Postanowienie II A Kzw 24/14 POSTANOWIENIE Dnia 3 lutego 2014 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II A Kzw 24/14 POSTANOWIENIE Dnia 3 lutego 2014 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący SSA Marcin Cieślikowski Protokolant Marta Markiewicz-Khalouf po rozpoznaniu w sprawie skazanego J. G. zażalenia wniesionego przez skazanego i jego obrońcę na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 29 listopada 2013 r. sygn. akt V2 Kow 4276/13/wz w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk oraz art. 1 § 2 i 20 § 3 kkw p o s t a n a w i a 1) zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy; 2) zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokata M. P. 147,60 zł. w tym VAT tytułem nieopłaconej obrony z urzędu skazanego. UZASADNIENIE W zażaleniu skazanego sporządzonego przez jego obrońcę zarzucono błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na błędnym uznaniu, jedynie w oparciu o dane z okresu poprzedzającego odbywania kary, że w przypadku skazanego zachodzi negatywna prognoza kryminologiczno- społeczna, podczas gdy postawa skazanego w trakcie odbywania kary w postaci: aktywnej realizacji indywidualnego programu terapeutycznego, pracy na terenie zakładu karnego, za co był wielokrotnie regulaminowo nagradzany prowadzi do wniosku, iż w sytuacji skazanego zachodzi pozytywna prognoza kryminologiczno-społeczna. W oparciu o powyższy zarzut autor zażalenia wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez udzielenie skazanemu J. G. warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty zasadniczej kary pozbawienia wolności; względnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. W zażaleniu osobistym skazany podniósł podobne okoliczności jak w zażaleniu sporządzonym przez obrońcę. Rozpoznając oba zażalenia Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do ich uwzględnienia. Wbrew twierdzeniom obrońcy Sąd Okręgowy odmawiając udzielenia warunkowego zwolnienia nie powołał się na charakter przestępstw aczkolwiek w tym przypadku przestępstwa pedofilskie popełnione przez sprawcę u którego rozpoznano zaburzenia o charakterze --- STRONA 2 --- pedofili regresyjnej nie pozwala na ustalenie dodatniej prognozy kryminologicznej. Jeżeli obrońca skazanego ma wątpliwości czy dotychczasowa opinia seksuologa jest w dalszym ciągu aktualna winien na posiedzeniu złożyć wniosek o przeprowadzenie dowodu z tego rodzaju opinii. Wobec skazanego takiego jak J. G., przed ewentualnym udzieleniem warunkowego zwolnienia niezbędne jest zasięgnięcie opinii biegłych (art. 162 § 1 k.k.w.) Sąd taki dowód przeprowadza z urzędu wtedy i tylko wtedy, gdy widzi przesłanki do ewentualnego warunkowego zwolnienia. Reasumując Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutu i wniosków sformułowanych przez obrońcę skazanego a także argumentu zawartego w zażaleniu osobistym skazanego. Z tych też powodów należało zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie