Postanowienie II A. Kzw 206/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II A. Kzw 206/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący-Sędzia Sądu Apelacyjnego Grzegorz Kapera Protokolant: Marta Markiewicz-Khalouf po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez skazanego A. K. na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 14 stycznia 2014r. sygn. akt IV Kow 4161/13/wz w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego zwolnienia na podst. art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Okręgowemu w Opolu do ponownego rozpoznania UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Opolu postanowieniem z dnia 14 stycznia 2014r. odmówił udzielenia skazanemu A. K. warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Powyższe postanowienie zaskarżył skazany A. K.. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skazanego A. K. zasługuje na uwzględnienie. Nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia, stwierdzić trzeba, że Sąd nie wziął pod uwagę i nie wyjaśnił wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności, a jego ocena w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego została dokonana w sposób pobieżny i zbyt dowolny. --- STRONA 2 --- Treść art. 77 § 1 k.k. nie pozostawia wątpliwości, iż jedyną przesłanką decydującą o udzieleniu warunkowego zwolnienia jest istnienie dodatniej prognozy społeczno-kryminologicznej skonstruowanej w oparciu o analizę wszystkich okoliczności wynikających z tego przepisu. Z uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia wynika, że Sąd odmówił skazanemu udzielenia warunkowego zwolnienia z uwagi na negatywną opinię środowiskową, wcześniejszą wielokrotną karalność, okoliczności popełnionej zbrodni, brak sprecyzowanych planów na przyszłość, nie poparcia wniosku przez dyrektora zakładu karnego i sprzeciwu prokuratora.. Takie uzasadnienie musi budzić sprzeciw. W żadnym wypadku nie poparcie wniosku przez dyrektora i sprzeciw prokuratora nie może wpływać na decyzję Sądu penitencjarnego w przedmiocie udzielenia warunkowego zwolnienia, bowiem okoliczność ta nie należy do ustawowych przesłanek wymienionych w treści art. 77 § 1 k.k., a sąd orzeka niezawiśle dokonując własnej oceny dowodów. Przypomnieć trzeba, że obowiązkiem Sądu rozpoznającego wniosek o udzielenie warunkowego zwolnienia jest ocenić go przez pryzmat wszystkich okoliczności wymienionych w art. 77 § 1 k.k., a nie tylko niektórych z nich. Ustalając prognozę społeczno-kryminologiczną Sąd ma obowiązek wskazać, które z nich i dlaczego sprzeciwiają się postawieniu pozytywnej prognozy. Sąd takiej analizy nie przeprowadził, co więcej uzasadniając decyzje odmowną powołał się na okoliczności, które nie należą do katalogu ustawowych przesłanek udzielenia warunkowego zwolnienia. Te wszystkie fakty implikują wniosek, iż Sąd Okręgowy niedostatecznie przeanalizował okoliczności mające istotne znaczenie w sprawie niniejszej, jak również jedynie wybiórczo ocenił materiał dowodowy, którym dysponował. W tym miejscu zauważyć też należy, że od 1 stycznia 2012r. z treści art. 77 § 1 k.k. wyeliminowano „sposób życia przed popełnieniem przestępstwa”, a zatem powoływanie się przez Sąd I instancji na negatywną opinię środowiskową nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach. Z tych względów Sąd Apelacyjny uznał za konieczne uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Opolu do ponownego rozpoznania. Przy ponownym orzekaniu Sąd wnikliwie rozważy wszystkie okoliczności mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, a następnie należycie uzasadni swoje rozstrzygnięcie. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak na wstępie.