Decyzja II 1 Kow 2240/21 Dnia

--- STRONA 1 --- . Sygn. akt II 1 Kow 2240/21 Dnia, 8 lutego 2022 r. Sąd Okręgowy w Elblągu Sekcja do Spraw Penitencjarnych i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych II Wydział Karny 'w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sądu Okręgowego Władysław Kizyk rozpoznał sprawę M. J. syna J. na skutek skargi w/w skazanego na decyzję Dyrektora ZK I. na podstawie art. 7 $ 5 k.k.w. postanawia: nie uwzględnić skargi skazanego i utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję Zgodnie z treścią art. 7 $ 1 k.k.w. podstawą zaskarżenia decyzji organu postępowania wykonawczego (w tym dyrektora zakładu karnego), może być jedynie niezgodność zaskarżonej decyzji z prawem. Mając na względzie powyższe w ocenie Sądu skarga skazanego nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem nie zawiera żadnych wskazań odnośnie owej niezgodności, polemizując jedynie ze stanowiskiem administracji jednostki. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w Zakładzie Karnym w I. ustalono, iż do dnia 27.09.2021 r. skazany M. J, nie był karany dyscyplinarnie, jednakże w tym dniu dopuścił się przekroczenia, tj. w sytuacji, gdy inny grypsujący prezentował agresywną postawę wobec oddziałowego, prezentował on również postawę nieregulaminową polegającą na agresji słownej wobec funkcjonariusza. Tego samego dnia, za powyższe przekroczenie Dyrektor Zakładu Karnego w I. wymierzył osadzonemu karę dyscyplinarną umieszczenia w celi izolacyjnej na okres 14 dni. Biorąc pod uwagę, że zachowanie skarżącego było ściśle związane z przynależnością do podkultury przestępczej, postawę skazanego przy opiniowaniu wniosku oraz w momencie jego rozpatrywania przez Dyrektora zaopiniowano negatywnie i wymierzono w ocenie administracji jednostki karę dyscyplinarną adekwatną do popełnionegó przekroczenia. Należy w tym miejscu podkreślić, iż skazany przed wymierzeniem kary dyscyplinarnej, jak i podczas wizytowania w czasie jej odbywania, nie zgłaszał żadnych nieprawidłowości, których mógł dopuścić się jakikolwiek oddziałowy w stosunku do jego osoby. Wychowawca nie był również świadkiem takiej sytuacji. Z wyjaśnień oddziałowego, pełniącego służbę we wskazanym przez osadzonego dniu, wynika, że nieprawdą jest, by pozbawił on osadzonego możliwości skorzystania z telefonu. Jednocześnie wskazać należy, że pobyt w celi izolacyjnej nie pozbawia osadzonego możliwości kontaktowania się z obrońcą. W tym miejscu godzi się podkreślić, iż zgodnie z art. 116 $ 1 pkt 1 kkw skazany ma obowiązek przestrzegania przepisów określających zasady i tryb wykonywania kary, ustalonego w zakładzie karnym porządku oraz wykonywania poleceń przełożonych i innych osób uprawnionych, a w szczególności poprawnego zachowania się, Postawa osadzonych sprzeczna z tymi zasadami musi się spotkać z odpowiednią reakcją dyscyplinarną. --- STRONA 2 --- .* Co więcej należy dodać, iż osoby skazane mają obowiązek zachowywania się zgodnie z dyspozycją art. 104 k.k.w. co oznacza, iż korzystanie z przysługujących im praw powinno następować w sposób nie naruszający praw innych osób oraz nie zakłócający ustalonego w zakładzie karnym porządku. Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozostawia wątpliwości, co do właściwego postępowania administracji zakładu karnego, a zaskarżona decyzja jest bezwzględnie trafna i brak jest podstaw do jej zmiany. Została ona wydana przez uprawniony organ, we właściwym trybie, przy prawidłowej wykładni przepisu będącego podstawą rozstrzygnięcia. W związku z powyższym postanowiono jak na wstępie. - sędzia - 1. odnotować, zakreślić, 2. odpis post. doręczyć: - Dyrektorowi ZK I, - skazanemu z poucz, niezaskarżalne. KK, 08.02.2022 r. - sędzia -