Postanowienie II 2 Kow 470/19 POSTANOWIENIE .-

--- STRONA 1 --- ". * Sygn. akt II 2 Kow 470/19 POSTANOWIENIE . - > Dnia 2 września 2022 r. Sąd Okręgowy we Włocławku Sekcja ds. Penitencjarnych i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych II Wydziału Karnego w składzie: ' Przewodniczący- SSO Grzegorz Jankowski po rozpoznaniu skargi skazanego s.eseiossoeonovowoerescenowne na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego we Włocławku w przedmiocie negatywnego rozpatrzenia prośby o wyrażenie zgody na opuszczenie zakładu karnego w celu uczestnictwa w komunii na podstawie art. 7 $ 5 k.k.w. : | postanawia skargi nie uwzględnić, utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję. ' Uzasadnienie. . Decyzją z dnia 14 kwietnia 2022 r. Dyrektor Zakładu Karnego we Włocławku rozpatrzył negatywnie. prośbę ..........i;..i:.../..'0 wyrażenie zgody: na opuszczenie. zakładu karnego na czas 30 godzin, w celu uczestnictwa w Pierwszej Komunii Świętej córki. Zażalenie na powyższą decyzję wniosła obrońca skazanego, przy: czym: zaskarżonej decyzji zarzuciła: 1. naruszenie art. 141 a $ 1 k.k.w. polegające na jego błędnej wykładni i uznaniu, iż Pierwsza Komunia Święta córki skazanego nie jest okolicznością wyczerpującą przesłanki do udzielenia skazanemu zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego, na czas 30. godzin, podczas gdy prawidłowa wykładnia w/w. przepisu jednoznacznie wskazuje, iż uroczystość Pierwszej Komunii Świętej dziecka skazanego, jest wypadkiem szczególnie ważnym dla skazanego, o którym mowa w dyspozycji art. 141 a $ 1 k.k.w.; 2. naruszenie art. 141 a $ 1 KKW polegające na jego niewłaściwym zastosowaniu, co skutkowało wydaniem decyzji odmawiającej „mojemu mandantowi zezwolenia. na opuszczenie Zakładu Karnego, na czas 30 godzin, w celu uczestnictwa w uroczystości Pierwszej Komunii Świętej córki skazanego Laury Gwit. : F 3. Błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na treść decyzji polegający na uznaniu, iż: a. uroczystość Pierwszej Komunii Świętej córki jest zdarzeniem ważnym dla skazanego i jego rodziny, lecz nie wyczerpuje przesłanek do udzielenia zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego na czas 30 godzin, na podstawie art. 141 a $ 1 KKW, podczas gdy Uroczystość --- STRONA 2 --- - Pierwszej Komunii Świętej córki skazanego jest wypadkiem szczególnie ważnym dla skażanego,: o którym mowa w dyspozycji art. 141 a $ 1 KKW, i NC b. skazany został doprowadzony do odbycia kary, podczas. gdy skazanemu nigdy nie doręczono * R wezwania do odbycia kary, w czasie w którym skazany.rzekomo do odbycia kary się nie stawił pozostawał on w stałym kontakcie z kuratorem, wykonywał orzeczone wyrokiem karnym prace społeczne, złożył wniosek. o zezwolenie na odbycie kary w systemie dozom elektronicznego, -.” informował zarówno Sąd jak i kuratora o swoim adresie zamieszkania, pod którym każdorazowo przyjmował kuratora, c. niesprawdzenie skazanego w warunkach Zakładu Karnego typu półotwartego, brak sprawdzenia skazanego systemem przepustkowym, brak sprawdzenia pracą poza terenem Zakładu Karnego uzasadniają przekonanie, że skazany nie wykorzysta właściwie zezwolenia w trybie art. 141 a $ 1 k.k.w., podczas gdy. skazany jest osobą odbywającą karę zgodnie z jej wymogami, początkowo na terenie zakładu karnego wykonywał pracę nieodpłatnie wydając posiłki współosadzonym, od 16.02.2022 roku jest zatrudniony w firmie zewnętrznej ANVIS jako monter rolet, wykonując odpłatnie pracę na terenie Zakładu Karnego, uczęszcza do szkoły, ucząc się zawodu fryzjera na terenie Zakładu Karnego, skazany czynnie uczestniczył w tworzeniu gazetki na terenie Zakładu Karnego, wobec skazanego wystawiane były. wniosła nagrodowe, wobec skazanego nie było żadnych wniosków dyscyplinarnych, utrzymuje stałe kontakty z rodziną, co prowadzi