Postanowienie II A Kzw 738/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 6 maja 2014 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydzia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II A Kzw 738/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 6 maja 2014 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący SSA Marcin Cieślikowski po rozpoznaniu w sprawie skazanego J. S. s.T. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 15 kwietnia 2014 r. sygn.akt III K 155/12 w przedmiocie rozłożenia należności sądowych w łącznej kwocie 9.174,35 zł. na 5 rat. na podstawie art. 437 § 1 kpk oraz art. 1 § 2 i 20 § 3 kkw p o s t a n a w i a zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że rozłożyć spłatę należności sądowych w łącznej kwocie 9.174,35 zł. na 6 rat pierwsza rata w wysokości 1.529, 35 złotych, a następne raty w wysokości 1.529 zł. płatne do 10 dnia każdego miesiąca począwszy od miesiąca czerwca 2014 r. U z a s a d n i e n i e W zażaleniu skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu w przedmiocie rozłożenia na raty kosztów i kary grzywny jego obrońca zarzucił : błąd w ustaleniach faktycznych mający istotny wpływ na treść zaskarżonego postanowienia, a --- STRONA 2 --- polegający na tym, że Sąd rozłożył grzywnę w kwocie 5000 zł. oraz koszty sądowe w kwocie 4.174, 35 zł. na 5 rat płatnych do dnia 10 każdego miesiąca począwszy od maja 2014 r. i ustalił, że pierwsza rata wynosi 1174, 35 zł. a kolejne 2000 zł. podczas gdy sytuacja osobista i majątkowa skazanego z uwagi na koszty leczenia, w tym zabiegu endoprotezoplastyki prawego stawu biodrowego, rehabilitacji, zabiegu endoprotezoplastyki lewego stawu biodrowego oraz rehabilitacji przy jednoczesnym niskim miesięcznym dochodzie, nie pozwalają na zapłatę rat w wysokości ustalonej przez Sąd, co tym samym wpływa istotnie na treść zaskarżonego postanowienia. Powołując się na powyższe zarzuty autor zażalenia wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i orzeczenie co do istoty sprawy: 1) to jest na podstawie art. 49 § 2 kkw oraz art. 206 § 2 kkw w zw. z art. 49 § 2 kkw rozłożenie grzywny oraz kosztów sądowych na 36 rat płatnych do dnia 10 każdego miesiąca i ustalenie, że pierwsza rata wynosić będzie 424,35 a kolejne po 250 zł. 2) na wypadek gdyby Sąd nie podzielił tego wniosku wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i orzeczenie co do istoty sprawy, to jest na podstawie art. 49 § 1 kkw oraz art. 206 § 2 kkw w zw. z art. 49 § 1 kkw rozłożenie grzywny oraz kosztów sądowych na 12 rat płatnych do dnia 10 miesiąca począwszy od maja 2014 r. i ustalenie, że pierwsza rata wynosi 924,35 zł. a kolejne po 750 zł. Rozpoznając zażalenie sporządzone przez obrońcę skazanego Sąd Apelacyjny zważył co następuje. Jak wynika z protokołu posiedzenia Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 15 kwietnia 2014 r. ostateczny wniosek skazanego sformułowany przez jego obrońcę był następujący – umorzenie kosztów sądowych i / lub grzywny, ewentualnie o rozłożenie na raty kosztów sądowych i/ lub grzywny na 6 rat. Sąd Okręgowy jak z tego wynika w znacznej części uwzględnił alternatywny wniosek skazanego rozkładając całość należności sądowych nie na 6 ale na 5 rat. W ocenie Sądu Apelacyjnego trafnie Sąd Okręgowy uznał czego nie kwestionuje zażalenie, że sytuacja materialna skazanego od momentu wydania wyroku w I instancji to jest od 5 marca 2013 r. do chwili rozpoznania wniosku nie uległa takiemu pogorszeniu, aby uzasadnione było rozłożenie grzywny i kosztów sądowych na maksymalnie 36 rat czy nawet na 12 rat miesięcznych. Podkreślić należy, że wybudowanie domu o wartości 1,5 miliona złotych w oparciu o kredyt w wysokości 1, 2 złotych co wynika z oświadczenia skazanego k. 12 świadczy, że dochody skazanego były znaczne. Gdyby uległy znacznemu pogorszeniu zawsze jest możliwość sprzedaży domu i zakup mieszkania w takiej miejscowości jak J. za 150 do 200 tys. złotych. W sytuacji gdy Sąd Okręgowy 2 --- STRONA 3 --- uwzględnił wniosek alternatywny rozłożenia należności sądowi na 5 zamiast 6 rat. Sąd Apelacyjny uznał, że jest to w istocie błąd Sądu Okręgowego w tym zakresie i zmodyfikował zaskarżone postanowienie rozkładając koszty sądowe i kar grzywny na 6 rat z wymagalnością pierwszej raty od czerwca 2014 r. W ocenie Sądu Apelacyjnego argumenty podniesione w zażaleniu, wskazując na ciężką sytuację materialną skazanego w związku ze znacznymi kosztami jego leczenia, nie są przekonywujące. Jeżeli człowiek znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, to jest też normalne, że pozbywa się mienia o znacznej wartości w celu uzyskania środków na leczenie i pokrycie innych zobowiązań. Z tych też powodów Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżone postanowienie tylko w zakresie w jakim jest ono zgodne z wnioskiem alternatywnym złożonym na posiedzeniu. W pozostałej części nie uwzględnił argumentów podniesionych w zażaleniu. Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie 3