Wyrok IC l34f11 Uzasadnienie Powód Ż-K-

--- STRONA 1 --- 'T “` " Sygn.al‹t:IC 134111 "I-1'='. '¬L_fr Í '|-uşéj ¦'-7'-Í' 1-'=.2"~ WYROK 1 W ll\/l|ENlU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ = Dnia 20 kwietnia 2012 r Sąd Okręgowy W Bydgoszczy 'l Wydział Cywilny W składzie następującym: Przewodniczący: - SSO Hanna Daniel Protokolantt st. sek.r. sądowy Urszula Danilewicz ' po rozpoznaniu W dniu 20 kwietnia 2012 r._w Bydgoszczy sprawy z powództwa Z- » przeciwko JE* _b¬' j 1 t 1 z udziałem interwenienta ubocznetgo po stronie pozwanej 210 gs.A.ywwí' 1 s j „ r r oochronę dćbr`osobistychizapłatę. H- Ľ ' Ľ ` Ĺ' .` . _ . _ - 1. nazuje pozwanemu a_-l1 ab o ublikował na ' pierwszej stronie bezpłatnego wydania ,, cswladczenio następującej treści: 1, Przepraszam pana za umieszczenie W materiale praso m 'z dnia 26 pażdziernika 20-10r.-_zatytułowanym „C- D- naruszające-go jego dobra osobiste sformułowania, że" ' „zasłynął przyznaniem się do faktu regularnego picia wódki na działce" l _ _ 2. W pozostałym' zakresie powództwo oddala; 3. znosi wzajemnie koszty zastępstwa procesowego; 41 pozostałymi kosztami sądowym] obciąża Skarb Państwa. --- STRONA 2 --- l i za sygn. akt: IC l34f11 Uzasadnienie Powód Ż-K-, pozwem o ochronę dóbr osobistych skierowanym przeciwko pozwanym J: H_, Redakcji ,,E=l1=“ i Redakcji „EQ B-°, po ostatecznym sprecyzowaniu swojego żądania, wniósł Io opublikowanie na pierwszej stronie bezpłatnego wydania ,,E: I_“ następującego oświadczenia: _ Z wielka slcrucha i żafem przepraszam Parza kpi. rez. emeryia K- Z_ jego żonę D-, córkę A: i M_ syna P_i wriuka E oraz wyborców pana K-Zgz Żar 1998, 2002, 2006, 20] 0 w wyborach samorządowych, za io, iz' przed wyborami samorządowymi w 2010 roku w „E8 I-” z dnia 26.10.2010 roku na czołowej sirome iej gazeiy w ariykuie ,, C. p- riazwaiem Pana diriozaurem” oraz siwierdziłem, że Pori K- Ż- przed ponad ośmioma laty przyznał się do regularnego picia wódki na działce. Wówczas i obecnie uważam, że był io paszkwil na riiego, jego rodzirięi wyborców. Part 1” jest emeryi1em-rerici`sią i przez podłe siwierdzeriie riaraziłem go na dodaikowy sires, a tym samym na dalszą częściową "uiraię zdrowia. Jeszcze raz serdecznie i -życziiwie przepraszam. Z powazaniem mprrßowrfffl..ífí' Ponadto powód domagał się zasądzenia na jego rzecz od pozwanych kwoty 30.000 zł oraz kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu powód podał, iz w wydaniu bezpłatnym ,Ê I: z dnia 26 pazdziernika 2010 roku, na stronie nr 1 został opublikowany artykuł autorstwa pozwanego pod tytułem: ,,C.p_w:"'. Artykuł ten dotyczył list wyborczych i kandydatów na radnych. W treści publikacji kandydatów na radnych z listy wyborczej SLD pozwany nazwał „samymi dinozaurami”, stwierdzając dalej: „Niektórzy z nich byli już zresztą radnymi. Choćby Z-y K. 68-latek, który jako radny przed ośmiu laty zasłynął przyznaniem się do faktu regularnego picia wódki na działce”. Wskazane sformułowania naruszyły dobra osobiste powoda. Według niego miały one na celu ośmieszenie jego osoby w oczach wyborców i zdyskwalifikowanie jako kandydata na radnego, który jest alkóholikiem. Przedmiotowy artykuł naruszył jego godność, wizerunek i _ '-~|. 