Postanowienie II A Kzw 2050/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 stycznia 2014 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Kar

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II A Kzw 2050/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 stycznia 2014 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący SSA Marcin Cieślikowski Protokolant Marta Markiewicz-Khalouf po rozpoznaniu w sprawie skazanego J. P. zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 27 listopada 2013 r. sygn. akt IV Kow 2373/13/pr w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk oraz art. 1 § 2 i 20 § 3 kkw p o s t a n a w i a 1) zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy ; 2) zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokata S. S. 221,40 zł. w tym VAT tytułem nie opłaconej obrony skazanego w postępowaniu zażaleniowym. UZASADNIENIE W zażaleniu na odmowę udzielenia przerwy w imieniu skazanego jego obrońca zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a polegający na stwierdzeniu, iż choroby zgłoszone przez skazanego mogą być leczone w Zakładzie Karnym. W oparciu o powyższe autor zażalenia wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia przez udzielenie mu dobrodziejstwa przerwy w karze, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. Rozpoznając zażalenie skazanego sporządzone przez jego obrońcę Sąd Apelacyjny nie znalazł jakichkolwiek podstaw do jego uwzględnienia. Z niekwestionowanej opinii o stanie zdrowia skazanego wynika, że rozpoznano u niego organiczne zaburzenia osobowości z zaburzeniami nastroju, padaczkę i astmę oskrzelową, które mogą być leczone w zakładzie karnym. W tej sytuacji niewątpliwe powyższe schorzenia nie stanowią choroby psychicznej lub innej ciężkiej choroby, które zagrażałaby jego życiu lub mogły spowodować dla jego zdrowia poważne niebezpieczeństwo w rozumieniu art. 150 § 2 k.k.w. w zw. z art. 153 § 1 k.k.w. W każdym razie fakt pobytu w zakładzie karnym nie stanowi większego zagrożenia dla niego niż pobyt na wolności. Z tych też powodów należało utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. --- STRONA 2 --- Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie