Wyrok IC 727/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 lipca 2012 roku Sąd Okręgowy w Katowicach

--- STRONA 1 --- Sygn. akt: IC 727/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 lipca 2012 roku Sąd Okręgowy w Katowicach I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Grażyna Sowińska Protokolant: Danuta Stryczek po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2012 roku w Katowicach sprawy z powództwa Z. K. i B. K. (1) przeciwko (...) Spółce Akcyjnej w W. o zapłatę 1. zasądza od pozwanego tytułem zadośćuczynienia na rzecz powoda Z. K. kwotę 60.000 zł /sześćdziesiąt tysięcy złotych/ z ustawowymi odsetkami od dnia 20 października 2011 roku a na rzecz powódki B. K. (1) kwotę 80 000 zł / osiemdziesiąt tysięcy złotych/; 2. w pozostałej części powództwo oddala; 3. nakazuje pobrać na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Katowicach tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych od pozwanego kwotę 7.000 zł /siedem tysięcy złotych/ oraz z zasądzonego roszczenia od powoda Z. K. kwotę 1.710 zł /jeden tysiąc siedemset dziesięć złotych/, od powódki B. K. (1) kwotę 1.290 zł /jeden tysiąc dwieście dziewięćdziesiąt złotych/; 4. zasądza od pozwanego na rzecz powodów jako wierzycieli solidarnych tytułem zwrotu kosztów procesu kwotę 461,25 zł /czterysta sześćdziesiąt jeden złotych dwadzieścia pięć groszy/. Sygn. akt I C 727/11 UZASADNIENIE --- STRONA 2 --- Powodowie domagali się od strony pozwanej zapłaty tytułem zadośćuczynienia po 140.000zł wraz z ustawowymi odsetkami od daty wytoczenia powództwa oraz zasądzenia na ich rzecz kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przypisanych. W uzasadnieniu żądania podali, że w dniu 24 kwietnia 2010 roku doszło do wypadku drogowego w wyniku, którego śmierć poniosła ich córka B. K. (2). Z tytułu krzywdy, jakiej doznali, otrzymali od strony pozwanej zadośćuczynienie w wysokości po 10.000zł, lecz taka kwota nie jest stosowna do zakresu doznanych przez nich przeżyć psychicznych i krzywdy moralnej. Strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie na jej rzecz od powodów kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych. Zarzuciła, że żądanie wskazane w pozwie jest wygórowane i nieuzasadnione między innymi z tej przyczyny, iż w postępowaniu likwidacyjnym powodowie dochodzili kwoty po 80.000 zł. Również zakwestionowała zasadność ustalania odsetek od dochodzonej kwoty twierdząc, iż należą się one od daty, w której Sąd dokona ustalenia wysokości zadośćuczynienia. Sąd po przeprowadzeniu postępowania dowodowego w szczególności na podstawie opinii biegłego psychologa klinicznego A. S., zeznań powodów złożonych przez nich dokumentów, jak również materiału dowodowego zebranego w aktach szkodowych ustalił następujący stan faktyczny. W dniu 24 kwietnia 2010 roku, w wypadku drogowym śmierć poniosła córka powodów B. K. (2), jedna z czwórki ich dzieci. W dacie, gdy doszło do wypadku B. K. (2) miała 24 lata, była studentką Wojskowej Akademii (...) w W. i równocześnie studiowała na Politechnice (...). Była bardzo dobrą uczennicą a potem studentką. Pozostawała w trakcie pisania pracy inżynierskiej. Jej pasją były wspinaczki górskie i skałkowe, czemu poświęcała dużą część wolnego czasu. Przez cały okres nauki wykazywała aktywność i uzdolnienia w wielu dziedzinach, ponadto posiadała szeroki zasób wiedzy, co skutkowało wieloma dyplomami. Osiągnięcia w nauce spowodowały, iż w roku szkolnym 2004/ 2005 otrzymała stypendium Prezesa Rady Ministrów, a w kwietniu 2005r. srebrną odznakę