1 --- STRONA 3 --- 1 1 zří dobre imię, albowiem został on przedstawiony społeczności I: w fałszywym, złym świetle. ' Pozwani w odpowiedzi na pozew wnieśli o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu pozwani podali, iż celem przedmiotowego artykułu było poinformowanie lokalnej społeczności o kandydatach, którzy zgłosili chęć wystartowania w zbliżających się wyborach samorządowych. Odnośnie zarzutu podniesionego przez powoda, pozwani wskazali, iż zawarte w publikacji sformułowanie dotyczące jego osoby jest prawdziwe. Powód pełniący funkcję radnego w 2001 roku przyznał się publicznie do picia alkoholu na swojej działce. Wówczas wprawił w osłupíenie kolegów z Komisji Rozwoju Gospodarczego przynosząc pustą butelkę po wódce twierdząc, iż coraz częściej wyborcy skarżą się na to, że w barach i sklepach sprzedaje się sfałszowany alkohol, po' czym dodał od siebie, że sam nie pije wiele - raz na miesiąc, na działce ,,dla oczyszczenia organizmu”. Powód wtedy nie zgłaszał żadnych zastrzeżeń do treści opublikowanego na jego temat materiału, co miało miejsce 1 pażdziernika 2011 roku pod tytułem: ,,Za zdrowie wyborcówl”. Oprócz tego pozwani wielokrotnie słyszeli z ust powoda jak publicznie używa _słów o „dezynfekcji organizmu” w kontekście spożywania przez niego alkoholu. Takie stwierdzenie padło _również w redakcji „E-11-”, co w ocenie1pozwanego J- E stanowiło poważną rzeczową wypowiedz. Ponadto pozwani podali, że w przedmiotowym artykule zostało użyte słowo „dinozaur” w pozytywnym. kontekście, podkreślając tym samym wieloletnie doświadczenie i mądrość życiową kandydatów na x radnych z listy wyborczej SLD. Tym samym, w ocenie pozwanych, 'opublikowany artykuł spełniał kryterium prawdziwości. Wobec tego nie sposób postawić dziennikarzowi zarzutu w zakresie niedochowania przez niego wymogów szczególnej staranności i rzetelności przy zbieraniu i opracowywaniu materiału. Natomiast w związku ze zbliżającymi się wyborami samorządowymi uzasadnione i pożądane społecznie było przybliżenie ze strony prasy sylwetek kandydatów na radnych, w tym powoda. Na posiedzeniu wyznaczonym na- rozprawę w dniu 3 sierpnia 2011 roku powód cofnął pozew wobec Redakcji „E_fl_ In” í ==R@d@1{0.lÍ 15:13-55- Pistnem z dnia 19"sierpnia 2011 roku P- Ż- SA. w W- zgłosił interwencję uboczną po stronie pozwanego, wnosząc o oddalenie powództwa i zasadzenie kosztów postępowania. ` _ 2 --- STRONA 4 --- ~ Złß Są_d_g§_talił, co następuje: Powód Z- łfl radnym miasta I- w latach 1998~2002. W okresie pełnienia mandatu dał się poznać jako osoba aktywna, działająca na rzecz swoich wyborców. Pomagał ludziom wykupić mieszkania od miasta. Dowód: zeznania świadka E:D_/k. 135/,' zeznania świadka zínę /zz, 135-135W: zeznania świadka .i×rQ.N_ /iz. 1351»-13 6/,- zeznam`a świadka C- I/k. I 3 ó/,* zeznania świadka W: Wa/k. 1 79"»/,' zeznania świadka fi. C: /k. 236%'-239/',' zeznania świadka Gęfc/k. 12391»/,' zeznania świadka J. P_/k.24'0/1 W tym czasie, po sesjach rady miasta, radni spotykali się w swoim gronie. Podczas tych spotkań niejednokrotnie spożywane alkohol. Dowód: zeznania świadka JöK_/k. 13 7/; zeznania mania R11 Gí/i.238v-239/,~ zeznania świadka J.1-/k. 239-2391›/,' - W dniu 1 pażdziernika 2001 roku na łamach „EQ IÊ” opublikowano materiał prasowy autorstwa pozwanego J: 1-Ê pod tytułem ,,ZOz: ugi”. W artykule tym opisano zachowanie powoda ¬ ówczesnego radnego - który na posiedzenie Komisji Rozwoju Gospodarczego przyniósł pustą butelkę po wódce. Na skutek skarg swoich wyborców, poruszył wtedy problem sprzedaży w barach i sklepach sfałszowanego alkoholu. Ze wskazanej publikacji wynikało, że powód swoim zachowaniem wprawił w osłupienie pozostałych radnych zasiadających w komisji. Oprócz tego, po lewej stronie od artykułu, pod zdjęciem powoda, opublikowano jego wypowiedz, w której oznajmił, iż sam, raz na miesiąc - półtora, pije alkohol na działce dla oczyszczenia organizmu. Powyższe stwierdzenie powoda jeszcze dwukrotnie ukazywało się na łamach „E- 11_” wraz z jego zdjęciem w dniach 6/7 października 2001 roku i 4 września 2002 roku. y 1 Dauae.