Postanowienie IC I132/08 UZASADNIENIE W pozwie z dnia 05 grudnia 2008 roku powodowie A. D.

--- STRONA 1 --- Sygn. 11¢ 1c 1132/as ~ap°"""§“'“'“fSlaW12dr11aa.c9.2o111r. do ' do min 1 1 G 515% 1r11r16J1ipub||1z_ne] Dz. I12 _poz. 1198 2 poén. 21:1, P11 323"“ ‘"(°"‘"i*¢I¥ Pubiwrns; w formie W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ flfilwmenlu iub w iormfe pTZBIW[l1‘Zgfl9j . .............. . Gin '" “| Dnia 18 stycznia 2012 roku Q’) \1m1¢ 1 naékb7i§i££{'1}§Hf<3'gi€"<;t§Jli1L{¢\"§£m‘k'r‘k"""" .............();§3.. K111czP3o>l<) Sagl Okrqgowy w Warszawie I Wydzial Cywilny ""§11;1;111e1'11e1;111;11;;~ W skladzie nastgpuj qcym: Przewodniczapy: SSO Alicja Fronczyk Protokolant: sekr. sand. Paulina Bondel po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2012 roku W Warszawie na rozprawiie sprawy zpowodztwa A. D. (1), 1. G. (1), A. (1., W. 0., c. s., M. K. (1), P. K. (1), c. K., c1. L., A. K. (1), 1. K. (1), E. <1. (1), K. K. (1), 1). K. 1 K. K. (2) A przeciwko Skarbowi Pafnstwa reprezentowanemu przez Ministra Roluictwa i Rozwoju Wsi oraz Ministra Gospodarki   0 zaplatq I. Zasqdza od pozwanego Skarbu Pafistwa reprezentowanego przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Ministra Gospodarki na rzecz powodow: ' . a. A. D. (1) kwotq 380 000 zl. (trzysta osiemdziesiqt tysigcy ziotych) z ustawowymi odsetkami od dnia 18 stycznia 2012 roku do dnia zapiaty; b. J. G. (1) kwotq 118 750 21. (sto osiemnaécie tysiqcy siedemset piegédziesiqt ziotych) 2 ustawowymi oclsetkami od dnia 18 stycznia 2012 roku do dnia zaplaty; c. A. G. kwotq 118 750 zl. (sto osiemnaécie tysigcy siedemset piqédziesiqt ziotych) z ustawowymi odsetkami od dnia 18 stycznia 2012 roku do dnia zaptaty; d. W. G. kwotq 35 625 21. (trzydzieéci pigé tysiecy szeééset dwadzieécia pi:.11‘: ziotych) 2 ustawowymi odsetkami od dnia 18 stycznia 2012 roku do dnia zapfaty; e. C. S. kwotq 76 O00 zl. (siedemdziesiat szeéé tysigcy z’rotych) z ustawowymi odsetkami od dnia 18 stycznia 2012 roku do dnia zaptaty; f. M. K. (1) kwoto 76 O00 zi. (siedemdziesiqt szeéé tysiqcy zlotych) z ustawowymi odsetkami od dnia 18 stycznia 2012 roku do dnia zapiaty; ' ~ ' g. P. K. (1) kwotq 76 000 zi. (siedemdziesi:gt szeéé tysiqcy ziotych) z ustawowymi odsetkami od dnia 18 stycznia 2012 roku do dnia zapiaty; . . ‘ _ h. C. K. kwotq 19 000 2%. (dziewiqtnaécie tysiqcy ziotych) z ustawowymi odsetkami od dnia 18 stycznia 2012 roku do dnia zapiaty; i. G. _L. kwotr; 19 000 2%. (dziewiqtnaécie tysigcy ziotych) z ustawowymi odsetkami od dnia 18 stycznia 2012 roku do dnia zapfaty;   --- STRONA 2 --- }. A. K. (1) kwote) 19 000 2+. (dziewigtnaécie tysigcy ziotych) z ustawowymi odsetkami od dnia 18 stycznia 2012 roku do dnia zaplaty; ' k. J. K. (1) 1<_m1@'19.ooo zf..(_dzie_wi1=;tna§cie tysiqcy ziotyoh) z ustawowymi odsetkami od dnia 18 stycznia 2012 roku do dnia zapiatyf“ ' .I' ' ' '  I. E. G. (1) kwotq 13 986 zi. (trzynaécie tysiocy dziewiegéset osiemdziesiqt szeéé ziotych) 2 ustawowymi odsetkami od dnia 18 stycznia 2012 roku do dnia zapiaty; m. K. K. (1) kwotq 13 986 21. (trzynaécie tysiqcy dziewigéset osiemdziesiqt szeéé ziotych) z ustawowymi odsetkami od dnia 18 stycznia 2012 roku do dnia zapiaty; n. D. K. kwotg 13 986 zi. (trzynasicie tysiqcy dziewiqéset osiemdziesiqt szeéé zfotych) z ustawowymi odsetkami od dnia 18 stycznia 2012 roku do dnia zapfaty; o. K. K. (2) kwote; 13 986 21. (trzynaécie tysigcy dziewiqéset osiemdziesiqt szesié ziotych) z ustawowymi odsetkami od dnia 18 stycznia 2012 roku do dnia zapiaty; ll. w pozostaiym zakresie oddafa powodztwo;  Ill. zasqdza od pozwanego Skarbu Pafistwa reprezentowanego przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Ministra Gospodarki na rzecz kaidego z powoddw A. D. (1), J. G. (1), A. G., W. G., C. 5., M. K. (1), P. K. (1), C. K., G. 1., A. K. (1), J. K. (1), E. G. (1), K. K. (1), D. K. i K. K. (2) kwotq po 480 zi. (czterysta dziewiqédziesiqt siedem z1otych)tytu1em zwrotu kosztow zastgpstwa procesowego; IV. zasqdza od pozwa nego Skarbu Pafistwa reprezentowanego przez Ministra Rolnictwa 1 Rozwoju Wsi oraz Ministra