do wniosku, iż zachowanie: mojego. mandanta daje gwarancję prawidłowego wykorzystania udzielonego zezwolenia i daje gwarancję powrótu ::.....s;esiees4+1eevv;e' DO Wykorzystaniu przepustki, do Zakładu Karnego celem dalszego wykonania pozostałej do odbycia kary Skarga nie jest zasadna. W pierwszej kolejności, należy wskazać, że skarga z art. 7 k.kw. stanowi swoisty i właściwy postępowaniu wykonawczemu środek. zaskarżenia, który opiera się na jednej tylko przyczynie odwoławczej - niezgodności z prawem decyzji. organów postępowania wykonawczego (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2006 r., I KZP 56/05, OSNKW 2006, nr 2, poz. 14). W myśl bowiem art. 141a $ 1 k.k.w. dyrektor zakładu karnego może udzielić skazanemu zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego pod konwojem funkcjonariusza Służby Więziennej, osoby godnej zaufania lub samodzielnie, na czas nieprzekraczający 5 dni, w celu odwiedzenia poważnie chorego członka rodziny, uczestnictwa w pogrzebie członka rodziny oraz w innych wypadkach szczególnie ważnych dla skazanego. Wypada zauważyć, że z uzasadnienia decyzji Dyrektora Zakładu Karnego we Włocławku wynika, że uroczystość Pierwszej Komunii Świętej córki jest zdarzeniem ważnym zarówno dla osadzonego, jak i jego rodziny, lecz nić wyczerpuje ono przesłanek do udzielenia zezwolenia, o którym mowa w art. 141a $ 1 k.k.w. Jakkolwiek w treści tego sformułowania nie' zawarto określenia „szczególnie”, mogącego sugerować, że sam rodzaj okoliczności nie wypełnia przesłanki „szczególnej ważności” w rozumieniu powołanego przepisu. Jednak z dalszej części uzasadnienia wynika jednoznacznie, że powody odmowy udzielenia przepustki wiążą się z innymi okolicznościami, tj. doprowadzeniem do odbycia kary, brakiem sprawdzenia skazanego w warunkach zakładu karnego typu --- STRONA 3 --- 1 =" Półotwartego, brakiem. sprawdzenia skazanego systemem przepustkowym i brakiem sprawdzenia , Ę skazanego w warunkach pracy poza terenem zakładu karnego. o / Jakkolwiek należy zgodzić się skarżącą, że uroczystość Pierwszej Komunii Świętej córki jest dla skazanego wypadkiem szczególnie ważnym w rozumieniu art. 14a $ 1 k.k.w., to wskazane szczegółowo okoliczności stanowiące uzasadnienie odmowy udzielenia zezwolenia na opuszczenie | zakładu karnego nie mogą być bagateliżowane: Trżeba podkreślić, że zgodnie z treścią powołanego przepisu ' udzielenie zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego w sytuacji wypadku szczególnie ważnego dla skazanego nie ma charakteru obligatoryjnego, lecz fakultatywny. To oznacza; że ocena zasadności uwzględnienia wniosku nie sprowadza się jedynie do oceny „szczególnej ważności” powódu ubiegania się o udzielenie zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego, lecz wymaga uwzględnienia dodżtkowych okoliczności, : mogących rzutować na treść "decyzji. W omawianym przypadku wskazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji szczegółowe kwestie sprowadzają się do zagadnień dotyczących samodyscypliny skazanego, co wiąże się z zagadnieniem dostatecznej pewności wykorzystania przepustki zgodnie z przeznaczeniem oraz powrotu do zakładu karnego. Zdaniem Sądu, powody te mają istotne znaczenie. Wprawdżie obrońca stara się wykazać, ze zachowanie skazanego w warunkach izolacji jest prawidłowe, co pozwalałoby uznać, że przebieg przepustki i powrót do zakładu karnego nie budżą wątpliwości. Jednak należy zważyć, że przebywając w zakładzie karnym skazany podlega stałemu dozorowi. W tym kontekście uwzględnienie wyłącznie zachowania w warunkach izolacji. nie: jest: wystarczające, zaś Sąd podziela pogląd, że okoliczności szczegółowo wskazane. w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji muszą rzutować na jej treść. Należy bowiem podkreślić, że skazany ubiegał się o zezwolenie'/na opuszczenie