Wyrok IC 55/11 TE

--- STRONA 1 --- Sygn. IC 55/11 TE! 1 An: I wf, :\ ._"Ĺ`f'1=„ Ł-fbåhqfi M.: Ł/Í\ ~ `-\ ¦ WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 października 2012 r. Sąd Okręgowy w Słupsku I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Dorota Curzydło Protokołantz st. sekr. sądowy Beata Cichosz po rozpoznaniu w dniu 30 października 2012 r. w Słupsku na rozprawie Spraw 2 powództwa Pf2@0iW1<0 o zapłatę 1. zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 100.000 zł ( sto tysięcy złotych ); 2. oddala powództwo w pozostałym zakresie; --- STRONA 2 --- 3. nie obciąża powódki kosztami procesu; 4. odstępuj e od obciązania powódki pozostałymi kosztami sądowymi Na oryginale właściwy podpis. --- STRONA 3 --- Sygn. akt I C 55/11 UZASADNIENIE Powódka domagała się zasądzenia od pozwanej kwoty 400.000 zł tytułem zadośćuczynienia za śmierć, w wyniku katastrofy w ruchu lądowym z dnia 8 lipca 2008 roku, małoletniej córki W uzasadnieniu żądaniawskazała, że pracownik pozwanej prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą „Przewozy Pasazerskie ” podczas wykonywania obowiązków pracowniczych nieumyślnie spowodował katastrofę lądową w wyniku której zmarła córka powódki. Pozwana wniosła o oddalenie powództwa. Zarzuciła, że powódka nie może domagać się zadośćuczynienia bowiem wskazywany przez nią jako podstawa prawna powództwa art. 446 § 4 k.c. nie obowiązywał w chwili zdarzenia i nie istnieje inna podstawa prawna odpowiedzialności pozwanej. Zarzuciła nadto, że zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego w razie naruszenia przez pracownika dobra osobistego poszkodowanego legitymację bierną ma tylko sprawca naruszenia a nie pracodawca. Nadto zarzuciła, ze jej sytuacja majątkowa uzasadnia miarkowanie zadośćuczynienia _ Prawomocnym wyrokiem z dnia 3 listopada 2011 r. Sąd Okręgowy uznał roszczenie powódki za usprawiedliwione co do zasady. l --- STRONA 4 --- Sąd ustalił następujący stan faktyczny : miała czworo dzieci: córkę syna i @m~1<ii bym jej najmłodszym dzieckiem, W chwili śmierci miała 15 lat. Od 2003 r. powódka nie mieszkała razem z mężem. była związana z najmłodszą córką, którą W większym stopniu niż pozostałymi dziećmi się opiekowała. Były ze sobą związane, rozmawiały, córka zwierzała się jej, szukała u niej rady. Po śmierci córki powódka przez kilka dni nie była W stanie W ogóle funkcjonować. Nie jadła, nie piła, nie była W stanie zająć się pogrzebem córki »- sprawy z tym związane załatwiały dzieci. Każdego dnia przeżywała śmierć córki. W tamtym czasie powódka nie pracowała ale opiekowała się swoimi starszymi rodzicami. Powódka nie korzystała z pomocy psychologa, W przychodni W miejscowości W której mieszka nie ma psychologa. Powódkę Wspierały i nadal wspierają pozostałe dzieci. W chwili śmierci z powódką mieszkała jeszcze córka która wyprowadziła się W ubiegłym roku. Pozostałe dzieci odwiedzały ją codziennie. Powódka nadal nie pracuje. Opiekuje się swoimi rodzicami, z którymi mieszka Przez okres 2 -~ 2,5 roku miała kłopoty ze snem. Do dzisiaj obawia się odbierać telefony. Kiedy pozostałe dzieci gdzieś wyjeżdżają Wymaga od nich by informowały ja czy dojechaly , denerwuje się gdy wyjeżdżają. Powódka często odwiedza grób córki 2 --- STRONA 5 --- Po śmierci córki u powódki wystąpiły zaburzenia psychiczne pod postacią przewlekłego zespołu stresu pourazowego. Wymaga terapii psychologicznej Obecnie, mimo upływu czasu, u powódki utrzymuje się stan przygnębienia, nawracające i natrętne wspomnienia i wyobrażenia okoliczności