Decyzja II 1 Kow 88/22 Dnia

--- STRONA 1 --- | Sygn. akt II 1 Kow 88/22 Dnia, 11 marca 2022 r. Sąd Okręgowy w Elblągu Sekcja do Spraw Penitencjarnych i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sądu Okręgowego Władysław Kizyk rozpoznał sprawę K. P. syna S. na skutek skargi w/w skazanego na decyzję Dyrektora ZK I. na podstawie art. 7 $ 5 kk.w. postanawia: nie uwzględnić skargi skazanego i utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję Zgodnie z treścią art. 7 $ 1 k.k.w. podstawą zaskarżenia decyzji organu postępowania wykonawczego (w tym dyrektora zakładu karnego), może być jedynie niezgodność zaskarżonej decyzji z prawem. Mając na względzie powyższe w ocenie Sądu skarga skazanego nie zasługuje na uwzględnienie. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w Zakładzie Karnym w I. ustalono, iż pismem z dnia 29.11.2021 r. skierowanym do Sądu Penitencjarnego w E., osadzony zwrócił się z prośbą o ustanowienie osoby godnej zaufania w osóbie prof. zw. dr hab. M. S.. Rzeczona prośba pismem II 1 Pen (...) z dnia 13.12.2021 r. została przekazana przez Sąd Penitencjarny w E. do Zakładu Karnego W. celem załatwienia zgodnie z właściwością (data wpływu: 20.12.2021 r.). Pismem (...) z dnia 03.01.2022 r. a także (...) z dnia 26.01.2022 r. (w odpowiedzi na analogiczną prośbę skazanego z dnia 17.11.2021 r. - data wpływu 12.01.2022 r.) udzielono stosownych informacji, a mianowicie, iż art. 38 $ 1 kodeksu karnego wykonawczego ustanawia osobę godną zaufania (działającą indywidualnie), -obok_ stowarzyszeń, fundacji, organizacji oraz innych instytucji, których celem działania jest realizacja zadań określonych w rozdziale VII kodeksu karnego wykonawczego oraz obok kościołów i innych związków wyznaniowych, jako podmiot mogący współdziałać w wykonywaniu kar, środków karnych, kompensacyjnych, zabezpieczających i zapobiegawczych, w szczególności związanych z pozbawieniem wolności oraz przepadku. Podmioty te, w myśl $ la art, 38 kkw - w zakresie zapobiegania przestępczości i readaptacji społecznej - podejmują działania w celu zwiększenia efektywności działania organów państwowych oraz wzmacniania praworządnego działania tych organów. Ponadto, zgodnie z $ 2 wspomnianego artykułu, mogą one w porozumieniu z dyrektorem zakładu karnego lub aresztu śledczego uczestniczyć w prowadzeniu działalności resocjalizacyjnej, społecznej, kulturalnej, oświatowej, sportowej i religijnej w tych zakładach lub aresztach. W piśmie zauważono również, że przepis powyższy odnosi się do działania, m.in. osób godnych zaufania, w sposób o charakterze generalnym, systemowym, nie ograniczającym się do działania jedynie na rzecz jednego osadzonego. Prezes Rady Ministrów w $ 3 Rozporządzenia z dnia 28 grudnia 2016 r. w sprawie współdziałania podmiotów w wykonywaniu kar, środków karnych, kompensacyjnych, zabezpieczających, zapobiegawczych oraz przepadku, a także społecznej kontroli nad ich wykonywaniem (Dz. U. z 2016 r. poz. 2305), ustalił warunki, które winna spełniać osoba starająca się o uznanie jej za osobę godną zaufania. Mianowicie, zgodnie z przywołanym przepisem, przedstawicielem podmiotu oraz osobą godną zaufania podejmującą działania określone rzeczonym rozporządzeniem, może być osobe, która odpowiada następującym warunkom: - korzysta z pełni praw cywilnych i obywatelskich; --- STRONA 2 --- N y 2 * , - nie była skazana za przestępstwo popełnione umyślnie; - nie została pozbawiona praw rodzicielskich lub opiekuńczych; - daje rękojmię należytego wykonywania obowiązków; - ukończyła 24, lata, a w wyjątkowych przypadkach 21 lat, jeżeli posiada kwalifikacje lub doświadczenie życiowe wskazujące na przydatność w prowadzeniu działalności wychowawczej i resocjalizacyjnej. W przedmiotowym piśmie wskazano ponadto, że osoba uznana za osobę godną zaufania w rozumieniu przywołanych przepisów, zgodnie z $ 4 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia może uczestniczyć w prowadzeniu działalności resocjalizacyjnej, społecznej, kulturalnej, oświatowej, sportowej i religijnej w zakładach karnych lub aresztach śledczych, po uprzednim zawarciu z dyrektorami tych zakładów lub aresztów stosownego porozumienia, które wymaga formy pisemnej. W myśl $ 4 ust. 2 rozporządzenia, do wniosku o zawarcie porozumienia dołącza się program zawierający zadania, ze wskazaniem czasu, miejśca, sposobu, kosztów ich realizacji, źródeł finansowania i spodziewanych efektów oraz wykaz osób, które bezpośrednio - jako przedstawiciele - będą uczestniczyć w projektowanych działaniach, zawierający dane pozwalające na ocenę, czy odpowiadają one warunkom określonym w$ 3 rozporządzenia. Powołując się na $ 2 rozporządzenia, wskazano, że współdziałanie osób godnych zaufania w wykonywaniu kar, środków karnych, kompensacyjnych, zabezpieczających i zapobiegawczych oraz przepadku może polegać na: - inicjowaniu, organizowaniu i realizowaniu zadań mających na celu zapobieganie przestępczości i przeciwdziałanie powrotowi do przestępstwa oraz kształtowaniu społecznie pożądanej postawy skazanych, - realizacji zadań wynikających z programów resocjalizacyjnych przez prowadzenie działalności społecznej, kulturalnej, oświatowej, sportowej i religijnej wobec skazanych, - świadczeniu, w uzasadnionych przypadkach, niezbędnej pomocy materialnej, medycznej i prawnej skazanym oraz ich rodzinom, - utrzymywaniu celowych kontaktów ze skazanymi, - przygotowywaniu osób pozbawionych wolności do życia po zwolnieniu z zakładu karnego, aresztu śledczego oraz zakładu, w którym są wykonywane środki zabezpieczające, w tym przez udzielanie niezbędnej pomocy w uzyskaniu pracy i zakwaterowania, podejmowaniu innych działań mających na celu rezdaptację społeczną skazanych i zapobieganie przestępczości. Zakład Karny w I wskazał, że: w myśl art. 42 $ 1 kkw, skazany może ustanowić, na piśmie, jako swojego przedstawiciela osobę godną zaufania, za jej zgodą. Natomiast administracja zakładu karnego nie ma możliwości dokonania weryfikacji autentyczności pisemnej zgody takiej osoby, przedłożonej przez osadzonego. Zatem ustanowienie przedstawiciela osadzonego w trybie art. 42 $ 1 kkw, wymaga w pierwszej kolejności wykazania spełniania przez tę osobę warunków formalnych uznania jej za osobę godną zaufania w myśl przywołanych powyższej przepisów i procedur. Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozostawia wątpliwości, co do właściwego postępowania administracji zakładu karnego, a zaskarżona decyzja jest bezwzględnie trafna i brak jest podstaw do jej zmiany. Została ona wydana przez uprawniony organ, we właściwym trybie, przy prawidłowej wykładni przepisu będącego podstawą rozstrzygnięcia. 'W związku z powyższym postanowiono jak na wstępie. - sędzia - . Sygn. akt II I Kow 88/22 '