Gospodarki na rzecz powodow: C. 5., M. K. (1) i P. K. (1}1(WOlIQ po 2 150,70 2+. (dwa tysiqce sto piqédziesiqt ziotych siedemdziesiqt groszy), G. L. i A. K. (1) kwotg po 2 817,70 zl. (dwa tysiqce osiemset siedemnaécie zfotych l siedemdziesiqt groszy), a na rzecz powodki E. G. (1) kwotq 2 377,70 zl. (dwa tysiqce trzysta siedemdziesiqt siedem ziotych siedemdziesiqt groszy) tytu%em zwrotu kosztow sqdowych. Sygn. akt IC I132/08 UZASADNIENIE W pozwie z dnia 05 grudnia 2008 roku powodowie A. D. (1), J. G. (1), A. G., W. G., C. S., M. K. (1), P. K. (1), C. K., G. L., A. K. (1), J. K. (1), E. G. (1), K. K. (1), D. K.i K. K. (2)domaga1i sio zasqdzenia od pozwanego Skarbu Pafistwa — Ministra Gospodarki i Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi kwoty odszkodowania w zakresie szkody rzeczywistej i utraconych korzyéci za szkodq poniesionq na skutek wydania decyzji administracyj nej — zarzqdzenia Ministra Skupu z dnia 30 listopada 1955 roku W sprawie ustanowienia przymusowego zarzqdu pafistwowego nad mlynem (...)po1oZonym w miej scowoéci R., powiecie (...) stanowiqcym wspolwlasnoéé W 2/3 czqéciach A. D. (1), B. K.i F. G., ktorych powodowie sa, nastqpcami prawnymi oraz decyzji w postaci orzeczenia (...)z dnia 24 rnarca 1962 roku W sprawie przej écia na wlasnoéé Pafistwa tego przedsiqbiorstwa, ktorych niewaznoéé stwierdzil Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzjqz dnia 06 grudnia 2005 roku roku oraz decyzjqz dnia 19 stycznia 2007 roku (k. 313). Powodowie domagali siq takze zasa,dzenia na swoja, rzecz od pozwanego kosztow procesu, w tym kosztow zastopstwa procesowego (k. 67). ’ .. . Pozwany Skarb Palistwa — Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi i Minister Gospodarki W odpowiedzi na pozew ziozonej dnia 14 maja 2009 roku Wni6s1'0 oddalenie powddztwa i zasqdzenie kosztow iaostopowania wedlug norm przepisanych, podnoszqc zarzut przedawnienia roszczenia na podstawie art. 442 § I k.c., kxvestionujqc powodztwo tak co do zasady, jak i wysokoéci (k. 185190). Pozwany twierdzii, i2 stwierdzenie niewaznoéci aktow nacj onalizaoyjnych doprowadzilo do ich Wyeliminowania z obrotu prawnego ze skutkiem ex rune, tym samym wlasnoéé przedsigbiorsrwa wrocila do w1a§cicieli W tym powodow (k. 190 --- STRONA 3 --- 191). Ponadto pozwany wskazal, 2e powodowie moga, domagaé sic; co naj wyzej odszkodowania 2 tytuhl obnizenia wartoéci przedsiqbiorstwa W stosunku do jego wartoéci 2 dnia nacj onalizacji, jednak winny zostaé uwzglqdnione naldady remontowe poczynione przez uzytkownika m1yna (k. 192). Wreszcie pozwany 2ar2uci1 calkowitqbezzasadnoéé roszczenia o utracone korzyéci powohlj ace siq w tej mierze na orzeoznictwo Sa,du Najwy2s2ego, W éwietle ktorego odszkodowanie w granicach lucrum cessans nienalezy sio, je2eli szkoda wynikla 2 decyzji wydanej przed dniem wejécia W Zycie Konstytucji RP 2 1997 roku (k. 192193). W piémie procesowym 2 dnia 09 grudnia 2011 roku powodowie zaj Q11 ostateczne stanowisko cofajap pozew ze zrzeczeniem siq roszczenia w czzgéci dotyczqcej utraconych korzyéci. W tym zakresie powodowie wnieéli o nieobcia,2anie ich kosztami procesu na zasadzie art. 102 k.p.c. (k. 479480). Zmodyfikowali swe Zqdallie w gzranicach damnum emergens W ten sposob, Ze wnieéli o zasqdzenie od pozwanego na rzecz: 1. . 4 A. D. (1) kwoty 409 223 21 2 ustawowymi odsetkami od dnia 25 grudnia 2005 roku do dnia zaplaty, 2. J. G. (1) kwoty 12'? 882,19 212 ustawowymi odsetkami od dnia 25 grudnia 2005 roku do dnia zaplaty, _ 3. . A. G. kwoty 127 882,19 21 2 ustawowymi odsetkami od dnia 25 gmdnia 2005 roku do dnia zapiaty, 4. W. G. kwoty 38 364,66 21 z ustawowymi odsetkami od dnia 25 grudnia 2005 roku do dnia zaplaty, 5. C. S. kwoty 81 844,60'21 2 ustawowymi odsetkami od dnia 25 grudnia 2005 roku do dnia 2ap1aty, 6. M. K. (1) kwoty 81 844,60 21 2 ustawowymi odsetkami od dnia 25 grudnia 2005 roku do dnia zaplaty, 7. P. K. (1) kwoty 81 844,60 21 2 ustawowymi odsetkamj oddnia 25 grudnia. 