wypadku i przyczyny śmierci córki, a także uczucie żalu, że córka nie mogła zrealizować swoich planów. dowód: zeznania powódka na rozprawie w dniu 30 października 2012 r., opinie biegłych lekarza psychiatry k. 117 - 199 i ustne do niej wyjaśnienia (rozprawa W dniu 13 września 2012 r. 00:04:58-00:20:21, opinia psychologa na k. 112 - 116 i ustne wyjaśnienia (rozprawa W dniu 13 września 2012 r. 00:20:21 - 00:34:43 ) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił W oparciu o zeznania powódki, której dał wiarę bowiem są one logiczne i nie są sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego, W świetle których opisane przez powódkę odczucia jakich doznawała i doznaje po śmierci córki są charakterystycznymi i W tym zakresie znajdują potwierdzenie W opinii biegłych psychiatry i psychologa. Sąd dokonując ustalenia, że u powódki wskutek śmierci córki wystąpił zespół stresu pourazowego oparł się na opiniach biegłych lekarza psychiatry i psychologa oraz ustnych do nich wyjaśnień. Opiniom tym dał wiarę jako , że są fachowe, jasne a sformułowane W niej wniosku logiczne i stanowcze. Biegli w sposób wyczerpujący odpowiedzieli na stawiane tezy , swoje stanowisko konsekwentnie poparli w toku ustnych wyjaśnień, podczas których szczegółowe opisali także cechy zaburzenia jakim jest zespół stresu pourazowego i odparli stawiane przez pozwaną zarzuty. 3 --- STRONA 6 --- Sąd zważył co następuje: W sprawie zapadł prawomocny wyrok wstępny skutkiem tego postępowanie po jego wydaniu jak i uzasadnienie orzeczenia końcowego musiały zostać ograniczone do badania przesłanek, od których istnienia zależała wysokość należnego powódce zadośćuczynienia. Zadośćuczynienie za naruszenie dobra osobistego W postaci więzi rodziców z dzieckiem jest zadośćuczynieniem szczególnym , którego celem jest skompensowanie straty niemajątkowej wywołanej przez śmierć członka najbliższej rodziny. Roszczenie to nie ma na celu wyrównania tej straty. Jego celem jest złagodzenie cierpienia wywołanego stratą osoby bliskiej. Okolicznościami wpływające na wysokość tego świadczenia są m.in. dramatyzm doznań osób bliskich zmarłego, poczucie osamotnienia, cierpienia moralne i wstrząs psychiczny wywołany śmiercią osoby najbliższej, rola jaką W rodzinie pełniła osoba zmarłego a także charakter i rodzaj zaburzeń W prawidłowym funkcjonowaniu pozostałych członków rodziny, stopień W jakim zostali członkowie będą umieli odnaleźć się W nowej rzeczywistości i na ile zdolni są zaakceptować obecny stan rzeczy, skorzystanie z pomocy fachowej W czasie radzenia sobie W tej trudnej sytuacji. Ustalając wysokość tego zadośćuczynienia nie sposób stosować uniwersalne mierniki - nie a znane bowiem współczesnej nauce metody za pomocą których możliwe byłoby zbadanie bólu, rozpaczy, cierpienie, rozmiaru uczuć i przywiązania czy też ich braku. Stąd konieczność rozpatrywania indywidualnie i odrębnie każdego przypadku, przy zastosowaniu wszystkich istotnych elementów dla danej sprawy. Powódka dotkliwie przeżyła stratę córki. Nawet dla osoby nie posiadając wiedzy psychologicznej wiadomym jest, że W prawidłowo funkcjonującej rodzinie więź łącząca matkę z dzieckiem to więź szczególna a strata 4 --- STRONA 7 --- dziecka jest jednym z najdotkliwszych i najtrudniejszym do przeżycia zdarzeniem. Krzywda powódki jest tym bardziej dotkliwa, że śmierć nastąpiła niespodziewanie, W wypadku komunikacyjnym i dotknęła młodego człowieka. Stratę tę potęguje okoliczność, że łączące powódkę z córką więzi nie zdążyly ulec rozlużnieniu W sposób