Postanowienie II A Kzw 676/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 9 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wyd

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II A Kzw 676/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 9 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący SSA Marcin Cieślikowski Protokolant Beata Kicińska po rozpoznaniu w sprawie skazanego G. G. s.E. zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 27 marca 2014 r. sygn. akt V Kow 2438/13/pr w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk oraz art. 1 § 2 i 20 § 3 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy U z a s a d n i e n i e W zażaleniu na odmowę udzielenia przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności w imieniu skazanego jego obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez uwzględnienie wniosku o udzielenie przerwy w karze, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Rozpoznając zażalenie skazanego sporządzone przez jego obrońcę Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia jego wniosku. Autor zażalenia wbrew wymogowi określonemu w art. 427 § 2 k.p.k. nie sformułował zarzutu, mimo, że przedmiotowy środek odwoławczy sporządzony został przez podmiot kwalifikowany. Z uzasadnienia zażalenia wynika, że autor zażalenia zarzuca Sądowi Okręgowemu --- STRONA 2 --- dokonanie ustaleń w oparciu o ostatnią opinię biegłego z zakresu neurochirurgii i neurotraumatologii lek.med. J. C. natomiast, nie uwzględnił opinii wcześniejszej lekarza neurologa M. K. wydanej na podstawie postanowienia Sądu Okręgowego w Zielonej Górze. W ocenie Sądu Apelacyjnego oparcie ustaleń, co do przesłanki udzielenia przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności na opinii lek. med. J. C. jest przekonywująca. Analiza opinii wcześniejszej M. K. wskazuje, iż nie jest to opinia, która wyczerpuje wszystkie dostępne dane. Autorka opinii na jej końcu przyznała, że przy jej opracowaniu nie miała wglądu do dokumentacji medycznej. Powyższe okoliczności w ocenie Sądu Apelacyjnego osłabiają w sposób istotny wartość tej opinii. Stwierdzenie potrzeby leczenia specjalistycznego bez odniesienia się do możliwości takiego leczenia w warunkach więziennej służby zdrowia czyni wniosek tej opinii mało przekonywujący. Z tych też powodów trudno się dziwić, że Sąd Okręgowy we Wrocławiu, w trakcie rozpoznania sprawy o przerwę w karze, dopuścił dowód z nowej opinii biegłego, a nie próbował uzyskać wyjaśnień dotychczasowego biegłego. Opinia sporządzona przez biegłego lek. J. C. specjalisty z zakresu neurochirurgii i neurotraumatologii odpowiada na podstawowe pytanie czy stan zdrowia skazanego stwarza ciężką chorobę uniemożliwiającą wykonywanie kary pozbawienia wolności. Odpowiedź biegłego jest jednoznaczna. Biegły ten podtrzymał swoją opinię w kontekście wcześniejszej opinii wydanej na zlecenie Sądu Okręgowego w Zielonej Górze. W świetle art. 201 k.p.k., którą wprawdzie obrońca nie powołuje, ale ewentualne naruszenie tego przepisu mogłoby wchodzić w grę, Sąd Apelacyjny zauważa, że zgodnie z ukształtowanym poglądem doktryny i orzecznictwa - zobacz bliżej na ten temat Komentarz do art. 201 k.p.k. I. Gregorczyka Zakamycze 2003 r. i powołane tam orzecznictwo Sądu Najwyższego, sprzecznością między opiniami daje podstawę wezwania obu biegłych lub powołanie trzeciego biegłego wtedy tylko wtedy, gdy żadnej z tych opinii nie można uznać za przekonywującą. W ramach swobodnej oceny dowodów w sprawie niniejszej zaufanie opinii biegłego lekarza neurochirurga i neurotraumatologia J. C. jest logiczne i w pełni przekonywujące. Reasumując Sąd Apelacyjny podzielił rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego i zaskarżone postanowienie utrzymał w mocy. Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie 2 --- STRONA 3 --- 3