2005 roku do dnia 2ap1aty, 8. C. K. kwoty 20 461,15 21 2 ustawowymi odsetkami od dnia 25 gmdnia 2005 roku do dnia 2ap1aty, 9. G. L. kwoty 20 461,15 21 z ustawowymi odsetkami od dnia. 25 grudnia 2005 roku do dnia 2ap1aty, 10. A. K. (1) kwoty 20 461,15 21 zvustawowymi odsetkami od dnia 25 grudnia 2005 roku do dnia zaplaty, 11. J. K. (1) kwoty 20 461,15 21 2 ustawowymi odsetkami od dnia 25 grudnia.‘2005 roku do dnia 2ap1aty, 12. E. G. (1) kwoty 15 061,68 Z1 2 ustawowymi odsetkami od dnia 25 grudnia 2005 roku do dnia zap1aty, 13. K. K. (1) kwoty 15 061,68 212 ustawowymi odsetkami od dnia 25 grudnia 2005 roku do dnia zap1aty, 14. D. K. kwoty 15 061,68 21 2 ustawowymi odsetkami od dnigt 25 grudnia 2005 roku do dnié 2ap_1aty, 15. K. K. (2) kwoty 15 061,68 21 2 ustawowymi odsetkami od dnia 25 grudnia 2005 r. do dnia zaplaty (k. 479481). ' _ Pozwany Skarb Pafistwa — Minister Gospodarki ii Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi 1111 rozprawie w dniu 09 grudnia 2011 roku wniosél o oddalenie powddztwa (k. 488). . --- STRONA 4 --- Sad Okregowy ustalil, co nastepuje: " ' Na iaodstawie umowy zawartej W dniu 01 WIZ881‘11& 1949 roku A. D. (1), B. K., F. G.naby1i na ' wspdlwlasnoéé w czeéeiach rownych ud2ia1 Wynoszqcy dwie trzecie W prawie w1asnoéci mlyna (...)posadoWionego na nieruehomoéci po1o2onej w R., powiat (...)( dowdd: umowa k. 340347). Zarzadzeniem Ministra (...)nr (...)z dnia 30 listopada 1955 roku wydanym na podstawie dekretu Naczelnika Pafistwa 2 dnia 16 grudnia 1918 roku W przedmiocie przymusowego zarzadu pafistwowego (D2. U. nr 21, poz. 67) nad m1ynern (...)p010Zonym W miej scowoéci R., powiat (...), stailowiqcym Wsp61w1asn0éé A. D. (1), B. K., F. G.W 2/3 czeéciach ustanowiono przymusowy zaqrzad pafistwowy powierzajac go (.'..)w E.; objecie poszczegolnych skladnikéw przedsiebiorstwa nastqpiio protokolem zdawczo odbiorczym 2 dnia 16 %n1dnia 1955 roku (okolicznoéé bezsporna). W sk1ad mlyna wchodzila dzialka gmntu 0 powierzchni 1066m , na ktorej posadowiony byl budynek miyfiski, motorownia zbudowane 2 kamienia i cegiy, o dachu pokrytym blacha. Posiadal maszyny i urzadzenia techniczne, narzedzia i pomoce warsztatowe stanowiape wyposaienie m1yna i warsztatu (okolicznoéé niesporna, dowddz protokol zdawczo odbiorczy k. 348349, akta administracyjne). Orzeczeniem (...)z dnia 24 mama 1962 roku wydanym na podstawie an. 2 ustawy 2 dnia 25 lutego 1958 roku 0 uregulowaniu stanu prawnego mienia pozostajacego pod przymusowym zarzadem p3flS1WOW}’11'1 stwierdzono przej écie na W1asno§é Pafistwa tego przedsiebiorstwa (okolieznoéé bezsporna). _ Ostatecznq decy2jaMinis1:ra Rolnictwa i Rozwoju Wsi 2 dnia O6 grudnia 2005 oku stwierdzono niewaznoéé 2ar2ad2e11ia Ministra (...)z dnia 30 listopada 1955 roku, a decyzja  Ministra Gospodarki 2 dnia 31 grudnia 2003 roku stwierdzono, 2e niewazne jest or2eczenie(...)2 dnia 24 marca 1962 roku W sprawie stwierdzenia przej écia na W1asn0§é Pafistwa mlyna (...)(oko1ic2noéé be2_sp0rna, dowéd: decyzje k. 101119). W wyniku rozpoznania wriiosku powodéw o przyznanie im W trybie administraeyj nym odszkodowania 2a wydanie niewaznych decyzji administracyjnych postanowieniem 2 dnia 12 ezerwca 2008 roku Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi 2Wroci1 Wniosek wskazujac, 2e skoro decyzje stwierdzaj ace niewainoéé orzeczefi nacj onalizaeyj nych 2osta1y Wydane po dniu 01 W'I‘Z€8111fl 2004 roku, to W sprawie nie ma zastosowania tryb odszkodowawezy okreéiony w art. 160 k.p.a., lecz strona Wilma dochodzié odszkodowania bezpoérednio przed sadem powszeehnym (dowédz postanowienie k. 122125). Wskutek ezynnoéci prawnych dokonanych wobec przedsiebiorstwa p0 jego przej eeiu przez Skarb Pafistwa na Wlasnoéé, aktualnym wsp61W1aéoicielem nieruchomoéci, na ktorej posadowiony by1 m1yn sa, osoby trzeeiez T. i D. maizonkowie N. oraz K. N. (dowéd: decyzja k. 1131 14). _ Wartoéé rynkowa przedsiebiorstwa — mlyna (. ..) Wedhlg jego stanu na dziefi 30 iistopada 1955 roku oraz cen aktualnych obejmujac nieruchomoéé grunt0Wa,, budynki oraz urzadzenia i maszyny mlyfiskie, narzedzia i pomoce Warsztatowe Wynosi 1 710 000 21., a biorac pod uwage udzial poprzednikéw prawnych powodow we wspo1w1asnoéci wynoszacy 2/3 sanowi