Postanowienie II A Kzw 2075/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 stycznia 2014 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Kar

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II A Kzw 2075/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 stycznia 2014 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący SSA Marcin Cieślikowski Protokolant Marta Markiewicz-Khalouf po rozpoznaniu w sprawie skazanej A. B. zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 12 grudnia 2013 r. sygn. akt III Ko 396/13 w przedmiocie zarządzenia wykonania kary pozbawienia wolności w wymiarze 1 rok i 6 miesięcy orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 9 maja 2011 r. sygn. akt III K 206/10 na podstawie art. 437 § 1 kpk oraz art. 1 § 2 i 20 § 3 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy UZASADNIENIE W zażaleniu na zarządzenie wykonania kary pozbawienia wolności obrońca skazanej zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego, a to przepisu art.75 § 1 k.k. i art. 115 § 3 k.k. W oparciu o tak sformułowany zarzut autor zażalenia wniósł o: 1) zmianę zaskarżonego postanowienia i odmienne orzeczenie co do istoty sprawy przez nie orzekanie wobec skazanej A. B. zarządzenia wykonania kary ewentualne 2) uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Świdnicy. Rozpoznając zażalenie Sąd Apelacyjny nie podzielił sformułowanego w nim zarzutu oraz wniosku. Zarzut obrazy przepisu art. 115 § 3 kk jest oczywiście nieuzasadniony. W wyroku Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 9 maja 2011 r. A. B. została skazana za przestępstwo puszczenia w obieg sfałszowanych banknotów w celu osiągnięcia korzyści majątkowej (art. 310 § 2 kk i 286 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i art. 12 kk). Natomiast w wyroku Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie z dnia 23 sierpnia 2013 r. w sprawie sygn. akt II 641/13 skazana została za dwa przestępstwa określone w przepisie art. 13 § 1 kk w związku z art. 286 § 1 k.k. art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. polegający na podrobieniu recepty na leki na podstawie której usiłowała wyłudzić lekarstwa. W obu tych przypadkach Sąd --- STRONA 2 --- przyjął, że skazana działała w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Kwestionowanie w postępowaniu wykonawczym ustaleń prawomocnego wyroku jest oczywistym nieporozumieniem nie wymagającym komentarza. Natomiast co do wskazania orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego to istotnie art. 75 § 1 k.k. w zakresie w jakim nie przewiduje możliwości odstąpienia przez Sąd od zarządzenia wykonania kary w sytuacji gdy wobec skazanej orzeczono karę pozbawienia wolności z warunkowego zawieszenia jej wykonania jeżeli przemawiają za tym szczególne względy jest niezgodny z konstytucją z art. 45 kw rzecz w tym, że przepis ten traci moc z upływem 18 miesięcy od dnia ogłoszenia. Wyrok T.K. wydany zatem w dniu 17 lipca 2013 r. OTKA 2013/6/79 a więc w chwili orzekania przepis art. 75 § 1 k.k. obowiązuje w dalszym ciągu. Z tych też powodów należało zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie