku, sygn. akt IV Ko 241/08 w przedmiocie wysokości zasądzonego wynagrodzenia za obronę z urzędu na podstawie art. 437 § 1 kpk p 0 s t a n a W i a T zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. _ UZASADNIENIE . Wyrokiem z dnia 29 maja 2009 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach, rozpoznając ponownie sprawę, .zasądził od Skarbu Panstwa na_rzecz W. A. kwotę 11.600 zł tytułem odszkodowania oraz kwotę _ 4.000 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, wynikaj ącąz wykonania wobec niego decyzji o internowaniu w związku z wprowadzeniem W Polsce stanu wojennego. Jednocześnie W punkcie drugim wyroku, Sąd zawarł rozstrzygnięcie, w którym na podstawie § 14 ust. 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, zasądził od Skarbu Państwa na rzecz ustanowionego W sprawie pełnomocnika z urzędu adw. G. J., kwotę 288 zł z VAT, tj. łącznie kwotę 351,36 zł. Powyższe rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów zostało zaskarżone zazaleniem (błędnie określonym jako apelacja) przez pełnomocnika działającego W imieniu własnym (a nie jak podano imieniem mocodawcy), który zarzucił mu naruszenie przepisu § 2 ust. I i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, polegające na zasądzeniu kosztów reprezentacji W wysokości jednokrotnej stawki minimalnej, pomimo wniosku obrońcy o przyznanie sześciokrotności stawki minimalnej, a tym samym nieuwzględnienie niezbędnego nakładu pracy, charakteru sprawy i wkładu pracy W przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Powołując się na powyższe skarżący wniósł o zmianę rozstrzygnięcia o kosztach i zasądzenie na rzecz pełnomocnika sześciokrotności stawki minimalnej za postępowanie apelacyjne, toczące się pod sygn. akt (...). Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: , A Zażalenie nie jest zasadnei dlatego nie zostało uwzględnione. W przekonaniu sądu odwoławczego ustalenia dokonane W zaskarżonym postanowieniu są słuszne i przekonujące. Kontrola odwoławcza nie wykazała, aby Sąd Okręgowy dopuścił się błędów W ustaleniach faktycznych lub naruszenia prawa procesowego. " --- STRONA 2 --- Nalezy zwrocié uwagq, i2 Szgd pierwszej instancji W uzasadnieniu posta.noWie11ia 0 kosztach bardzo skrupulatnie Wyjaénil. p0dSI;&WQ prawnq podjqtego rozstrzygniqcia W przedmiocie zasqdzenia kosztow udzielonej pomocy prawnej przez p&>1110mOC11ik8. z urzqdu W osobie adw. G. 1.. Z cahnksztaltu sporzqdzonego uzasadnienia Wynika jednoznacznie, ii Sqd ow nie dopatrzyl siq szczegélnych przeslanek uzasadniajqcych zasqdzenie na rzecz pehmmocnika Wyiszej kwoty za podj Qte czynnoéci W sprawie nii: stawka minimalna. Stosownie do powolywanych przez skariqcego przepisow, zasqdzajqc oplatq za czynnoéci adwokata z tytulu zastqpstwa prawnego, sqd bierze pod uwagq niezbqdny naldad pracy adwokata, a takie charakter sprawy i Wklad pracy adwokata W przyczynienie sic; do jej wyjaénieniai rozsrrzygniqcia, przy czym podstawq zasadzenia owej op1aty, stanowiq stawki minimalne okreélone W stosownych przepisach. Opiata ta nie mote byé jednoczeénie wyzsza nii szeéciokrotna stawka minimalna ani przekraczaé wartoéci przedmiotu sprawy. Ustawodawca okreélajqc Wysokoéé stawek minimalnych za poszczegélne czynnoéci lub za. udzial W poszczegolnych postqpowaniach dokonal preoyzyjnego rozwaienia i uwzglqdnienia Wszelkich okolicznoéci charakterystycznych clla danego typu spraw. Tym samym W przyjqtych stawkach minimalnych oddana zostala swoista Wycena koniocznego nakiadu pracy po stronie p6]11OIDOCI1ik3. zwiqzana ze specyfikq okreélonego rodzaju postqpowaii. Jednoczeénie ustawodawca pozostawil moiliwoéé uwzglqdnienia przez sqd orzekajapy pewnych nadzwyczajnych, szczegélnych okolicznoéci, ktére pojawiajqc siq W danej sprawie zwiqkszajq diametralnie naklad pracy niezbqdnej do prawidiowej realizacji obowialzkow profesjonalnego pomocnika procesowego. Brak jest W1QC przeslanek do zasqdzania Wynagrodzenia. Wyzszego od stawek minimalnych W sprawie, W ktérej Zadne ekstraordynaryjne okolicznoéci nie WYSIQPHY, a skala aktywnoéci adwokata pozostawala na przeciqtnym poziomie. Zgodzié naleiy siq bowiem z preze11toWa11ym W orzecznictwie stanowiskiem, 2e nie ma powodow do podwyiszenia. stawki Wynagrodzenia obroficy za sprawowzma. obronq Z urzqdu, gdy jego aktywnoéé W Wypolnianiu obowiqzkéw W toku calego postqpowania nie przekraczzfla granic zwyklej starannoéci obroficy (Post. SA W Krakowie Z dnia 13 Wrzeénia 2006 roku, II AKZ 350106, KZS 2006/10321). Na gruncie rozpatrywanej sprawy naleiy