to kwote 1 140 000 21. (dowédz opinia biegiego M. C.k. 449457, ustne wyj aénienia opinii pisemnej k. 488491). Powodowie Wchodza, W sklad kregu spadkobiercéw Wspélwlaécicieli przedmiotowego mlyna W 2/3 czeéciaeh: A. D. (1), B. K. i F. G. (okolicznoéé niespoma). A. D. (1)zmar1d11ia 01 czerwca 1991 roku W12, a spadek po nim nabyli 2 moey ustawy: 2ona — H. D. W 1/3 czeéci, syn — A. D. (1) W 1/3 ezeéci i syn — A. D. (2) W 1/3 czeéci (dowéd: kserokopia postanowieiiia Sadu Rejonowego W Lom2y 2 dnia 5 wrzeénia 1996 roku, sygn. akt I Ns 548196 k. 93). A. D. (2) zmarl dnia 28 sierpnia 2004 roku W L., a Spadek po nim nabyli 2 mocy ustawyz matka — H. D. w 318 ezeéci i brat — A. D. (1) w 5/8 czeéci (dowddz kserokopia postanowienia Sadu Rej onowego W Lomzy 2 dnia 10 sierpnia 2005 roku, sygn. akt I Ns 504/05 k. 94). H. D. zmarla dnia 08 grudnia 2005 roku W L, a spadek po niej 2 mocy ustawy naby1 syn — A. D. (1) w ca1o§ci (dowdd: kserokopia postanowienia Sqdu Rejonowego W Lomiy 2 dnia 24 stycznia 2006 roku, sygn. akt I NS 966105 k. 95). Ca10§é 11d2ia1c'>W W spadku po A. D. (1) przyshlguje jego synowi  A. D. (1). F. G. zmarl dnia 10 czeiwca 1991 roku W R., a spadek p0 nim nabyli 2 mocy ustawy: 201121 ~ J. G. (2) W 1/4 ezeéci, corka — J. --- STRONA 5 --- G. (1) W 3/ 16 ezesci, syn  A. Cr. W 3/ 16 czesei, Wnuk — W. G. W 3/32 ezesci, Wnuczka — E. G. (2) W 3/32 czesei, Wnuczka  K. G. W 3/48 czesei, Wnuk — P. G. W 3/48 czesci, Wnuk  M. G. W 3/48 ezesci (dowodz kserokopia postanowienia Sadu Rejonowego W Grajewie 2 dnia 1 gmdnia 2004 roku, sygn. akt I Ns 304/04 k. 96). J. G. (2) zmarla dnia 10 maja 2005 roku, a spadek po niej nabyli 2 moey testamentu: corka ~ J. G. (1), syn — A. G. (dowodz kserokopia postanowienia Sadu Rejonowego W Graj eWie 2 dnia 24 paidziemika 2005 roku, sygn. akt I Ns 224/05 k. 97). Zgodnie 2 powyzszym, ud2ia1y poszczegolnyeh spadkobiercow W spadku po F. G. Wynoszaz J. G. (1) W 10/32 czesci, A. G. W 10/32 czesci, W. G. W 3/32 czesci, E. G. (2) W 3132 ozesci, K. G. W 2/32 czesci, P. G. W 2/32 czeéei, M. G..W 2/32 ezesci. B. K. 2mar1 dnia 15 grudnia 1983 roku W W., a spadek po nim nabyli z mocy ustawyz 2ona—E. K. W 5/20 czesci, syn F T. K. W 3/20 ezesei, eorka — C. S. W 3/20 ezesci, corks. — M. K. (1) W 3/20 ezesci, syn  P. K. (1) W 3/20 czesci, syn — J. K. (2) W 3/20 czesei. J. K. (2) zmar1 dnia 24 lipca 1996 roku W W., zas spadek po nim nabyli 2 mocy ustawy: edrka — E. G. (1) W 1/6 czesci, syn — K. K. (3) W 1/6 czesci, syn — D. K. W 1/6 czesci, corka — K. K. (2) W 1/6 czesci, syn  P. K. (2) W 1/6 czesci, syn  A. K. (2) W 1/6 czeéci. E. K. zmar1a,dnia 1 sierpnia 1996 roku W W., a spadek po niej nabyli 2 mocy ustawy: syn T. K. W 6/30 czeéci, corka — C. S. W 6/30 czeéci, cérka — M. K. (1) W 6130 czesci, syn P. K. (1) W 6/30 czesci, Wnuc2ka— E. G. (1) W 1/30 czesci, Wnuk— K. K. (3) W 1/30 ezesei, Wnuk —' D. K. W 1/30 ozesci, Wnuczka — K. K. (2) W 1/30 czesei, Wnuk — P. K. (2) W 1/30 czesci, Wnuk  A. K. (2) W 1/30 czesci (dowodz kserokopia postanowienia Sqdu Rej onowego dla Warszawy P. 2 . dnia 20 listopada 2003 roku, sygn. akt II Ns 1256/03 k. 9899). P. K. (2) 2mar1 dnia 18 czerwca 2002 roku W J., a spadek po nim nabyli 2 mocy ustawyz matka — I1. A. W 18/48 czesei, siostra — E. G. (1) W 5/48 ezesci, brat — K. K. (3) W 5/48 czesci, brat — D. K. W 5/48 czesci, siostra — K. K. (2) W 5/48 czesei, brat  A. K. (2) W 5/48 czesei, brat  G. A. W 5/48 czesci (dowédz kserokopia postanowienia Sadu Rejonowego W Bia1yn1stoku 2 dnia 6 ezerwea 2005 roku, sygn. akt II Ns 103 7/05, k. 100). T. K. 21nar1 dnia 30 kwietnia 2008 r. W J., a spadek po nim nabyli: 2011a ~ C. K. W 1/4 czesci, cérka — G. L. W 1/4 czesci, syn — A. K. (1) W 1/4 ezesci, corka — J. K. (1) W 1/4 czesci. Zgodnie z powyzszym, udziaiy poszczegolnych spadkobiercow W spadku po B. K. Wynoszaz C. S. W 288/1440 czesei, M. K. (1) W 288/1440 ezesci, P. K. (1) W 288/1440 czesci, C. K. W 72/1140 czesci, G. L. W 22/1140 czesei, A. K. (1) W 72/1140 czesei, J . K. (1) W 72/1140 czesei, E. G. (1) W 53/1440 czesci, K. K. (3) W 53/1440 ezeéci, D. K. W 53/1440 