Postanowienie II 1 Kow 1271/22 POSTANOWIENIE Dnia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II 1 Kow 1271/22 POSTANOWIENIE Dnia, 8 września 2022 r. Sąd Okręgowy w Elblągu Sekcja do Spraw Penitencjarnych i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sądu Okręgowego Władysław Kizyk rozpoznał sprawę D. W. syna G. na skutek skargi obrońcy w/w skazanego na decyzję Zastępcy Dyrektora ZK I. OZ D. na podstawie art. 7 § 5 k.k.w. p o s t a n a w i a : nie uwzględnić skargi obrońcy skazanego i utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję UZASADNIENIE W ocenie Sądu skarga obrońcy skazanego D. W. jest niezasadna. Instytucja skargi przewidziana w art. 7 § 1 k.k.w. przysługuje tylko z powodu niezgodności skarżonej decyzji z prawem, a badanie przedmiotowej decyzji nie wykazało naruszenia obowiązujących przepisów prawa, które miałoby skutkować uznaniem jej za nielegalną. Decyzja wydana została zgodnie z przepisami, przez kompetentny organ, w ramach obowiązującej procedury, w oparciu o miarodajny materiał dowodowy. Zauważyć w tym miejscu również należy, iż w podniesionych w skardze zarzutach skazany nie zawiera żadnych wskazań odnośnie niezgodności z prawem decyzji Zastępcy Dyrektora Zakładu Karnego w I. Oddziału Zewnętrznego w D., zaś polemizuje jedynie ze stanowiskiem administracji jednostki. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w Zakładzie Karnym w I. Oddziale Zewnętrznym w D. ustalono co następuje. W dniu 16.05.2022 r. skazany wystąpił z prośbą o udzielenie zezwolenia na czasowe opuszczenie zakładu karnego w trybie art. 141a § 1 kk celem udziału w uroczystości ślubnej siostry w okresie od 14.06.2022 r. do 19.06.2022 r. W prośbie wskazał, iż podczas zezwolenia opiekę nad nim zobowiązują się pełnić rodzice oraz Naczelnik Wydziału Organizacyjnego Urzędu Miasta i Gminy w L.. Wniosek skazanego został rozpoznany odmownie, o czym został on poinformowany ustnie w dniu 16.05.2022 r., jednocześnie został on pouczony o możliwości zaskarżenia decyzji. Pisemne uzasadnienie skazany otrzymał w dniu 17.05.2022 roku, na własną prośbę. Zgodnie z art. 141a § 1 Kodeksu karnego wykonawczego Dyrektor zakładu karnego może udzielić skazanemu zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego pod konwojem funkcjonariusza Służby Więziennej, osoby godnej zaufania lub samodzielnie, na czas nieprzekraczający 5 dni, w celu odwiedzenia poważnie chorego członka rodziny, uczestnictwa w pogrzebie członka rodziny oraz w innych wypadkach szczególnie ważnych dla skazanego. Godzi się również wskazać, iż jest to zezwolenie fakultatywne, które jednocześnie pozostaje w zgodzie z Europejską Konwencją o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, której art. 8 nie gwarantuje bowiem osadzonemu bezwarunkowego prawa do opuszczenia zakładu karnego w celu uczestniczenia w pogrzebie krewnego, zaś merytoryczna ocena każdego przypadku jest zadaniem organów krajowych (wyroki (...): z 12.11.2002 r. w sprawie nr 26761/95, P. v. Polska, LEX nr 55608; oraz z 29.11.2011 r. w sprawie nr 40195/08, G. v. Polska, LEX nr 1055103). --- STRONA 2 --- W tym miejscu wskazać należy, iż w świetle natomiast przepisów Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 14.08.2003 r. w sprawie sposobów prowadzenia oddziaływań penitencjarnych w zakładach karnych i aresztach śledczych przed udzieleniem skazanemu zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego w trybie art. 141 a § 1 kk koniecznym jest, aby wniosek w tej sprawie został zaopiniowany w formie sporządzenia prognozy kryminologiczno-społecznej (§ 25 ust. 2 pkt 2 ww. rozporządzenia). Prognoza ta sporządzona na czas pobytu skazanego poza zakładem karnym polega na pisemnym uzasadnieniu przypuszczenia, że skazany w czasie tego pobytu będzie przestrzegał porządku prawnego (§ 25 ust. 1 ww. rozporządzenia). Komisja penitencjarna, po przeanalizowaniu pozytywnych i negatywnych czynników prognostycznych prognozę kryminologiczno- społeczna pod kątem