Postanowienie II A Kzw 2004/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 stycznia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karn

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II A Kzw 2004/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 stycznia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu w sprawie skazanego S. G. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 18 listopada 2013r. (sygn. akt IV Kow 3376/13/wz) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Okręgowemu w Opolu do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 18 listopada 2013r. w sprawie o sygn. akt IV Kow 3376/13/wz Sąd Okręgowy w Opolu odmówił skazanemu S. G. udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu I instancji prognoza kryminologiczno – społeczna wobec skazanego jest negatywna z uwagi na: wielokrotną karalność, etap odbytej kary, nieuregulowaną sytuację prawną (wydanie w dniu 30.08.2013r. wyroku przez Sąd Okręgowy w Gliwicach w sprawie o sygn. akt V K 133/10, który nie jest prawomocny) oraz konieczność utrwalenia dobrego zachowania w zakładzie karnym. Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany zarzucając, że Sąd I instancji nie wskazał żadnych przesłanek z art. 77 § 1 kk, które uzasadniałyby jego stanowisko. Jednocześnie podkreślił, że jego zachowanie w trakcie odbywania kary jest prawidłowe, wykonuje zatrudnienie (w tym poza zakładem karnym w systemie bez konwojenta), angażuje się w proces resocjalizacji poprzez udział w zajęciach kulturalno – oświatowych i sportowych, nie utrzymuje kontaktów ze środowiskiem przestępczym, posiada pozytywne relacje rodzinne, nie jest uzależniony, prawidłowo korzystał z przepustek oraz posiada krytyczny stosunek do popełnionych przestępstw. Wskazując na powyższą argumentację skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. --- STRONA 2 --- W piśmie uzupełniającym z dnia 8 stycznia 2014r. obrońca skazanego poparł wywiedzione przez skazanego zażalenie oraz przytoczył okoliczności związane z zachowaniem skazanego w trakcie odbywania kary i plany na życie po opuszczeniu zakładu karnego przemawiające za jego warunkowym zwolnieniem. Nadto w piśmie z dnia 21 stycznia 2014r. obrońca odniósł się do nieuregulowanej sytuacji prawnej skazanego. Wskazał, że wyrokiem Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 30.08.2013r. (sygn. akt V K 133/10) skazany został uniewinniony od wszystkich rozpatrywanych zarzutów, zaś obecnie oczekuje jedynie na rozpoznanie apelacji oskarżyciela publicznego w przedmiotowej sprawie. Zdaniem obrońcy skazanego powyższa okoliczność nie powinna mieć decydującego znaczenia dla kwestii warunkowego zwolnienia skazanego, zwłaszcza w kontekście jego zachowania w okresie odbywania kary, w tym podczas przepustek i w trakcie wykonywania pracy w systemie bez konwojenta. Nadto obrońca skazanego podniósł, że od popełnienia czynów, które zarzucono skazanemu w wyżej wymienionym postępowaniu upłynęło już prawie 14 lat, stąd jego zdaniem warto oceniać postawę S. G. przez pryzmat jego zachowania w późniejszym okresie. Jednocześnie obrońca przedłożył pismo żony skazanego potwierdzające w jego opinii silne relacje rodzinne skazanego i pozytywne warunki do życia jakie zastanie po opuszczeniu zakładu karnego. Podtrzymując zażalenie skazanego skarżący wniósł o uwzględnienie zażalenia skazanego i udzielenie w stosunku do jego osoby warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skazanego zasługuje na uwzględnienie. Nie przesądzając w kwestii prawidłowości rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, podkreślić należy, iż Sąd I instancji uczynił podstawą zaskarżonego orzeczenia okoliczności, w oparciu o które nie można zbudować miarodajnej prognozy kryminologiczno – społecznej wobec S. G.. Są one bowiem albo sprzeczne ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, albo też nie składają się na przesłankę, o której mowa w art. 77 § 1 kk. W związku z powyższym z uwagi na charakter postępowania odwoławczego orzeczenie w sprawie podlegać musi uchyleniu, a sprawa przekazaniu Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Jednym z głównych motywów rozstrzygnięcia Sąd I instancji uczynił fakt wielokrotnej karalności skazanego. Tymczasem jak wynika z akt sprawy, skazany ostatnich z przestępstw, za które odbywa karę dopuścił się kilka lat temu. Od chwili wydania pierwszego wyroku skazującego, zaprzestał naruszania porządku prawnego. Nie korzystał ze środków probacyjnych. Nie zawiódł zatem dotychczas zaufania organów wymiaru sprawiedliwości. Kwestia wielokrotnej karalności nie może zatem posiadać przesądzającego znaczenia przy formułowaniu prognozy kryminologiczno – społecznej. Za drugi z powodów odmowy warunkowego zwolnienia Sąd I instancji uznał etap odbywanej przez skazanego kary. Okoliczność ta nie składa się na przesłankę materialną warunkowego zwolnienia przewidzianą w art. 77 § 1 kk i nie posiada znaczenia prognostycznego. Po spełnieniu warunków formalnych z art. 78 § 1 kk, wymiar odbytej kary pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie. Zbyt daleko idącym twierdzeniem jest w ocenie Sądu Apelacyjnego upatrywanie w nieuregulowanej sytuacji prawnej skazanego przeszkody w skorzystaniu z warunkowego zwolnienia, skoro w pierwszej instancji zapadł wyrok uniewinniający, a w nieodległym czasie winna być rozpoznana apelacja oskarżyciela publicznego. Za uzasadniony powód odmowy warunkowego zwolnienia w stosunku do skazanego S. G. nie można uznać również konieczności utrwalenia dobrego zachowania skazanego. Wskazać bowiem należy, że skazany oprócz incydentalnego ukarania dyscyplinarnego, które miało miejsce w sierpniu 2011r. zachowuje się prawidłowo, zaś jego zaangażowanie w proces resocjalizacji w miarę upływu czasu zwiększa się, czego wyrazem może być przeniesienie go do zakładu karnego typu otwartego i otrzymywanie zezwoleń na czasowe opuszczenie zakładu karnego. Dotychczasową postawę skazanego obecnie można zatem uznać za stabilną. --- STRONA 3 --- W świetle powyższego, zaskarżone orzeczenie podlegać musi uchyleniu. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Okręgowy winien raz jeszcze ustalić całokształt okoliczności związanych z osobą skazanego składających się na przesłankę przewidzianą w art. 77 § 1 kk. Niezbędne jest również zbadanie okoliczności popełnionych przez skazanego przestępstw, do czego konieczne będzie uzyskanie odpisów wyroków i uzasadnień orzeczeń składających się na wyrok łączny Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 7.12.2011r. o sygn. akt III K 298/11. Dla oceny stopnia demoralizacji skazanego wskazane byłoby również zapoznanie się z wyrokiem Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 13.07.2006r. (sygn. akt III K 1026/04) zwłaszcza w zakresie daty popełnienia przestępstwa i okoliczności zarządzenia zastępczej kary pozbawienia wolności. W związku z powyższym postanowiono – jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.