dostrzec, 2e skariapy nie uzasadnil W przekonujqcy sposéb swojego wniosku 0 przyznanie wynagrodzenia przekraczajqcego stawki minimalne. Nie Wskaza1 szczegélnyoh okolicznoéci Wymagajqcych zwiqkszonego nakladu pracy, Wylqaozajapego poza typowe sytuacje przewidziane przez ustawodawcq. Nie Wyjaénil takze na czyrn miaiaby polegaé owa szczegolna aktywnoéé W sprawie Wymagajam uwzglqdnienia przy ustalaniu Wysokoéci Wynagrodzenia za podjqte czyxmoéci W sprawie. W gruncie rzeczy aktywnoéé skariqcego W niniejszym postqpowaniu byka niezwykle stonowana, przejawiajap siq W sporzqdzelliu dwéch pism i osobistym udziale W sprawie na 1 terminie (na pozostalych terminach obecni byli substytuci W osobach aplikantow adwokackich). Warto takie zwrocié uwagq, ii na pierwszej rozprawie apelacyjnej skariapy siq nie stawii, bqdqc prawidiowo zawiadomionym, co skutkowalo koniecznoéciq odroczenia rozprawy i wezwania skarzapego, prowadzqcym do przedmienia calego postepowania. Majqc to Wszystko na uwadze Sqd Apelacyjny nie stwierdzil naruszenia jakichkolwiek przepiséw procedury karnej, ani uchybiefi przy ustalaniu stanu faktyoznego sprawy. Z tych Wzglqdéw orzeczono jak W sentencji. Należy zwrócić uwagę, iż Sąd pierwszej instancji W uzasadnieniu postanowienia o kosztach bardzo skrupulatnie wyjaśnił. podstawę prawną podjętego rozstrzygnięcia w przedmiocie zasądzenia kosztów udzielonej pomocy prawnej przez pełnomocnika z urzędu w osobie adw. G. J.. Z całokształtu sporządzonego uzasadnienia wynika jednoznacznie, iż Sąd ów nie dopatrzył się szczególnych przesłanek uzasadniających zasądzenie na rzecz pełnomocnika wyższej kwoty za podjęte czyimości w sprawie niż stawka minimalna. Stosownie do powoływanych przez skarżącego przepisów, zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia, przy czym podstawę zasądzenia owej opłaty, stanowią stawki minimalne określone W stosownych przepisach. Opłata ta nie może być jednocześnie wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustawodawca określając wysokość stawek minimalnych za poszczególne czynności lub za udział w poszczególnych postępowaniach dokonał precyzyjnego rozważenia i uwzględnienia wszelkich okoliczności charakterystycznych dla danego typu spraw. Tym samym w przyjętych stawkach minimalnych oddana została swoista wycena koniecznego nakładu pracy po stronie pełnomocnika związana ze specyfiką określonego rodzaju postępowań. Jednocześnie ustawodawca pozostawił możliwość uwzględnienia przez sąd orzekający pewnych nadzwyczajnych, szczególnych okoliczności, które pojawiając się W danej sprawie zwiększają diametralnie nakład pracy niezbędnej do prawidłowej realizacji obowiązków profesjonalnego pomocnika procesowego. Brak jest więc przesłanek do zasądzania wynagrodzenia wyższego od stawek minimalnych w sprawie, w której żadne ekstraordynaryjne okoliczności nie wystąpiły, a skala aktywności adwokata pozostawała na przeciętnym poziomie. Zgodzić należy się bowiem z prezentowanym w orzecznictwie stanowiskiem, że nie ma powodów do podwyższenia stawki wynagrodzenia obrońcy za sprawowaną obronę z urzędu, gdy jego .aktywność W wypełnianiu obowiązków w toku całego postępowania nie przekraczała granic zwykłej staranności obrońcy (Post. SA w Krakowie z dnia 13 września 2006 roku., II AKZ 350106, KZS 2006/'l 0f2l). Na gruncie rozpatrywanej sprawy należy dostrzec, że skarżący nie uzasadnił w przekonujący sposób swojego wniosku o przyznanie wynagrodzenia przekraczającego stawki minimalne. Nie wskazał szczególnych okoliczności wymagających zwiększonego nakładu pracy, wykraczającego poza typowe sytuacje przewidziane przez ustawodawcę. Nie wyjaśnił także na czym miałaby polegać owa szczególna aktywność w sprawie wymagająca uwzględnienia przy ustalaniu wysokości wynagrodzenia za podjęte czynności w sprawie. W gruncie rzeczy aktywność skarżącego W niniejszym postępowaniu była niezwykle stonowana, przejawiając się W sporządzeniu dwóch pism i osobistym udziale w sprawie na 1 terminie (na pozostałych terminach obecni byli substytuci w osobach aplikantów adwokackich). Warto także zwrócić uwagę, iż na pierwszej rozprawie apelacyjnej skarżący się nie stawił, będąc prawidłowo zawiadomionym, co skutkowało koniecznością odroczenia rozprawy i wezwania skarżącego, prowadzącym do przedłużenia całego postępowania. Mając to wszystko na uwadze Sąd Apelacyjny nie stwierdził naruszenia jakichkolwiek przepisów procedury karnej, ani uchybień przy ustalaniu stanu faktycznego sprawy. Z tych względów orzeczono jak w sentencji.