Wyrok IC1061fl2 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ NE i10E

--- STRONA 1 --- Sygn.IC1061fl2 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ NE i10E!$i_;1wia gsfflviy Z dwia 6.09.2001 r. o doslqple d” ‘"1°'m3°l! fJ'=113!Ivi£_H@i 02. U. 1'12 pox. 1198 2 pbin. am. . ,, Przekazarro |r11or|\1iiCI$ pubricznq w inrmie Dnlfi 11 CZBIWCB 201: l' dukumenlu iub w iormie przeiwnrzonej Sad Olcrqgowy W Warszawle I WydZ1a1 Cywllny w sklacizre nastgpujqcym: Rw Przewodniozagzy: SSO Andrzej Km}/1ek was wnioskmmy Protokolantz sekr. sqdowy Aneta Wes01kows1<a ' p0 rozpoznaniu w clniu 1 1 czerwca 2013 T, W Warszawie sprawy z powodztwa A. K. V przeciwko Skarbowi Paflstwa reprezentowanemu przez Prezesa Sqclu Okrqgowego w T. 0 ZE1p1'3IQ I. odclaia powodztwo; II. zasqclza od powoda A. K. na rzecz Skarbu Paflstwa  Prokuratorii Generalnej Skarbu Pafistwa kwoto 7 200 z1(siec1om tysiqcy dwieécie zlotych) tytulem zwrom kosztow zastegpstwa procesowego. Sygn. akt I C 1061112 UZASADNIENIE  Pozwem 2. dnia 23 listopada 2012 r. A. K.vmios1przeciwko SkarbowiPa1istwa — Prezesowi Sqclu Okrqgowego w T.o siwierdzenie bezprawnego clzialania Prezesa Sqdu Okrqgowego w T. przez brak wydania inforrnacji publicznej i zasqdzenie na swojq rzecz kwoty 1.000.000 Z1 tytuham zadoééuozynienia za1:>ezprawne dziahnie i doznanq krzywclq niematerialnq (pozew  k. 211). W odpowiedzi na pozew 2 dnia 11 kwietnia 2013 r. pozwany zastqpowany przez Prokuratorio Generalnq Skarbu Pafistwa wniési 0 oddalenie powodztwa oraz zasqclzenie od powocla na rzecz Skarbu Paflstwa — Prokuratorii Generalnej Skarbu Pahstwa kosztow zastqpstwa. procesowogo wedhlg norm przepisanyoh. W uzasadnieniu strona pozwana wskaza1a, ze odpowiedziainoéé Skarbu Pafistwa wynikaj agca z wydania prawomocnego orzeczenia wymaga, zgodnie z art. 4171 § 2 k. c., istnienia prejudykam  stwierdzenia we wiaéciwym postopowaniu niezgodnoéoi z prawem tego orzeczenia. Nadto pozwany zauwaiyk, Zc powod nie wykaza1 zaistnienia Zadnej z przeshnek odpowiedzialnoéci odszkodowawczej, W szczegolnoéci nie oznaozy1 szkody, ktorq dzia1anie pozwanego mia1oby spowoclowaé (odpowiedé na pozew —k. 8486). _ Sqd Okrrggowy ustali] nastopuj qcy stan faktyczny: Wnioskiem z clnia I9 lipca 2010 1'. A. K.domaga1 sio udostqpnienia informacji publicznej w postaci kopii sprawozdafl z Wizytacji soclziego ponitencjamego Sa_du Okrqgowego w T. przeprowadzonych W latach 20002010 w Zakladzie Karnym w T.. Decyzjq z dnia 13 wrzeénia 2010 r. ((...)) Prezes Sqdu Okrqgowego W T. oclmowi? powyzszemu wnioskowi. W uzasadnieniu stwierclzono, i2 wnioskodawca W Zaden sposob nie umotywowai swojego zgclania, a uwzglodnieniu zqdania sprzeciwia siq wzglqd na prywatnoéé osob fizycznych, ktorych sprawy zostaly opisane w protokoiach wizytacji, a takze okolicznoéé, Ze w sprawozdaniach zawarte sq nadto informacje istome dla zapewnienia bezpieczefistwa w jednostce, w tym opisuj ape przebieg wypadkow nadzwyczajnych, sposob zabezpieczenia jednostki itp. (clecyzja ~ k. 1212v.). . Po rozpoznaniu odwotania A. K1 dnia 20 wrzeénia 2010 r. od przedmiotowej decyzji, Prezes Sqdu Apelacyjnego w Kxlecyzjq z dnia 2 listopada 2010 1'. ((...)) utrzyma1 w mocy zaskarzonq decyzjq (decyzja — k. 1415). Kolejnym wnioskiem A. K.clomaga1 sio udostqpnienia informacji publicznej w postaci kopii sprawozdafi z wizytacji sqdziego penitencjarnego Sa_du Okrqgowego W T. przeprowaclzonych w Iatanh 20002010 w Zakladzie Kamym w T.po uprzedniej anonimizacji danych osobowych osadzonych i funkcj onariuszy. < Decyzja_ z dnia '7 paidziernika 2010 r. (...)Prezes Sqdu Okrqgowego w T. odmowit powyzszemu wnioskowi. W uzasadnieniu wskazano, iz zakres anonimizacji W okolicznoéciach niniejszej sprawy musiaiby prowadzié do przctworzenia tresici dokumentow, ktoxych ujawnienia domaga siq vvnioskodawca, wobec ozego koniecznym jest wykazanie przez wnioskodawco szczegélnie istotnego interesu publicznego. A. K.zaé nic przedstawii Zadnyoh argumentow na poparcie swoj ego wniosku (decyzja — k. 13 13v.).  