- ,, zazłu-_f ” /iz 58/,- ,, T-” /k.59-60/,' _ 3 --- STRONA 5 --- "" r ,, Jłrzj? ” /k. 6]/,' zeznania świadka J.S_/k. Z 3612-13 712/; zeznania świadka L: K_ /k. J 3 711/,' zeznania powoda Z- K- /k. 2f-ióv-24 7/,' zeznania pozwanego J] k. 24 7-24 712/. W dniu 26 pażdziernika 2010 roku w 1- ukazał się materiał prasowy autorstwa pozwanego zatytułowany: „CU p- dotycząćy zbliżających się wyborów samorządowych. Odnośnie komitetu wyborczego, z listy którego kandydował powód, autor w treści publikacji stwierdził, iż mieszkańcy miasta narzekają, że na lewicy są „same dinozaury”, albowiem pierwsze miejsca list wyborczych okupują emeryci. Autor dodał, że wśród kandydatów dominują 50- i 60-latkowie. Ponadto w artykule tym przytoczono krótką charakterystykę powoda, który był już w przeszłości radnym. Wskazane, że przed ośmiu laty zasłynął on przyznaniem się do faktu „regulamego picia wódki na działce”. Powód miał wówczas stwierdzió,_że czyni tak dla dezynfekcji organizmu. Pozwany przygotowując powyższą publikację kilkukrotnie dzwonił do powoda, jednakże ten nie odbierał telefonów. 1 1D_%ri¿„C'ĆPiW1”/k-5/I zeznania .saaeiza A- s-/if. 1361.»-za nx,- zeznania powoda Z-B/k. 2461›-24 7/; zeznania pozwanego J: H:/k. 24 7-24 7v/. - Sformułowania dotyczące powoda, zawarte w powyższym artykule, zostały odebrane przez jego znajomych w ten sposób, jakoby nadużywał on alkoholu. ' _Q_o_g»'_____¿fu'.'_ zeznania świadka 'D8/k. 135/,' zeznania świadka Ę/k. 135-1351»/,' zeznania świadka '-'-/k. J 3512-] .ió/,' zeznania świadka I/k. 1 3 6/; zeznania świadka W-/k. 1 79v/,' W Powyższy stan fatyczny Sąd ustalił w oparciu o przedstawione przez strony dokumenty, a także na podstawie zeznań świadków i stron postępowania. _ 4 --- STRONA 6 --- , . gn Sąd uznał za wiarygodne dowody z dokumentów zebrane w sprawie, albowiem zostały sporządzone we właściwej formie, przewidzianej dla tego typu dokumentów. Były przejrzyste i jasne. Ich autentyczność nie budziła wątpliwości Sądu. Jak prawdziwe Sąd uznał zeznania- świadków A- A: D- E:D:MĹN_ (3:2- W W- którzy zgodnie podali, iż powód uczynił wiele dobrego dla społeczności lokalnej wowczas gdy był radnym. Nie widzieli oni także, aby nadużywał alkoholu. Oprócz tego } : dodali, że przedmiotowa publikacja w ich mniemaniu ukazywała powoda, jako osobę nadużywającą alkoholu. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania zeznań świadków J`.Kni R- którzy podali, że po sesjach radni spotykali się towarzysko wspólnie spożywając alkohol. Świadek G: dodał, że nie zapamiętał powoda jako osobę nadużywającą alkoholu. Oprócz tego świadek K_stwierdził, iż zdarzenie opisane w artykule pod tytułem: ,,Z_l' za vx-” na sesji Komisji Rozwoju Gospodarczego miało miejsce. Ich zeznania nie budziły wątpliwości Sądu. K I Co do zasady na walor wiarygodności zasługiwały także zeznania JE ll-, GĘK-i J_t Potwierdzili oni fakt sprawowania przez powoda w latach 1998-2002 mandatu radnego. Ponadto świadek Ü-" podał, że spotykał się z powodem na spotkaniach w gronie radnych. Sąd dał wiarę zeznaniom świadka A- w części dotyczącej okoliczności opublikowania artykułów w 2001 roku i 2010 roku. W pozostałym zakresie jego zeznania budziły znaczne wątpliwości Sądu, albowiem w świetle zebranego w _sprawie materiału dowodowego Sąd nie znalazł podstaw