mickiewiczowską przyznaną przez Komisję Liceum Ogólnokształcącego im. A. M.. ( dowód: zeznania powodów, k. 142- 183) W związku z tym, że studiowała w W. na WAT była skoszarowana i jej spotkania z rodzicami nie były zbyt częste. Pozostawali jednak w stałym kontakcie telefonicznym. Ich relacje były bardzo dobre i to było źródłem istnienia między nimi silnych więzów emocjonalnych. Te więzy przyczyniły się do tego, iż z chwilą śmierci córki powodowie bardzo załamali się psychicznie, w szczególności B. K. (1). Ta ostatnia, ze względu na zrażenie się do pomocy psychologa, którą usiłowano ją wesprzeć bezpośrednio po wypadku, więcej o taką pomoc nie tylko nie zabiegała, ale wręcz odrzuciła ją. Przeżycia, jakich doznała spowodowały wystąpienie objawów podobnych do nerwicowych, utrwalonych napadowych zaburzeń nastroju. Stały się przyczyną zaburzeń nerwicy lękowej z objawami wskazującymi na przeżyty zespół stresu pourazowego. Natomiast u powoda Z. K. obecnie nie występują zaburzenia nerwicowe czy zaburzenia psychotyczne, natomiast utrzymują się stany depresyjne o umiarkowanym nasileniu. Po śmierci córki powód cierpiał na stany depresyjne i utrzymujący się długo obniżony nastrój. O. powodowie, chcąc złagodzić skutki doznanego urazu psychicznego, „leczyli się” pracą zawodową. Nie korzystali z pomocy psychologów ani psychiatrów. Żadne z nich do chwili obecnej nie potrafi się pogodzić z odejściem córki, --- STRONA 3 --- zwłaszcza powódka. Córka B. była ich największą dumą i radością ze względu na już osiągnięte sukcesy, a także wielką nadzieją na spodziewane w przyszłości dalsze osiągnięcia. (dowód: opinia biegłego psychologa klinicznego A. S., zeznania powodów). Powodowie, oprócz poszkodowanej, mają jeszcze troje dzieci, a to B. zamieszkałą od 10 lat razem ze swoją rodziną w Niemczech, syna K. również zamieszkałego z rodziną, lecz w K. oraz najmłodszą córkę J., która obecnie czasowo zamieszkuje w B., gdzie studiuje , a która w dacie śmierci B. mieszkała z rodzicami. ( dowód: z zeznania powodów) Powodowie pismem z dnia 5 kwietnia 2011 roku zwrócili się do strony pozwanej o wypłatę odszkodowania i zadośćuczynienia w związku ze śmiercią swojej córki. Żądanie dotyczące zadośćuczynienia wówczas określili na kwotę po 80.000zł. dla każdego z nich. Tym, samym pismem z wnioskiem o wypłatę zadośćuczynienia wystąpiło rodzeństwo poszkodowanej, domagając się wypłaty po 50.000 zł dla każdego z nich. Decyzją z dnia 14. 04.2011r. przyznano powodom odszkodowania a także zadośćuczynienie dla każdego z nich po 10.000zł. Rodzeństwu poszkodowanym zostało przyznane zadośćuczynienie w wysokości po 5.000 zł. ( dowód akta szkodowe strony pozwanej). Powyższe ustalenia zostały poczynione na podstawie powołanych dowodów. Zeznania stron, w świetle zebranego materiału dowodowego, zostały ocenione jako wiarygodne i przekonywujące, w szczególności potwierdzone opinią biegłego psychologa, którą Sąd ocenił jako rzetelną i wyczerpującą. Opinia ta została opracowana po przeprowadzeniu badań powodów i w oparciu o zebrany materiał dowodowy, a wnioski przedstawione przez biegłego są logiczne i dlatego zasługują na ich podzielenie. Na podstawie tak poczynionych ustaleń Sąd zważył co następuje; Niesporne jest między stronami, iż strona pozwana ponosi odpowiedzialność za skutki wypadku w wyniku, którego śmierć poniosła córka powodów. Sporna natomiast jest wysokość należnego powodom z tytułu doznanej krzywdy zadośćuczynienia znajdującego uzasadnienie w art. 446 § 4 k.c. Sąd, dokonując oceny rozmiaru krzywdy doznanej przez