czesci, K. K. (2) W 53/1440 czesci, A. K. (2) W 53/1440 czesci, II. A. W 18/1440 czesei, G. A. W 5/1440 czesei. Stan faktyczny ustalony pr2e2 Sad W niniej s2ej sprawie by1 pomiedzy stronami niesporny co do przyslugiwania poprzednikom pravmym powodow prawa Wsp61W1asnosei przedsiebiorstwa mlyna (...) W R., Wydania orzeczen naejonaiizacyjnych, ktoryoh niewaznosé nastepnie stwierdzono, nastepstwa prawnego powodow po dawnych Wspo1W1ascicie1ach mlyna. Spoma by1a kwestia istnienia roszczenia odszkodowawczego W sytuacji stwierdzenia niewaznosci orzeczefi naejonalizacyjnych. W tym zakresie pozwany lansoWa1 teze o powrocie prawa WiaSI10§C1 do powodow a W zwiazku 2 tym o braku szkody po ich stronie, kt6ra,wywo1a1yby akty nacj onalizacyjne. Ponadto pozwany podniosl zarzut przedawnienia ewentualnyeh roszczefi powodéw opieraj ac go na tresci art. 442‘ § 1 k.c., a Wreszeie 2akWestionoWa1 Wysokosé odszkodowania naieznego powodom, W tym co do zasady roszczenie o utraeone korzysci. Sad przydal walor Wiarygodnosei wszystkim dowodom 2 dokumentéw zgromadzonyeh W sprawie nie znajdujac podstaw do ich zanegowania. Dowody 2 dokumentow  W przewazaj aeej mierze decyzje administracyjne oraz postanowienia spadkowe, korzystaiac 2 materialnej mocy dowodowej wyriikajapej 2 treéci art. 244 k.p.c., stanowia dowéd tego, co 2osta1o W nich urzedowo zaswiadezone. Dowod z protokoh1 zdawczo odbiorczego, na podstawie ktdrego ustalony zostal zespol skladnikow mienia ruchomego powodowego przedsiebiorstwa nie by1 przez strony kwestionowany, dlatego Sad u2na1 jego moc dowodowa, i przydal Walor wiarygodnosci. . _ Ustalaj ac Wysokosé nale2nego powodom odszkodowania Sqd..opar1 sie na dowodzie 2 pisemnej opinii bieglego sadowego M. C., ktéry to dowod ocenil jako majacy duza, wartosé dowodowaz uwagi na Wiedze i kompetencj ebieg1ego.Biegly W opinii W sposob obiektywny, rzetelny, 10giczny i rzeczowy wyjasnii metodologie przyjeta do Wyceny wartoéei rynkowej przedsiebiorstwa mlyfiskiego. Po 21o2eniu ustnych wyj asniefi przez bieglego, W ktorych bieg1y odniosl sie do zarzutow Skarbu Pafistwa dotyczacych metody Wyeeny mlyna Sad uznal, 2e Wyj asnienia bieg1ego sq przekonuj ape. Bieg1y iogicznie Wyt1u1nae2y1, i2 przyj eta przez niego metoda W okolieznosciach sprawy jest jedynapoprawiia metoda s1u2a,ca, ustaleniu Wartosei przedsiebiorstwa i Wcale nie stanowi o wycenie korzysci, ktore mo2na uzyskaé 2 przedsiebiorstwa, --- STRONA 6 --- takiego jak Wyceniane. Wycena przedsiebiorstwa poprzez odniesienie sie do dochodow mo2liWych do uzyskania 2 niego nie stanowi ustalenia utraconyeh korzysci  jak twierdzi pozwany, lecz jest jedna 2 metod Wyceny sainego przedsiebiorstwa i to jest 2ro2umia1e. Okolieznosé, i2 biegly M. C. dotad nie dokonyWa1 Wyeeny takiego przedsiebiorstwa, jak mlyn, nie ma Wediug oceny Sadu znaezenia przesadzaj acego o koniecznosei zasiegniecia opinii innego bieg1ego, poniewa2 analiza sporzadzonej opinii prowadzi do Wniosku o jej ca1koWitej formalnej i merytorycznej poprawnosci. Opinia nie zawiera luk W rozumowaniu nie dajacych sie uzasadnié logieznie, a WSZyStk16‘Z310Z6I‘l111 konieczne 2 punktu widzenia dokonania praWid1oWych ustalefi, maja zakotwiczenie W dokumentach zawartyeh W aktach sprawy badi do1ac2onych do nich aktach administracyjnych. Z tego powodu Wniosek pozwanego 0 dopuszczenie dowodu 2 opinii kolejnego bieg1ego Sad oddalil postanowieniem wydanym na rozprawie W dniu 11 stycznia 2012 roku, a pozwany nie 2g10si1 zastrzezenia W trybie art. 162 k.p.c. o uchybieniu Sadu W tym zakresie (k. 510). Sad nie Op&l’11.lS1Z3.16f1 faktycznych na opinii biegiego M. K. (2) wydanej W tej sprawie uznajac, 2e opinia bieglego M. C. zawiera wycene przedsiebiorstwa jako ca1osci—1acznie 2 jego sktadnikami ruchomymi. Okaza1o sie zatem, i2 opinia bieg1ego M. K. (2) nie ma znaczenia dla rozstrzygniecia sprawy. Sad Okregowy zwaiyl, co nastepuje: Powodztwo zasluguje na uwzglednienie, choé nie W calosci.  