do przyjęcia, że powód jest osobą nadużywającą alkohol. Uznać należało, iż stanowią one realizację koncepcji procesowej przyjętej przez pozwanego w tej sprawie. .Tako wątpliwe uznać należało zeznania świadki J- (k.l36-l36y). Powód czasie sprawowania mandatu przyczynił się do złożenia przez niego rezygnacji z funkcji członka Zarządu Miasta 1-. Tym samym świadek ten mógł mieć powody do tego, aby w niekorzystnym świetle przedstawić Z; K- Sąd dał wiarę zeznaniom powoda Z- lfioceniając je jako jasne i konsekwentne. Jego twierdzenia pozostawały w zgodzie ze zgromadzonym dotychczas materiałem dowodowym w sprawie. - 5 --- STRONA 7 --- . Łł Również nie było powodów do kwestionowania zeznań pozwanego J- I-ig, który przedstawił okoliczności sporządzenia publikacji z 2001 roku i 2010 roku. Sąd pominął dowód z przesłuchania świadka W-M. albowiem powód nie wskazał adresu tego świadka, w związku z czym nie mógł on być wezwany na posiedzenie wyznaczone na rozprawę. Sąd zważył, co następuje: Powód w niniejszej sprawie domagał się od pozwanego usunięcia skutków naruszenia jego dóbr osobistych w postaci godności, czci i dobrego imienia, poprzez złożenia oświadczenia o odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie, a ponadto wniósł o zasądzenie na jego rzecz zadośćuczynienia pieniężnego". Tym samym jego żądanie należało wywodzić z treści art. 24 § 1 kc i art. 448 kc. - Przed przystąpieniem do badania publikacji autorstwa pozwanego, która ukazała się na łamach „IH I: w dniu 26 pażdziernika 2010 roku, pod kątem naruszenia dóbr osobistych powoda, warto poczynić kilka uwag natury ogólnej. Artykuł 23 kc zawiera przykładowy katalog dóbr osobistych, które pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach. W sytuacji, gdy doszło do zagrożenia lub naruszenia istniejącego dobra osobistego, osoba dotknięta cudzym działaniem ma możliwość wystąpienia z roszczeniem o charakterze niemajątkowym (art. 24 kc), a w przypadkach uzasadnionych, także o charakterze maj ątkowyrn (art. 24 § l kc w zw. z art. 448 kc). Zaliczenie godności, czci i dobrego imienia do kategorii dóbr osobistych, którym prawo cywilne gwarantuje ochronę prawną, jest poza dyskusją. Przesłankami odpowiedzialności wynikającej z art. 24 § 1 kc" są: istnienie dobra osobistego, jego naruszenie lub zagrożenie naruszenia oraz bezprawność działania sprawcy. Przy czym ostatnia przesłanka jest spełniona nie tylko wtedy, gdy działania sprawcy jest sprzeczne z normami prawnymi i porządkiem prawnym, ale także wówczas, gdy jest ono niezgodne z zasadami współżycia społecznego. Ciężar udowodnienia dwóch pierwszych _ przesłanek, zgodnie z regułą wyrażoną w art. 6 kc, spoczywa na powodzie. Nie musi on natomiast wykazywać, że działanie sprawcy było bezprawne. _W art. 24 kc ustanowione zostało bowiem .domniemanie bezprawności, a domniemanie to polega 'na obaleniu przez wykazania uprawnienia do określonego działama. Zatem to na stronie pozwanej spoczywa ciężar dowodu tego, że jej działanie nie było bezprawne. 