powodów, doszedł do przekonania, że wypłacone już zadośćuczynienie jest dalece nieadekwatne do rozmiaru krzywdy, niemniej jednak wysokość dochodzonych kwot też nie jest uzasadniona. Jak to stwierdziła w swojej opinii biegła psycholog „ strata dziecka należy do najbardziej niszczących i traumatycznych wydarzeń dla rodziców”. W przypadku powodów, którzy mieli uzasadnione podstawy do szczególnych, pozytywnych oczekiwań ze strony tej córki, a także silnych więzi uczuciowych, zrozumiałe jest, że rozmiar krzywdy, jaka ich dotknęła, jest wyjątkowo duży. Nie bez znaczenia jednak jest to, że powodowie, aby powrócić do, w miarę normalnego, życia nie skorzystali z pomocy specjalistycznych placówek terapeutycznych, w których mogliby się nauczyć przejścia przez taką tragedię. W różnym stopniu każdy z nich ją odczuł i nadal odczuwa, bo przejście przez okres żałoby zależy od indywidualnych cech osobowości, a to: odporności psychicznej, umiejętności angażowania się w inną aktywność, umiejętności pogodzenia się ze stratą, czy też wolą odzyskania równowagi psychicznej. --- STRONA 4 --- U powódki, w porównaniu do powoda, wystąpiło poczucie bardziej nasilonej krzywdy, co niewątpliwie związane jest z jej cechami osobowości. Sąd jednak tą okoliczność wziął pod uwagę, określając wysokość kwoty zadośćuczynienia dla każdego z powodów. I tak, jako odpowiednią wysokość przyjął dla powódki B. K. (1) kwotę 90.000 zł, przy czym wobec wypłaty w postępowaniu likwidacyjnym kwoty 10.000 zł, zasądził dalsze 80.000 zł. Na rzecz powoda Z. K. została zasądzona kwota 60.000 zł, ponieważ otrzymał on już z tego tytułu kwotę 10.000 zł. Ustalając wysokość zadośćuczynienia w powyższych wysokościach, Sąd miał również na uwadze fakt, że powodowie żyją w jednym gospodarstwie domowym i faktycznie w sumie otrzymają kwotę 160.000 zł. Taka kwota jest znaczna i odczuwalna, nie tylko w stosunku do dochodów powodów, ale również do przeciętnej sytuacji finansowej Polaków. Poza tym zasądzone zadośćuczynienie nie powinno zmierzać do wzbogacenia się, lecz jedynie łagodzić skutki doznanej krzywdy. Żądanie dalej idące jako nieuzasadnione zostało oddalone. W przekonaniu Sądu określenie zadośćuczynienia na kwotę po 140.000 zł w sytuacji, gdy pół roku wcześniej wysokość żądania z tego tytułu określili na kwotę po 80.000 zł jest dodatkowym argumentem, dla którego powyższe stanowisko Sądu jest uzasadnione. Od zasądzonych kwot zostały przyznane odsetki ustawowe, zgodnie z żądaniem powodów, od daty wytoczenia powództwa, tj. wpływu sprawy do sądu, gdyż już w postępowaniu likwidacyjnym powodowie zgłaszali roszczenie w takiej wysokości, do jakiej zostało uwzględnione (art. 481 k.c. w zw. z art. 476 k.c.). Opłata od pozwu wynosiła 14.000 zł . Powodowie wpłacili z tego tytułu 4.000 zł . Pozwany wygrał sprawę w ok. 50 % i w takim samym procencie przegrał sprawę. W związku z tym na zasadzie art. 113 ustawy o kosztach sądowych w związku z art. 100 k.p.c. orzeczono jak w pkt 3 sentencji wyroku, nakazując pobrać od powodów z zasądzonego roszczenia, niezapłaconą przez nich proporcjonalnie do stopnia, w jakim utrzymali się w swoich roszczeniach, kwotę kosztów sądowych. Wydatki sądowe związane z opiniami biegłych zostały pokryte z zaliczki wpłaconej przez powodów. W sumie zamykały się one kwotą 922, 50 złotych. Ponieważ każda ze stron utrzymała się w swoich roszczeniach w ok. 50 %, pozwana na podstawie art. 100 k.p.c. winna zapłacić powodom połowę powyższych kosztów, tj. kwotę 461, 21 zł., a koszty zastępstwa procesowego każda ze stron poniesie sama .