Podstawa formalnoprawna dochodzonego W niniejszej sprawie roszczenia jest art. 160 § 1 k.p.a. Zgodnie 2 jego brzmieniem stronie, ktora ponios1a szkode na skutek wydania decyzji 2 naruszeniern przepisu art. 156 § 1 k.p.a. albo stwierdzenia niewainosei takiej decyzji s11.12y roszczenie o odszkodowanie, chyba, 2e ponosi ona Wine 2a powstanie okolicznosei Wymienionych W1l}’1'l1 przepisie. Przepis ten zosta1 uchylony przez art. 2 pkt 2 ustawy 2 dnia 17 ezerwca 2004 roku o zmianie ustawy — Kodeks cywilny oraz niektoryeh innych ustaw (D2. U. Nr 162, p02. 1692) 2 dniem 01 Wrzesnia 2004 roku, ale mime zmiany regulaeji 1 uchylenia przepisu art. 160 k.p.a., zgodnie 2 brzmieniem art. 5 ustawy 2 dnia 17 czerwea 2004 roku, bedzie on n'_1ia1 zastosowanie W rozpoznawanej sprawie, gdy2 do zdarzefi i stanow prawnych powstaiych przed dniem jej Wej seia W Zyeie, stosuje sie przepisy dotychczasowe W brzmieniu obowiazuj acym do dnia jej Wej scia W 2ycie. Akty naej onalizacyjne Wydane zostaly przed dniem 01 Wrzesnia 2004 roku, czyli przed uchyleniem art. 160 k.p.a., a to implikuje przyj ecie przez Sad za podstawe prawns, Zadania zgloszonego przeze powoddw W1asnie uehylone przepisy art. 160 k.p.a. Zgodnie 2 art. 5 ustaWy 2 2004 r. 0 zmianie ustawy Kodeks cywilny oraz niektoryeh ustaw /D2. U. nr 162, poz. 1692/ wprowadzaj aeej nowe regulacje dotyczace odpowiedzialnosci 2a szkody Wyrzadzone W zvviazku 2 Wykonywaniem wladzy publicznej, zmiany nia ' wprowadzone nie maja zastosowania do zdarzen i stanow prawnyeh poWsta1ych przed Wej seiem W Zycie ustawy. W tym zakresie stosuje sie bowiem przepisy art. 417, 419, 420, 4201 k.e. oraz art. 153, 160, 161 § 5 k.p.a. W brzmieniu dotychczasowym (tak Sqd Najwyzszy w wyroku z dnia 07 lzpca 2005 2., IV CK 52/05). Ostatecznie kwestie te pr2esad2i1 Sad Najwyiszy W uchwale peinego skiadu 2 dnia 31 marca 2011 roku Wskazuj ac, 2e do roszczen 0 naprawienie szkody Wyrzadzonej ostateczna deeyzja administraeyjna Wydana  przed dniem 01 Wrzesnia 2004 roku, ktorej nieWa2n0sé lub wydanie 2 naruszeniem art. 156 § 1 k.p.a. stwierdzono po tym dniu, ma zastosowanie art. 160 § 1, 2, 3 i 6 k.p.a., a zatem 2 pominieciem adrninistracyjnego trybu dochodzenia odszkodowania (III CZP H2/10, OSNC 201 1/78/75). Zgodnie 2 brzmieniem art. I60 § 2 k.p.a. do odszkodowania stosuje sie przepisy Kodeksu cywilnego, 2  Wylaczeniem art. 418 tego kodeksu. Przesiankami odpowiedzialnosci odszkodowawczej jest powstanie szkody oraz istnienie normalnego zwiazku przyczynowego pomiedzy szkoda a zdarzeniem, ktére ja WyWo1a1o. Punktem Wyj scia przy badaniu istnienia normalnego 2wia,_2ku przyczynowego jest ustalenie, czy fakt Wskazany jako przyczyna szkody stanowi conditio sine qua non jej Wystapienia, tj. czy szkoda nasta,pi1aby r6Wnie2 Wtedy, gdyby nie dos21o do Wydania decyzji niezgodnej 2 prawem oraz ezy zaistniala szkoda jest normalnym nastepstwem zdarzenia wskazanego jako jej przyczyna. W kontekscie niniejszej sprawy Wskazaé na1e2y, i2 jesliby nie dos21o do Wydania pierwszej 2 unieWa2nionych decyzji  zarzadzenia 2 dnia 30 listopada 1955 roku, powodowie (ich poprzednicy prawni) zachowaliby W tej dacie, a tak2e po niej zarzad nad nalezaeym do nieh przedsiebiorstwem. Jesliby natomiast nie dos21o.do Wydania W dniu 24 marca 1962 roku decyzji stwierdzaj acej przej scie na Wlasnosé Pafistwa przedmiotowego przedsiebiorstwa, pozostawaliby oni W tej --- STRONA 7 --- dacie, jak réwniei po niej, jego wspélwlaécicielami. Skutkiem decyzji z listopada 1955 byla wigs faktyczna ,,utrata przedsic;bi0rsh>va”, W tym maszyn, urzqdzefi i materiaiéw, ktérymi Pafistwo m0g10 swobodnie dysponowaé, W tym zbywaé je i zuzywaé. Zarzqd pafistwowy w zakresie wyposazenia warsztatowego przedsiqbiorstwa przejql vsdqkszoéé istotnych upraw11ie1'1 wlaécicielskich, a decyzja z 1962 roku byla w tym zakresie jedynie dopelnieniem przej écia cywilnego (prawnorzeczowego) tytuhl wkaécicielskiego do caioéci, w tym hieruchomoéci, na rzecz Skarbu Paxistwa. Pomimo stwierdzenia 11i6WaZ110§Ci decyzji nacjonalizacyjnych powodom nie zostala przywtécona odjqta uprzeclnio wlasnoéé przedsiqbiorstwa w jakinlkolwiek zakresie, a to wobec istnienia prawa oséb ttzecich do nieruchomoéci, na ktérej posadowione bylo przedsiqbiorstwo m}yf1skie. Zatem