Zarządzenie II 1 Kow 405/22 Dnia

--- STRONA 1 --- To = . UEZGOLEŃIE MA GSC Ep Ł UK . POGŁŁED * Sygn. akt II 1 Kow 405/22 Dnia, 23 lutego 2022 r. Sąd Okręgowy w Elblągu II Wydział Karny Sekcja do Spraw Penitencjarnych i Nadzoru nad Wykonaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sądu Okręgowego Władysław Kizyk rozpoznał sprawę skazanego J. L. syna K. na skutek skargi obrońcy z dnia 23.02.2022 r. na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w I. z dnia 21.02.2022 r. o odmowie udzielenia przepustki z art. 141a$1 k.k.w. na podstawie art. 7 $ 5 k.k.w. postanawia: uwzględnić skargę obrońcy skazanego i zmienić zaskarżoną decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w L, w ten sposób, że: udzielić skazanemu J. L. s. K. zezwolenia na opuszczenie jednostki penitencjarnej samodzielnie na czas nieprzekraczający 5 dni tj. od dnia 23.02.2022 r. do dnia 28.02.2022 r. w celu uczestnictwa w pogrzebie członka rodziny — zmarłego ojca. Zgodnie z art. 7 $ 1 k.k.w. podstawą zaskarżenia decyzji organu postępowania wykonawczego (w tym dyrektora zakładu karnego), może być niezgodność decyzji z prawem. W doktrynie podkreśla się, że pojęcie „niezgodność z prawem” należy rozumieć szeroko. Dotyczy ono nie tylko niezgodności z kodeksem karnym wykonawczym czy przepisami go wykonującymi. Wprawdzie w orzecznictwie ukształtowanym na gruncie prawa karnego procesowego wyraźnie uznaje się, Że jeżeli ustawa śtwarza jedynie możliwość zastosowania określonego przepisu prawa materialnego to niezastosowanie takiego przepisu nie stanowi naruszenia prawa materialnego (por. P. Hofmański, kodeks postępowaniś! karnego, tom II, Warszawa 1999, s. 539) . Niemniej jednak pogląd taki dotyczy decyzji sądu, tymczasem w postępowaniu wykonawczym skarga przysługuje na rozstrzygnięcia inne niż sąd tj. organy wykonujące orzeczenie. Zatem w zakresie decyzji uznaniowych podlegających zaskarżeniu w trybie art. 7 k.k.w. należy kierować się zasadami dotyczącymi uznania ukształtowanymi przez doktrynę prawa administracyjnego, która dopuszcza badanie przez sąd decyzji uznaniowych w celu stwierdzenia czy organ nie przekroczył granic uznania, czy nie naruszył podstawowych praw człowieka, gwarantowanych przez Konstytucję (por. E. Ochendowski, Prawo administracyjne, Część ogólna, Toruń 2001, s. 194). Należy stwierdzić zatem, iż dopuszczalna jest sytuacja, gdy sąd na skutek wniesienia skargi, uznając wybór jednego z alternatywnych rozstrzygnięć organu za stanowiący nadużycie uznania i tym samym niezgodny z prawem zmieni jego decyzję, a więc orzeknie co do meritum sprawy (por. Z. Hołda, op.cit. s. 42). Biorąc pod uwagę okoliczności niniejszej sprawy w ocenie Sądu należało uchylić wydaną przez Dyrektora Zakładu Karnego w I. decyzję odmowną i udzielić skazanemu zezwolenia na czasowe opuszczenie zakładu karnego z uwagi na śmierć ojca. W ocenie Sądu w zaskarżonym zarządzeniu dopatrzyć się można niezgodności polegającej na nieuwzględnieniu celu, któremu miałaby służyć tzw. przepustka losowa. Argumentacja podana w skardze przez obrońcę skazanego zasługuje na uwzględnienie. J. L. chce wziąć udział w ostatnim pożegnaniu swojego zmarłego rodzica tj. uroczystości pogrzebowej oraz żałobie, co znajduje uzasadnienie w prawie tj. art. 8 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności z dnia 4 listopada 1950 r. i art. --- STRONA 2 --- * 47 Konstytucji RP a także w art. 141a$1 k.k.w. i niewątpliwie zapobiegnie ewentualnym trudnościom w funkcjonowaniu skazanego w przyszłości podczas wykonywania kary w izolacji więziennej. Mając na uwadze przytoczone wyżej okoliczności oraz względy penitencjarne Sąd, nie widząc przeciwwskazań, zmienił zaskarżone zarządzenie zgodnie z wolą skazanego i jego obrońcy. Stąd, orzeczono jak w sentencji. . - sędzia - 1. odnotować, zakreślić, 2. odpis postanowienia przesłać: - skazanemu (z poucz. że niezaskarżalne), obrońcy oraz Dyrektorowi ZK I. - sędzia -