'Wszystkie wskazane wyżej . . _ 6 --- STRONA 8 --- przesłanki muszą być spełnione jednocześnie, zaś brak którejkolwiek z nich powoduje brak odpowiedzialności pozwanego z tym, że nieistnienie konkretnego dobra osobistego czyni bezprzedmiotowym wyj aśnianie kolejnych przesłanek, zaś brak naruszenia lub zagrożenia dobra osobistego czyni zbędnym wyj aśníanie przesłanki bezprawności. W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego uznać należało, iż powód wykazał istnienie dwóch przesłanek z art. 24 § l kc, których ciężar dowodu na nim ciążył. Za pomocą zeznań świadków przekonał on Sąd o naruszeniu jego dobra osobistego w postaci czci i dobrego imienia fragmentem materiału prasowego pod tytułem „CD p- w-”, autorstwa pozwanego, który ukazał się w dniu 26 pażdziernika 2010 roku w ,,E_ l_”. Jednakże, zdaniem Sądu, nie wszystkie treści odnoszące się w tej publikacji do osoby powoda godziły w jego cześć i dobre imię. Fragment dotyczący określenia kandydatów lewicy, którym był także powód, słowem „dinozaury” nie mógł, obiektywnie oceniając, naruszyć jego dóbr osobistych. Subiektywne odczucie powoda, iż zwrot ten spowodował naruszenie jego dóbr niematerialnych nie ma w tym wypadku znaczenia. Decydujące jest to, jaką reakcję wywołuje w społeczeństwie użycie wskazanego słowa wobec konkretnej osoby, czy też całej grupy osób. Stwierdzić należy, iż słowo „dinozaur” nie ma pejoratywnego charakteru i dość powszechnie funkcjonuje w języku w stosunku do osób, które przez długi okres czasu działają w danej przestrzeni czy to społecznej, czy to kulturalnej, z sukcesami, utrzymując nadal wysoki poziom. Wykazują się przy tym doświadczeniem, pewnym obyciem i wypływającą z wieloletniej aktywności mądrością. W przestrzeni rozrywkowej często spotkać się można chociażby z określeniem ,,dinozaury rocka” i z całą pewnością zwrot ten nie ma charakteru negatywnego, wprost przeciwnie, wyraża szacunek i uznanie dla muzyków rockowych, którzy pomimo upływu lat nadal utrzymują wysoką formę artystyczną. Co do kontekstu użycia słowa ,,dinozaury”, stwierdzić należy, iż w ten sposób pozwany dał wyraz nastrojom mieszkańców I- którzy narzekali na fakt, iż na radnych z listy SLD kandydują osoby wiekowe. Z pewnością mieli oni prawo do wyrażania takich opinii, jednakże nie oznacza to wcale, że przejawiali wobec tych kandydatów, w tym powoda, negatywne emocje połączone z brakiem szacunku. Takiego zabarwienia nie miało takze użyte przez pozwanego określenie. Innymi słowy, zwrot ten obiektywnie nie ośmieszał powoda, świadczy o tym chociażby fakt, iż świadkowie zeznający w sprawie na temat powyższego sformułowania w ogóle się nie wypowiadali, co ostatecznie przesądza o braku jego pejoratywnego nacechowania. Tym samym użyte słowa ,,same dinozaury” nie doprowadziły do naruszenia dóbr osobistych powoda. 7 --- STRONA 9 --- Odmiennie rzecz przestawia się w stosunku do stwierdzenia, iż powód przed ośmiu laty zasłynął przyznaniem się do faktu „regularnego picia wódki na działce”, które to sformułowanie zawarte w przedmiotowym artykule autorstwa pozwanego również uraziło powoda. W ocenie Sądu powyższe stwierdzenie wyraznie sugeruje, jakoby powód nadużywał alkoholu. Regularne picie przywodzi wręcz na myśl, że powód jest alkoholikiem. Zatem powyższy zwrot miał zdecydowanie negatywny charakter i stawiał powoda w złym świetle wobec mieszkańców lnowrocławia. Takie rozumienie przedmiotowego fragmentu artykułu przedstawili także świadkowie zeznający w sprawie. Tym samym uznać należało, iż powyższe sformułowanie naruszyło cześć i dobre imię powoda w ten sposób, ze obniżyło zaufanie do jego osoby wśród wyborców, jako kandydata na radnego w nadchodzących wyborach samorządowych. Nie jest wykluczone, że przedmiotowy materiał prasowy mógł mieć wpływ na wynik wyborczy powoda, bowiem osoba, która „regularnie 'pije wódkę na działce” nie budzi zaufania i nie daje rękojmi właściwego wykonywania mandatu radnego. Poza tym już samo użycie słowa „Przyznał się” sugeruje, że chodzi o wyznanie dotyczące czynu zasługującego