Wnioskiem z dnia 29 listopada 2010 1‘. A. K. ponownie domagai siq udostgpnienia inforrnacji publicznej — kopii sprawozdafi Z wizytacji sodziego penitencjarnego w Zakladzie Kamym w T. za lata 20002010 — po dokonaniu anonimizacji przez zamazanie nazwisk wszystkich osob fizycznych. Decyzjq z dnia 7 grudnia 2010 r. ((...)) Prezes Sqdu Okrggowego w T., porozpoznaniu powyzszego wniosku, postqpowanie umorzyi na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. W uzasadnieniu wskazano, i2 A. K.wyst:=;powa1zident§,'czr1ym wnioskiem, co clo ktorego zapad1a prawomocna decyzja. Postopowanie zatern zainicj owane kolejnym, trzecim wnioskiom A. K., opartym na tej sarnej podstawie faktycznej i prawnej sta1o sing bezprzedrniotowe, co prowadzié musia1o do wydania decyzji o jego umorzeniu (decyzja — k. 87'89). --- STRONA 2 --- P0 rozpoznaniu odwotania A. K.od powyiszej decyzji, Prezes Sadu Apelacyjnego W Kdecyzja z dnia 31 stycznia 201 1 r. ((...)) utrzymat w mocy zaskariona decyzjtg (decyzja ~ k. 9092).  . Powyiszy stan faktyczny zostak przez Sadustalony na podstawie dowodow z dokumentow ztoionych do akt niniej szej sprawy. Sad uznat dowody te za wiatygodnc, albowiem ich autentycznoéé nie zostata zakwestionowana przez Zadna ze stron, a ponadto Sad nie znalazi podstaw do ich podwaienia 2 urzodu. Nadto dowocly to, korzystajac z ma'ceria1nej rnocy dowodowej wynikaj a_cej z treéci art. 244 k.p.c., stanowia clowod tego, co zostato W nich urzodowo zaéwiadczone. Sad Okrggowy zwaiyl, co nastgpuje: . Powodztwo jest niozasadne ijako takie podlega oddaleniu. W niniejszej sprawie powéd swoje roszczenie Wjwvodzi Z faktu naruszenia prawa przez Prezesa Sadu Okra"ggowego w T. poprzez wydanie decyzji administracyjnych odrnawiaj apych A. K.d0stcgpu do infonnacji publicznej w postaci kopii sprawozdafi sqdziego penitencj arnego W Zakutadzie Kamym w T.w iatach 20002010. Zgodnie z art. 417 § 1 k.c., za szkodo wyrzadzona przez niezgodne z prawem dziatanie lub zaniechanie pr:Ly wykonywaniu Wtadzy pubficznej ponosi odpowiedzialnoéé Skarb Pafistwa lub jednostka samorzadu terytoriahlego lub irma osoba prawna wykonujaca tag wladzq z mocy prawa. Stosownie natomiast do treéci art. 4171 § 2 k.c., jezeii szkoda zostata wyrzaclzona przez wydanie prawomocnego orzeczenia Iub ostatecznej clecyzji, jej naprawienia motna 2a_c1aé po stwierdzeniu we wtaéciwym postqpowaniu ich niezgodnoéci z prawem, chyba Ze przepisy odrqbne stanowia. inaczej. Odnosi sio to rowniez do wypadku, gdy prawomocne orzeczenie Iub ostateczna decyzja zostaty wydane na podstawie aktu normatywnego niezgoclnego z Konstytuéjau. ratyfikowana umowa miodzynaroclowa lub ustawa. Przestanka odpowiedzialnoéci odszkodowawczej za szkoclo vvyrzadzonq przez wydanie niezgodnego z prawem. orzeczenia sqdowego lub decyzji administracyjnej jest stwierdzenie tej niozgodnoéci Z prawem we whéciwym postqpowaniu. Wynika z tego, Ze sad romozmajapy roszczenie odszkodowawcze nie mote samodzielnie ustalié niezgodnoéci z prawem prawornocnego orzeczenia saflowego lub decyzji ad_ministracyjnej. Stwierdzenie niezgodnoéci z prawem prawomocnego orzeczenia sadowego lub ostateczncj decyzji administracyjnej nastapié bowiem moze tylko wedlug przepiséw tego postqpowania, W ktorym