właściwego wykorzystania przez skazanego zezwolenia w trybie art. 141a § 1 kkw określiła jako negatywną. Na negatywną prognozę kryminologiczno-społeczna, w ocenie Komisji, miał wpływ m.in. fakt trzykrotnego wydania przez Sąd Okręgowy w Elblągu postanowienia o odmowie warunkowego przedterminowego zwolnienia, odpowiednio w dniu 16.02.2021 r., w dniu 14.07.2021 r. (utrzymanego w mocy postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 22.09.2021 r.) i w dniu 11.01.2022 r., w których to Sąd m.in. stwierdził, iż nie ma podstaw do założenia, że w osobowości skazanego zaszły już na tyle trwałe zmiany świadczące o spełnieniu celów wychowawczych kary, tj. wzbudzenia u skazanego poczucia odpowiedzialności oraz potrzeby przestrzegania porządku prawnego i tym samym powstrzymania się od powrotu do przestępstwa. Nadto w dniu 14.05.2021 r. skazany był czynnym uczestnikiem zdarzenia mogącego wystąpić w Służbie Więziennej. Ujawniono przedmiot niedozwolony (telefon komórkowy). Czynności wyjaśniające dostarczyły informacji o czynnym korzystaniu z ujawnionego telefonu przez skazanego. Tym samym skazany nadużył zaufania administracji jednostki penitencjarnej. Znamiennym również jest, iż skazany przebywając na wolności miał kontakt ze środowiskiem przestępczym. Biorąc pod uwagę powyższe, brak jest zatem podstaw do założenia, że skazany prawidłowo wykorzystałby przedmiotowe zezwolenie. Godzi się również zauważyć, iż skazany miał sporadyczny kontakt z siostrą. Od czerwca 2019 r. , czyli od początku pobytu w warunkach izolacji, został odwiedzony przez siostrę jedynie w dniu 13.11.2021 r. , podczas gdy w tym samym czasie odbył 37 widzeń z innymi osobami. Taka częstotliwość nie świadczy raczej o istnieniu szczególnych więzi pomiędzy rodzeństwem. Podkreślić nadto należy, że skazany został zapoznany z obliczeniem kary i terminem jej zakończenia co potwierdził własnoręcznym podpisem w dniu 19.03.2020 r. Od tej daty znany był mu termin końca kary. Domniemywać należy, że najbliższa rodzina skazanego też znała ten termin, a przynajmniej znać powinna. Siostra skazanego dwukrotnie przekładała termin ślubu, ostatecznie ustalając go na dzień 16.06.2022 r., czyli na pięć dni przed końcem kary skazanego. Trudno ustalić dlaczego jego rodzina nie uwzględniła terminu końca kary. Zauważyć również należy, iż zgodnie z piśmiennictwem uznanie, że zachodzi potrzeba, aby skazany w czasie zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego pozostał pod konwojem funkcjonariusza Służby Więziennej lub w asyście innej osoby godnej zaufania, oznacza w praktyce, że czas przebywania skazanego poza zakładem karnym ograniczony jest do niezbędnego minimum. Niewyobrażalne jest bowiem, aby konwój lub asysta mogły trwać przez czas do 5 dni (tak: Kodeks karny wykonawczy. Komentarz, prof. zw. dr hab. S. L., L.). Znamiennym przy tym jest, iż ustawodawca, posługując się terminem osoby godnej zaufania, miał na myśli zaufanie ze strony administracji zakładu karnego. Powinna to zatem być osoba znana administracji, charakteryzująca się stosownymi cechami i posiadająca kompetencje, których suma nakazuje uznać, że będzie ona dawała gwarancję należytego zachowania się skazanego poza zakładem karnym (por. Kodeks karny wykonawczy. Komentarz, red. prof. (...) dr hab. J. L., dr P. G., L. O., prof. UG dr hab. J. P., prof. (...) dr hab. I. Z., L.). Natomiast w realiach niniejszej sprawy istotnym jest, iż pani M. N. nie jest osobą znaną administracji jednostki penitencjarnej. Nadto jej oświadczenie, iż jest zatrudniona w Urzędzie Miasta i Gminy w L. nie zostało niczym potwierdzone. Reasumując, w ocenie Sądu, w niniejszej sprawie brak jest zatem podstaw do postrzegania zaskarżonej decyzji w kategoriach niezgodnej z prawem. W związku z powyższym postanowiono jak na wstępie. --- STRONA 3 --- - sędzia - ZARZĄDZENIE 1. odnotować, zakreślić, 2. odpis post. doręczyć: - Dyrektorowi ZK I. OZ D., - skazanemu z poucz.(niezaskarżalne) i obrońcy. LM, 08.09.2022 r. - sędzia -