zakładu karnego bez konwoju. Nie sposób uznać, że sprawdzenie funkcjonowania skazanego osadzonego w zakładzie karnym typu zamkniętego jest wystarczające, do pozytywnego ' prognozowania zachowania samodyscypliny skazanego w okresie przepustki, skoro skazany nie został sprawdzony w warunkach wzmożonej samokontroli w zakładzie karnym typu półotwartego, ani w systemie przepustkowym, ani w warunkach zatrudnienia zewnętrznego w systemie bez konwojenta. Wprawdzie obrońca argumentuje, że skazany jest zatrudniony w firmie zewnętrznej ANVIS, to jednak tak z treści zaskarżonej decyzji, a podobnie z treści informacji przedstawionej przez Dyrektora Zakładu Karnego wynika, że skazany nie wykonywał pracy poza terenem zakładu karnego w systemie bez konwojenta. Okoliczność, że skazany został doprowadzony do zakładu karnego ma dopełniające znaczenie, bowiem obrońca wprawdzie argumentuje, że skazany nie otrzymał: wezwania do stawienia się -do. zakładu karnego, jednak niewątpliwie miał świadomość uprawomocnienia się wyroku skazującego na bezwzględną karę pozbawienia wolności. Argumentacja, że skazany złożył wniosek o wykonanie kary w systemie dozoru elektronicznego nie przekonuje, skoro wykonanie orzeczonej kary nie zostało wstrzymane. Również pozostawanie w kontakcie z kuratorem w związku z wykonywaniem innej kary samo przez się nie może oznaczać, że sprawca popełniający inne poważne przestępstwo, tj. kierowania pojazdem i spowodowania wypadku drogowego pod wpływem alkoholu, a zatem niezachowującego należytej samokontroli po jego spożyciu, zachową w. okresie przepustki standardy wzmożonej samokontroli swojego zachowania, tym bardziej, że z dokumentu „Prognoza kryminologiczno- społeczna” dotyczącego skazanego wynika, że biegli rozpoznali u skazanego szkodliwe używanie substancji --- STRONA 4 --- psychoaktywnych. Analiza przeprowadzona w tym dokumencie wskazująca na brak sprawdzenia” skazanego w warunkach zakładu. karnego typu. półotwartego, w systemie przepustkowym i w zatrudnieniu poza terenem zakładu karnego skutkowała negatywną oceną kryminologiczno- społeczną dotyczącą skazanego. , Biorąc. pod uwagę powyższe okoliczności należy uznać, że decyzja o odmowie udzielenia skazanemu zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego była słuszna. Wypada przy tym zauważyć, że . skazany ubiegał się o udzielenie przepustki bez konwoju. Mimo tego rozważano również możliwość udzielenia przepustki pod konwojem, przy czym w. zaskarżonej decyzji trafnie stwierdzono, że nie jest to wskazane z uwagi na podniosły charakter uroczystości i fakt, że będzie się odbywała się z udziałem innych osób spokrewnionych. Uczestnictwo w uroczystościach rodzinnych nie stanowi dla skazanego jedynej dostępnej formy utrzymywania kontaktów z bliskimi, bowiem może korzystać z widzeń z rodziną na terenie zakładu karnego, utrzymywać z bliskimi kontakty także winnych formach- poprzez rozmowy telefoniczne, pisanie listów. Podkreślić przy tym należy, że brak możliwości aktywnego uczestniczenia w.życiu rodzinnym stanowi normalne następstwo odbywanej. przez skazanego kary pozbawienia wolności, zaś rozważone okoliczności, wbrew treści zażalenia nie uzasadniały udzielenia zezwalania na opuszczenie zakładu karnego, które — co należy podkreślić- nie ma w myśl art. 141a-$ 1-k.k.w. charakteru obligatoryjnego, lecz fakultatywny. Mając na uwadze powyższe nie sposób uznać, że zaskarżona decyzja była niezgodna z prawem, a wypada. przypomnieć, że tylko; na. takiej podstawie może. opierać się swoisty i właściwy « postępowaniu wykonawczemu środek zaskarżenia, jakim jest skarga z art. 7 k.k.w, Mając na względzie powyższe, Sąd nie uznał, aby zaskarżona decyzja naruszała prawo, co w konsekwencji musiało prowadzić do nieuwzględnienia skargi. Pouczenie. Na postanowienie nie przysługuje środek odwoławczy.