Postanowienie II 2 Kow 970/20 POSTANOWIENIE Dnia 15 lutego 2021 r. Sąd Okręgowy we Włocławku Sekcja Penitencjarna i

--- STRONA 1 --- " Sygn. akt II 2 Kow 970/20 POSTANOWIENIE Dnia 15 lutego 2021 r. Sąd Okręgowy we Włocławku Sekcja Penitencjarna i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący- SSO Dariusz Kudelski po rozpoznaniu skargi skazanego ........s-eeveveoeesrerooeeenseeroeeenem na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego we Włocławku z dnia 04.09.2020 r. w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej w postaci umieszczenia w celi izolacyjnej na podstawie art. 7 par. 5 k.k.w. postanawia skargi nie uwzględnić, utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadnienie Skazany ..........eseeeeeeeee. Złożył skargę na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego we Włocławku z dnia 04.09.2020 r. przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej w postaci umieszczenia w celi izolacyjnej. W uzasadnieniu wskazał, że zarzuty zastępcy Dyrektora Zakładu Karnego we Włocławku są nieprawdziwe, tak samo jak zarzuty stawiane przez wychowawcę, który złożył wniosek o wymierzenie kary izołacyjnej. W ocenie skazanego esesesseesseeseeseeesee. Osadzeni przebywający w celi nr 120 są osobami, które zadeklarowały się jako osoby palące wyroby tytoniowe, a odmienny wpis w systemie informatycznym został sfałszowany przez wychowawcę oddziału F1. Skazany ..................... poddał także w wątpliwość prawidłowość obsadzenia komisji penitencjarnej wskazując, że z Przemysławem Maciejewskim znajduje się w konflikcie- obecnie toczy się przed Sądem Rejonowym we Włocławku w Wydziale Karnym sprawa o sygn. akt II K 130/20. Z tego powodu, jak podnosił skazany, został on osadzony z osobami palącymi, zaś drugą formą „odwetu” miało być zaproponowanie przez wychowawcę kary izolacyjnej w wymiarze 28 dni. Skazany zarzucił również, że komisja penitencjarna postąpiła niewłaściwie ignorując jego wniosek o konfrontację z osadzonymi z celi nr 120. " W wyjaśnieniach Dyrektora Zakładu Karnego we Włocławku wskazano, że eererereereseeesesssesceee Zgłosił konflikt zę współosadzonymi dotyczący wietrzenia celi. Tego samego dnia tj. 03.09.2020 r. odbył rozmowę z wychowawcą, w której potwierdził istnienie ' konfliktu i, aby zapobiec dalszej jego eskalacji, skazanego umieszczono w celi nr 120, przeznaczonej dla skazanych niepalących. Skazani osadzeni w tej celi w dniu 04.09.2020 r. --- STRONA 2 --- potwierdzili, że są osobami niepalącymi. W tym samym dniu skazany ................. opuścił , celę i odmówił wykonania polecenia wejścia do wyznaczonej celi, za co został ukarany dyscyplinarnie umieszczeniem w celi izolacyjnej na okres 14 dni. Trzeba podkreślić, że skarga skazanego z art. 7 k.k.w. stanowi środek zaskarżenia opierający się tylko na jednej tylko przyczynie odwoławczej- niezgodności z prawem decyzji organów postępowania wykonawczego. Skazany w swojej skardze nie wykazał w żaden sposób, aby wydana względem niego decyzja była niezgodna z prawem. W myśl art. 142 $ 2 k.k.w. skazany podlega odpowiedzialności dyscyplinarnej za zawinione naruszenie nakazów lub zakazów wynikających z ustawy, regulaminu lub innych przepisów wydanych na jej podstawie albo ustalonego w zakładzie karnym lub miejscu pracy porządku, zwane dalej "przekroczeniem". Skazany odmówił wykonania polecenia, czemu nie zaprzeczył w treści wniesionej skargi, a zatem ukaranie było słuszne. Wymierzona kara znajduje się w katalogu kar wymienionych wart. 143 k.k.w. tym samym możliwe było jej wymierzenie. Skazany w swoich skargach (również w skardze opatrzonej datą dnia 05.09.2020 r.) uparcie powołuje się na zmowę organów - tu funkcjonariuszy Służby Więziennej- przeciwko niemu, który to zarzut, jako absurdalny w żadnym razie nie zasługuje na uwzględnienie. Brak jest powodów, dla których którykolwiek z zatrudnionych w Zakładzie Karnym we Włocławku funkcjonariuszy miałby mścić się na skazanym. Z całą pewnością nie sposób uznać, że powodem dążenia do swoistego „odwetu” na skazanym miałoby być spowodowanie wszczęcia jakiegokolwiek postępowania przed sądem przeciwko funkcjonariuszowi Służby Więziennej. Nie należy bowiem tracić z pola widzenia faktu, że skargi na funkcjonariuszy SW, sprawy karne i z powództwa cywilnego przeciwko nim spowodowane działaniami skazanych nie należą do rzadkości i stanowią niejako codzienność pracowników Służby Więziennej. Nie sposób zaaprobować twierdzenia, że tego rodzaju działania miałyby powodować dążenie funkcjonariuszy SW do utrudniania skazanym odbywania kary w warunkach jednostki penitencjarnej, albowiem taka „represja” dotyczyłaby wielu osadzonych, a tego rodzaju sytuacje, co oczywiste, nie mają miejsca. Nadto, co istotne, skazany wskazuje, Że to ........eeeeeseeseeseeeee Zaproponował wymierzenie kary umieszczenia w celi izolacyjnej na czas do 28 dni, podczas gdy wniosek o ukaranie złożył.................... Tym samym zarzuty skazanego .............---eeee....polegające na „odwecie” ...............eeeeeeeee. NA nim są tym bardziej pozbawione podstaw. W aktach sprawy brak jest jakiegokolwiek dowodu, który świadczyłby o tym, że skazany został umieszczony w celi dla osób palących- z wyjaśnień wynika wręcz, że dokonano weryfikacji wcześniej złożonych oświadczeń osadzonych w celi nr 120, którzy uprzednio deklarowali się jako osoby niepalące i w dniu 04.09.2020 r. potwierdzili taki stan rzeczy. Tym bardziej nie zasługuje na uwzględnienie --- STRONA 3 --- zarzut, jakoby umieszczenie skazanego w tej celi miało stanowić odwet za spowodowanie postępowania karnego- skoro zarówno skazany, jak i osadzeni z celi nr 120 są osobami niepalącymi brak jest podstaw do przyjęcia, że osadzenie w tej celi z uwagi na nie używanie wyrobów tytoniowych, miałoby być nieodpowiednie dla skazanego zadeklarowanego jako osoba niepaląca. Zarzut sfałszowania wpisu odnośnie deklaracji osadzonych w zakresie używania- bądź nie- wyrobów tytoniowych jako absurdalny, z powodów wyżej przytoczonych, także nie podlegał uwzględnieniu. Biorąc pod uwagę powyższe, brak jest podstaw aby uznać, że zaskarżona decyzja jest niezgodna z prawem, z powodów wyżej przytoczonych, co w konsekwencji doprowadziło do utrzymania jej w mocy. Zarządzenie: | Odpis postanowienia doręczyć skazanemu oraz Dyrektorowi Zakładu Karnego we Włocławku z pouczeniem, że na postanowienie nie przysługuje środek odwoławczy.