na potępienie, negatywnego. Wobec tego, odnośnie powyższego określenia, Sąd uznał, iż powód wykazał istnienie dobra osobistego, a także fakt jego naruszenia przez pozwanego. - Poczynione do tej pory ustalenia nakazują rozważenie, czy przytoczony wyżej fragment artykuły pod tytułem: ,,C. 13: wl” miał oparcie w faktach. Innymi słowy, czy określenie jakoby powód przed ośmiu laty przyznał się do „regularnego picia wódki na działce” było prawdziwe i spełniało wymogi art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia x 1984'roku - Prawo prasowe (Dz. U. 1984 r."Nr 5, poz. 24 ze zm.), czy też naruszało ono ten przepis czyniąc użyty zwrot bezprawnym. Zgodnie z art. 12 ust. 1 prawa prasowego, dziennikarz jest obowiązany między innymi do zachowania szczególnej staranności i rzetelności przy zbieraniu i wykorzystaniu materiałów prasowych. Wskazany obowiązek, wraz z pozostałymi obowiązkami wymienionymi w tym przepisie, jest znaczny i nie ma tylko charakteru formalnego. Dziennikarz obowiązany jest zatem do staranności wyjątkowej, specjalnej, nieprzeciętnej, większej od normalnie oczekiwanej. Staranność zaś to: pilność, sumienność, dokładność, dbałość o szczegóły. Przez rzetelność dziennikarską należy natomiast rozurnieć: uczciwość, solidność, konkretność, zgodność z zasadami sztuki, odpowiedzialność za słowo oraz niewprowadzanie w błąd. Powyższe obowiązku obejmują tak fazę zbierania materiału prasowego, jak i jego wykorzystanie (wyrok Sądu Najwyższego z nlrzio' 11.02.20]] roku, I CSK 334/10, LcxPolonico' 2811292). .. 8 --- STRONA 10 --- . ç 282 Analiza pod kątem istnienia ostatniej przesłanki roszczenia z art. 24 § 1 kc wymaga zestawienia przedmiotowego artykułu z wcześniejszą publikacją również autorstwa pozwanego pod tytułem: „ZI z: w-”, która ukazał się także na łamach „Egli w dniu 1 pażdziernika 2001 roku, albowiem naruszające dobro osobiste powoda sformułowanie odnosiło się do jego wypowiedzi ujawnionej w tym materiale prasowym, która następnie została dwukrotnie powtórzona w innych wydaniach tej gazety. Porównanie ówczesnej wypowiedzi powoda ze zwrotem użytym w artykule z dnia 26 pażdziernika 2010-roku prowadzi do wniosku, iż pozwany w sposób niestaranny i nierzetelny wykorzystał archiwalny materiał prasowy. W komentarzu do I artykułu „ZI z: va”, który dotyczył poruszenia przez powoda H wówczas radnego - na Komisji Rozwoju Gospodarczego problemu fałszowania alkoholu, powód oznajmił, iż sam, raz na miesiąc ¬ półtora, pije alkohol na działce dla oczyszczenia organizmu. W ocenie Sądu pozwany w przedmiotowej publikacji przeinaczył tę wypowiedź powoda, sugerując nadużywanie przez niego alkoholu. Nie ulega wątpliwości, że wydżwięk słowa „regularnie” nie przystaje do stwierdzenia powoda „raz na miesiąc - półtora”. Wskazane sformułowania noszą w sobie zupełnie odmienne ładunki znaczeniowe odnośnie częstotliwości wykonywania czymrości, które określają. Stwierdzając, iż powód zasłynął przyznaniem się do faktu „regularnego picia wódki na działce” pozwany wywołał mylne wyobrażenia i błędne, krzywdzące osądy o osobie powoda - kandydata na radnego. Pozwany nie dochował dbałości o dobór słów, czym wprowadził w błąd. Czytelnicy otrzymali jasny sygnał, że powód nadużywa alkoholu albo jest wręcz alkoholikiem. Tymczasem przeprowadzone postępowanie dowlodowe nie pozwoliło na przyjęcie, że powód faktycznie nadużywa napojów alkoholowych. W kontekście powyższych uwag, całkowicie chybione jest stanowisko pozwanego odnośnie pożądanego społecznie charakteru przedmiotowej publikacji. Zawarcie w nim niefortumiego zwrotu wobec powoda wypacza cel tejże publikacji, która miała przybliżyć sylwetki niektórych kandydatów na radnych w najbliższych wyborach samorządowych. Reasumując, pozwany nie wykazał, że jego działanie nie było bezprawne. Wobec tego, w niniejszej sprawie zaistniały kumulatywnie wszystkie przesłanki roszczenia z -art. 24 § 1 kc. Pomimo powyższej konkluzji Sąd nie znalazł podstaw do zasądzenia na rzecz powoda kwoty 30.000 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. 