wyclane zostato dane rozstrzygnitgoio. W przypadku zatem decyzji administracyjnych, wydanych w Postqgpowaniu adrninistracyjnym Wlaéciwym trybem jest postqpowanie 0 stwierdzenie niewainoéci decyzji lub postqpowanie o Wznowienie postqpowania aclministracyjnego (art. 156 k.p.a. iart. 145 k.p.a.). Przenoszac pow}/Zsze rozwazania na grunt rozpomawanej sprawy, wskazaé naleiy, i2 A. K.nie legitymuje sit; dowodem stwierdzenia niezgodnoéci 2. prawem prawomocnych decyzji Prezesa Saclu Okrqgowego W T., zaé rzecza Sadu nie jest sarnodzielne badanie legalnoéci danych decyzji. Nadto jedynie na rnarginesie podkreélié nalezy, i2 przestankami odpowiedzialnoéci z art. 4171 § 2 k.c. sq, obok stwierdzenia We W1as§ciWyn1 postqpowaniu niezgodnoéci z prawem (Konstytucja, ratyfikowana umowa miqdzynarodowa, ustawa) prawomoonego orzeczenia 1111:: ostatecznej clecyzji, takie wyrzagzlgenie szkody przez konkretna orzeczenie lub decyzjo oraz zwiazek przyczynowy pomiejdzy szkoda a okreélonynli orzeczeniami lub decyzjami. Powyzej wskazane przestanki odpowieclzialnoéoi odszkodowawczoj must wykazaé poszkodowany, zgodnie z zasada olqeélonaw art. 6 k.c., gdyz ciozar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, ktora Z faktu tego wywodzi skutki prawne. Samo zaé twierdzenie strony pozwanej (odpowieclnio powodowej) nie jest dowodem, a twierdzenie dotyczatze istotnej dla sprawy okolicznoéci (art. 227 k.p.c.)poWinI10 byé udowodnione przez strong to twierdzenie zglaszajaca (art. 232 k.p.c. i art. 6 k.c. W 2W. z art. 300 k.p.) [zob. Wyrok Sadu Najwyzszego 2 dnia 22 listopada 2001 r., sygn. akt I PKN 660100, Wokanda 2002!?8/44]. W niniejszej zaé sprawie powéd nic wykazat Zadnej z przedmiotowyoh przesianek, dlatego teZ jego Zadanie nie Inogéoby zostaé uwzg1Qdnione. A. K. bowiem W ptaszczyinie zadoééuczynienia za doznana krzywdo nie Wskazai, jakie dobro mialo zostaé naruszone wydanymi decyzjami przez pozwanego, bowiem prawa Zadania clostqpu do informacji publicznej nie sposob traktowaé w kategoriach dobra osobistego. Naclto strona powodowa W ogole nie wypowiedziata sio co do sposobu Wymiarowania krzywdy oraz Wykazania istnienia adekwatnego zwiazku przyozynowego. Majac powyzsze na uwadze, powodztwo W niniej szej sprawie jako nieuzasadnione podlegedo odclaleniu W ca1oéci. Rozstrzygnigcie o kosztach znaj duje swoje uzasadnienie W treéci art. 99 i<.p.c. W zw. z art. 98 k.p.c. Sad wprawdzie miat na uwadze nudlm sytuacjo materialna powoda, niemniej jednak winien on liczyé sio 2 ryzykiem wynikajacym z prowadzenia postqpowania W ninjejszej sprawie. Sad podziela bowiem W calym Zakresie poglqd Sa_du Najwyzszego wyrazony W wyroku Z dnia 26 listopada 2003 1". (sygn. akt I PK 58 5/02, LEX nr 527066), zgodnje z ktérym prawo do sadu rtie oznacza przyzwolenia na konstruowanie Wszelkich rnoiliwyoh roszczefi i Woltmtarystyczne okreélallie ich Wysokoéci, gdyiz strona winna mi:>6 éwiadomoéé tak formutowanych roszczefi, takie W zakresie kosztow postqpowania. A. K. zatem jako strona przegrywajaca spor zostat zobowiazany do zwrotu pozwanemu Skarbowi Pafistwa  Prokuratorii Generalnej Skarbu Pafistwa poniesionych przez niego kosztow zastqpstwa procesowego W wysokoéci Wynikajacej z § 6 pkt 7 rozporzadzenia Ministra Sprawiedliwoéci z dnia 28 wrzeénia 2002 r. w sprawie opiat za czynnosici adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Pafistwa kosztéw nieoptaconej pomocy prawnej udzielonej z urzqdu (t. jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 461) w wysokoéci 7.200 Z1‘. Majac powyzsze na uwadze, Sad Okrqgowy na podstawie powotanych wyzej przepisow orzekl jak w sentencji vq/rolc:1.