Teza / krótkie omówienie
udzielenia 3 miesięcznej przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności
Treść orzeczenia
--- STRONA 1 ---
Sygn. akt II A Kzw 99/14 POSTANOWIENIE Dnia 3 lutego 2014 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący SSA Marcin Cieślikowski Protokolant Marta Markiewicz- Khalouf Po rozpoznaniu w sprawie skazanego S. L. zażalenia wniesionego przez prokuratora na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 9 stycznia 2014 r. sygn. akt V Kow 2363/13/pr w przedmiocie udzielenia 3 miesięcznej przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk oraz art. 1 § 2 i 20 § 3 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE W zażaleniu na udzielenie przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności prokurator zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść, polegający na niesłusznym uznaniu, iż w stosunku do skazanego S. L. zachodzą ważne względy rodzinne, a zwłaszcza trudna sytuacja materialna rodziny skazanego, podczas gdy prawidłowa ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego wskazuje, że nie zostały wyczerpane przesłanki udzielenia przerwy w odbywaniu kary, a podnoszone okoliczności są normalnym następstwem osadzenia S. L. w zakładzie karnym. W oparciu o powyższe zarzut autorka zażalenia wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez wydanie orzeczenia o odmowie udzielenia skazanemu S. L. przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności. Rozpoznając zażalenie prokuratora Sąd Apelacyjny nie podzielił sformułowanych w nim zarzutów i wniosku. Przesłanki udzielenia przerwy określone w art. 153 § 2 kkw mają charakter ocenny. Sąd Okręgowy uznając, że za udzieleniem przerwy przemawiają ważne względy rodzinne dokonał takich ustaleń w granicach swobodnej oceny dowodowej do czego upoważnia Sąd art. 7 kpk. Zdaniem Sądu Apelacyjnego autorka zażalenia nie wykazała, aby Sąd Okręgowy dokonując ustaleń, co do sytuacji rodzinnej skazanego przekroczył regułę wynikającą z treści powołanego przepisu art. 7 kpk. Ustosunkowując się do argumentu, że skazany nie daje gwarancji, że przerwę w karze wykorzysta zgodnie z przeznaczeniem w ocenie Sądu Apelacyjnego pozostają w dysonansie do tej części opinii, z której wynika, że aktualnie odbywa on karę w Zakładzie Karnym półotwartym i w tym zakresie prognoza penitencjarna jest pozytywna.
--- STRONA 2 ---
Reasumując wbrew argumentom powołanych w uzasadnieniu zażalenia zdaniem Sądu Apelacyjnego rozstrzygnięcie i motywy, jakimi się kierował Sąd Okręgowy udzielając przerwy zasługują na pełną aprobatę. Z tych też powodów należało zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie
Słowa kluczowe
#orzeczenie#Postanowienie#Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w#II A Kzw 99/14 POSTANOWIENIE Dnia 3 lutego 2014 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w#art. 437 § 1 kpk#art. 153 § 2 kkw#art. 7 kpk.