'Po pierwsze, co wynika z treści art. 448 kc, Sąd orzekający o zadośćuczynieniu może, ale nie musi je zasądzić. Po drugie, dokonane bezprawne naruszenie dóbr osobistych powoda nie było na tyle znaczne, aby wymagało rekompensaty w postaci przyznania zadośćuczynienia pieniężnego. Zasądzenie 9 --- STRONA 11 --- roszczenia z art. 448 kc doprowadziłoby do nieuzasadnionego wzbogacenia powoda kosztem pozwanego. Wystarczające w tym względzie będzie nakazanie pozwanemu, aby dopełnił czynności potrzebnych do usunięcia skutków dokonanego naruszenia w sferze dóbr niematerialnych powoda poprzez opublikowanie stosownych przeprosin. W ocenie Sądu oświadczenie takie w pełni zrekompensuje powodowi doznaną przez niego krzywdę. Formuła żądanego przez powoda oświadczenia, nie może zostać zaakceptowana przez Sąd, albowiem pozwany naruszył jedynie dobra osobiste powoda, nie zaś członków jego rodziny. Ponadto konieczne jest jego skrócenie, co wynika ze specyfiki publikacji prasowych. Modyfikacje o charakterze językowym wydają się również pożądane, co .przysłuży się pełniejszemu zrozumieniu treści oświadczenia przez czytelników ,,E:l_”. W ten sposób zostanie osiągnięty cel niniejszego postępowania. W judykaturze podkreśla się, że obowiązek skonkretyzowania żądania dopełnienia czynności potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia dóbr osobistych przez złożenie oświadczenia o odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie obciąża powoda, ale sąd może ingerować przez ograniczenie jej zakresu bądż określonych sformułowań (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 08.10.2008 roku, V CSK 153/08, LerPo1ouica 2794770). Jednakże wskazana ingerencja sądu musi być dokonana granicach nienaruszaj ących istotę żądania (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 07.11.2002 roku, V CKN 1493/00, LexPo1oru`ca 376893). Wobec tego Sąd dokonał niezbędnych modyfikacji oświadczenia powoda w kierunku jego konkretyzacji, wszystko to w granicach żądania pozwu w zakresie nakazania usunięcia skutków dokonanego naruszenia dóbr osobistych. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 24 § 1 kc nakazał pozwanemu J* H* aby opublikował na pierwszej stronie bezpłatnego wydania ,,E}‹_.:pressu Inowrocław” oświadczenie następującej treści: Przepraszam pana Z_- K! za uruieszczerue w materiale prasowym z dnia 26 października 2010 roku zatytułowanym pa W-” uaruszajacego jego dobra osobiste sformułowania, że zasłynął przyzuauieiu się do faktu regularnego picia wódki na działce sj Hm* (pu1¬_1<r 1 wyrazu). I W pozostałym zakresie, namocy art. 24 § 1 kc w zw. z art. 448 kc a courrario Sąd powództwo oddalił (punkt 2 wyroku). ' _ Z racji częściowego uwzględnienia żądania pozwu, Sąd w oparciu o treść art. 100 kpc zniósł wzajemnie koszty zastępstwa procesowego (punkt 3 wyroku). I Na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. 2005 r. Nr 167, poz. 1398 ze zm.) pozostałymi kosztami sądowymi Sąd obciążył Skarb Państwa (punkt 4 wyroku). 83