skoro powodowie nie ,,odzyska1i” na skutek decyzji . uniewainiajqcych orzeczenia nacjonalizacyjne przedsiqbiorstwa m%y1'1skiego, czyli utracili przej qty na skutek wadlivwch decyzji — pierwszej z 1955 roku i dopeh1iaja5:ej _i3¢— drugiej z 1962 roku — maj qtek, to po11ieé1i_rzeczyw\ristq szkodq, ktérej mogq dochodzié przed Sqdem na podstawie art. 160 § 1k.p.a. w zw. z art. 361 k.c. Szkodq, w rozumieniu prawa cywilnego, jest powstaha wbrew woli poszkodowanego réznica rniqdzy obecnym jego stanem maj qtkowym a tym stanem, jaki zaistzuiefiby, gdyby nie nastqpflo zdarzenie wyvvohljape szkodq (tak Sqd Najwyz'szy w orzeczeniu z dnia 11 lipca 1957 roku, 2 CR 304/5 7, OSN 1958, nr HI, poz. 76 oraz w uchwale skiadu siedmiu sqdziéw Sqdu Najwyészego z dnia 22 listopada 1963 roku, IH P0 31/63; OSNCP 1964, nr 78, poz. 128 czy tez W wyroku z dnia 16 kwietnia 2002 roku w sprawie V CKN 960/00 oraz z dnia 15 listopada 2002 roku w sprawie V CKN 1325/00). ' Powodom nalezy siq zatem odszkodowanie za nieodwracalne skutki begdacce efektem rzeczonych decyzji tj. pozbawienia wlasnoéci nieruchomoéci, zabudowafi oraz narzqdzi, maszyni materiakéw, ktére zostaly definitywnie utracone na rzecz oséb trzecich. W tej sytuacji zgodnie z brzrnieniem art. 160 § 3 k.p.a. powodom przysluguje odszkodowanie o_d organu, ktfny wydal decyzje z naruszeniem przepisu art. 156 § 1 k.p.a. Jak wykazano wyzej prawnie wadliwymi bytyz zarzqdzenie Ministra Skupu z dnia. 30 listopada 1955 roku w sprawie ustanowienia przymusowego zarzqdu pafistwowego nad przedsiqbiorstwem mlyfiskim a takie orzeczenie Przewodniczapego Komitetu Drobnej Wytwérczoéci z 24 marca 1962 roku W sprawie stwierdzenia przej écia na wiasnoéé Pafistwa tego przedsiegbiorstwa. Poniewaz organy, ktére te decyzje wydaly juz nie istnieja,, wobcc tego odpowiedzialnoéé odszkodowawcza obciqza nastgpcq prawnego organéw, ktére te prawnie wadliwe decyzjc wydaly, a ktérym jest obecnie Minister Gospodarki i Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi. W occnie Sqdu obydwie jed110stkip0n0szq wspélodpowiedzialnoéé za wadliwe decyzje administracyjne swych poprzednikéw, poniewai jedna decyzja odebrala zarzqd maj agckiem nie powodujqc jego definitywnej utraty, a druga — choé deklaratoryjna — ostatecznie odj Qla prawo rzeczowe powodom. V W ocenie Sacdu pielwszy skutek, a wiqc strata w majagcku powodéw, nastqpila juz w chwili wydania zarzagalzenia przez Ministra Skupu z dnia 30 Hstopada 1955 roku w sprawie ustanowienia pmymusowego zarzqdu pafistwowego nad mlynem poprzednikéw prawnych powodéw, co uniemozliwilo im funkcjonowanie w granicach posiaclanego prawa. To sprawia, 2e stan skladnikéw przcdsiegbiorstwa, za ktére obecnje powodowie dochodzq odszkodowania nalezaio ustalaé na datq tego zarzqdzenia, a nie orzeczenia z 1962 roku, ktére jedynie potwierdzalo istniejapq od 7 lat sytuacjq. Ustalajqc a1<wah1q wartoéé skladnikéw maj agsku pbwodéw Sqd uznai, Ze uzasadnione jest ich Zqdanie kqcznie na kwotq 1 140 000 zl. zgodnie z wycenz; bieglego M. C. oraz wysokoéciq udziaiéw we wspélwlasnoéci przypadajqcq poprzednikom prawnym powodéw oraz samym powodom wedmg ich udzialéw spadkowych po byiych wspélwiaécicielach mlyna. Sqd nie uwzglqdnil zarzutu pozwanego 0 koniecznoéci uwzglqdnienia naldadéw na nieruchomoéé dokonanych przez jej uzytkownika w czasie, gdy istnialy w obrocic prawnym akty nacjonalizacyjne, poniewaz uznai, 2e skoro powodowie w Zadnym zakresie nie odzyskali swej wlasnoéci, to ich szkoda obejmuje to, co zostah) odebrane ich poprzednikom prawnym w 1955 roku i dotqd faktycmie nie zwrécone. W Zadnym wszak zakresie powodowie nie skorzystali z owych nakladéw poczynionych na nflyn. . --- STRONA 8 --- Odnoszqc sic; do zarzutu przedawnienia roszczefi powodow stwierdzié nalezy, ze nie zasluguje on na  uwzglqdnienie. Stosownie bowiem do § 3 art. 160 k.p.a. roszczenie 0 odszkodowanie przeclawnia siq z upiywem lat trzeoh od dnia, W ktorym stata siq ostateczna decyzja stwierdzajqca niewaznosé decyzji wydanej z naruszeniem art. 156 k.p.a. albo decyzj a, w ktorej organ stwierdzil W mysl art. 158 k.p.a., Ze