naturalny, Skoro powódka cierpi na przewlekly zespół stresu pourazowego, nie widać u niej postępującej adaptacji do zmienionej po śmierci córki sytuacji życiowej, wystąpiły u niej zaburzenia emocjonalne, nastąpiło pogorszenie w funkcjonowaniu W życiu społecznym i prywatnym to świadczą one o znacznym natężeniu cierpień powódki . Podkreślenia wymaga, że mimo upływu kilku lat od chwili śmierci córki cierpienia powódki są W zasadzie na tym samym poziomie. Biorąc pod uwagę wszystkie wyżej Wymienione okoliczności Sąd uznał, że kwotą odpowiednią dla skompensowania krzywdy powódki jest kwota 100.000 zł . Przyznając zadośćuczynienie W określonej wyżej wysokości są miał na względzie , że W chwili obecnej zarówno W doktrynie jak i W orzecznictwie na plan pierwszy wysuwana jest kompensacyjna rola zadośćuczynienia. Pogląd, że Wysokość zadośćuczynienia powinna być utrzymana W rozsądnych granicach, odpowiadających aktualnym warunkom i przeciętnej stopie życiowej społeczeństwa, był prezentowany głównie z orzecznictwie Sądu Najwyższego (wyrok z dnia 24 czerwca 1965 r., I PR 203/65, OSPiKA 1966, nr 4, poz. 92) , które zapadło przed dokonaniem zmian ustrojowych, gdy W społeczeństwie nie występowały znaczne dysproporcje majątkowe. Z uwagi na dokonane zmiany ustrojowe i przemiany jakie doprowadziły do głębokiego rozwarstwienia społeczeństwa pod względem majątkowym pogląd ten stracił na aktualności . Według aktualnego orzecznictwa zasadniczym kryterium oceny wysokości zadośćuczynienia jest rozmiar krzywdy poszkodowanego. (por. wyrok Sądu 5 --- STRONA 8 --- Apelacyjnego z dnia 12 października 2004 r., I ACa 530/04, LEX nr 179052 oraz Sądu Najwyższego (por. przykładowo Wyroki z dnia 30 stycznia 2004 r., I CK 131/03, OSNC 2005 nr 2, poz. 40 i z dnia 27 lutego 2004 r., V CK 282/03, LEX nr 183777) a wysokość stopy życiowej społeczeństwa jedynie W sposób uzupełniający może rzutować na Wysokość zadośćuczynienia należnego poszkodowanemu za doznaną krzywdę. Sąd nie znalazł podstaw do obniżenia wysokości zadośćuczynienia na podstawie art. 440 k.c. z powodu aktualnej sytuacji majątkowej pozwanej. Pozwana W chwili zdarzenia posiadała ubezpieczenie zarówno W zakresie odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu (k.29) jak i W zakresie prowadzonego przez nią przedsiębiorstwa (k.30) i ponieważ zgodnie z art. 805 kc. ubezpieczyciel zobowiązany jest spełnić świadczenie W zakresie zadośćuczynienia nie sposób dokonać oceny, że zasady współżycia społecznego wymagają ograniczenia obowiązku naprawienia szkody. W tym zakresie aktualność zachował pogląd wyrażony przez Sądu Najwyższy W wyroku z dnia z dnia 18 grudnia 1968 r., II CR 409/68 ( OSNCP z 1969, z. 11, poz. 207) Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 24 k.c. w zw. z art. 448 k.c. orzekł jak W pkt. 1 i 2 wyroku Strona powodowa przegrała sprawę w stopniu uzasadniaj ącym obciążenie jej kosztami postępowania W całości. Biorąc jednak pod uwagę fakt, że wysokość zadośćuczynienia zależało od uznania sądu a powódka , która straciła dziecko mogła pozostawać W przekonaniu , iż odczuwane przez nią cierpienie uzasadnia żądania bardzo wysokiego zadośćuczynienia - sąd uznał, że zachodzi szczególny 6 --- STRONA 9 --- wypadek o jakim mowa W art. 102 k.p.c. i nie obciążył strony powodowej kosztami procesu a na podstawie art. 113 ust. 4 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych W sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.) odstąpił od obciążania powódki kosztami sądowymi. Na oryginale właściwy podpis. 7