zaskarzona decyzja zostata wydana z naruszeniem przepisu art. I56 k.p.a. Powodowie legitymujq siq ostatecznyrni decyzj ami nadzorczymi Z 2005 i 2007 1'oku,‘a zatem Wniesienie powédztwa W 2008 roku nastqpito zzachowaniem terminu ustawowego. Roszczenia ich nie ulegty przedawnieniu. Przepis art. 4421 § 1 k.c. nie ma W sprawie zastosowania, co ostatecznie przesqdzil Sqd Najwyzszy w powolanej uchwale z 31 marca 2011 roku Z tych Wszystkich wzglegdow orzeczono jak w pkt Ii II Wyroku. Nalezne kazdemu z powodow " odszkodowanie ustalone zostalo jako odpowiadajape wysokosci udziatow w spadku po bylych Wspolwlaécicielach mlyna. Odsetki ustawowe Z uwagi na odszkodowawczy charakter roszczenia i ustalenie odszkodowania Wedlug cen aktualnych na datQ zamkniqcia rozprawy (art. 363 § 2 k.c.) zostaly zasqdzone od daty wydania wyroku, stqd dalej idqce powodztwo podlegalo oddaleniu (pkt II wyroku). W przypadku, gdyby opinia biegtego M. C. ustalalaby Wartosé przedsiobiorstwa wedtug cen z 2005 roku, od kiedy powodowie domagajq sis odsetek ustawowych ~ Wowczas ich Zqdanie uboczne podlegaloby uwzglqdnieniu. W sytuacji, gdy biegly dokonat wyceny Wartosci przedsiqbiorstwa wedlug cen aktualnych, to Zqdanie odsetek prowadzitoby do ich Wzbogacenia kosztem pozwanego, poniewaz inne byly ceny w 2005 roku, a inne sq obecnie (wyzsze), co zostato juz uwzglqdnione W opinii przez bieglego. Powodowie cothqli ze skutkiem prawnym pozew W czqsci obejmujzgcej zqdanie utraconych korzyéci, zrzekaj do siq tego roszczenia. Sqd ocenil, zeta ozynnosé dyspozytywna strony nie jest sprzeczna z prawem, nie zmierza do jego obejscia, ani nie narusza zadnej z zasad wspolzycia spoieoznego (art. 203 § 4 k.p.c.). Dlatego na podstawie art. 203 W zw. z art. 355 k.p.c. umorzono postqpowanie Wt§!1'Il zakresie. Rozstrzygniqcie o kosztach procesu Sqd oparl na trcéci art. 100 w zw. 2 art. 108 § I k.p.c. i W zw. z § 6 ust. 7 rozporzqdzenia Ministra Sprawiedliwosci z dnia 28 wrzeénia 2002 roku W sprawie optat za czynnosci adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Pafistwa kosztéw pomocy prawnej udzielonej z urzqdu (Dz. U. 111' 163, poz. 1348 ze 2111.). Sag} obciqzyt pozwanego kosztami proccsu w catosci pomimo, ze powodowie cofnqli pozew co do utraconych korzysci oraz popierali powodztwo W rozmiarze uwzglqdnjaj qoym wartosé sktadnikow ruchomych mlyna okreslonq przez bieglego M. K. (2). Sqd uznai, ze roszczenie o utracone korzyéci nalezaio do tej kategorii zagziafl, co do ktorych istniaty szerokie Wqtpliwosci prawns, 0 czym swiadczy bogate i odmienne W swych wnioskach orzecznictwo Sqdu Najwyzszego. Dopiero uchwaia tego sqdu z dnia 31 marca 2011 roku Wyeliminowala wszclkie wqtpliwosci W tym zakresie, a powodowie cofnegli pozew. Nie sposéb uznaé, by miato swe zakotwiczcnie prawne obciqzenie ich W tej sytuacji kosztami procesu. Przegrana powodow W niewielkiej czosci nieuwzglqdnionego roszczenia Powod doprowadzita Sagzi do konstatacji o koniecznosci zastosowania W sprawie normy z art. 100 k.p.c.. Sqd przyjql, Ze niewielka przegrana powodow uzasadnia wlozenie na Skarb Pafistwa wszystkich kosztow procesu. Na zasqdzone koszty procesu na rzecz powodow sklada siq poniesiona porzez niektorych czqéé oplaty sqdowej, koszty wynagrodzenia biegtych oraz wynagrodzenie fachowego peInomocnika.~Sqd nie uznat za zasadne Zqdanie powodow, aby kazdemu z nich z osobnz; przyznaé wynagrodzenie tego fachowego pehtomocnika, poniewaz jeden peinomocnik reptezentowai interesy wszystkich powodow, ktdrc byly W swym trzonie zbiezne i nie zachodzila potrzeba poniesienia przez niego wiokszych nakladéw intelektualnych by racje jednego z powodow przedstawiaé szerzej, czy inaczej niz pozostalych. Sztd podzielil przy tym poglqd Sztdu Naj Wyzszego Wyrazony w uchwale z dnia 30 stycznia 2007 roku (III CZP 130.+’06, OSNC 2008/ 1/1), zgodnie z ktérym wygrywajqcym proces wspéhlczestnikorn, 0 ktérych mowa W art. 72 § 1 pkt 1 k.p.c., reprezentowanym przez tego samego radczg prawnego, sqd przyznaje zwrot kosztow W Wysokosci odpowiadaj qcej wynagrodzeniu jednego pelnomocnika (pkt III i IV wyroku).