Postanowienie IC 540/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 04 listopada 2011 roku Sąd Okręgowy w Katowi

--- STRONA 1 --- Sygn. akt IC 540/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 04 listopada 2011 roku Sąd Okręgowy w Katowicach I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodnicząca: SSO Wacława Walencka Protokolant: st. sekr. sądowy Joanna Stec po rozpoznaniu w dniu 04 listopada 2011 roku w Katowicach sprawy z powództwa B. K. przeciwko A. G. o ochronę dóbr osobistych i zapłatę powództwo oddala. IC 540/11 UZASADNIENIE Powód B. K. wniósł pozew przeciwko A. G. o ochronę dóbr osobistych domagając się przeprosin w formie pisemnej do protokołu rozprawy oraz przesłania przeprosin do Prokuratury Rejonowej K. - Zachód oraz Prokuratury Rejonowej w Chorzowie do stosownych akt. Nadto domagał się zadośćuczynienia w kwocie 5 000 zł. Z uzasadnienia pozwu wynika, iż do sprawy 2 Ds 1169/10 Prokuratury Rejonowej w Katowice-Zachód wpłynęło pismo z 13 stycznia 2011 roku Dyrektora (...) w C. przy ul (...), D. G., do którego to pisma dołączono kopię pisma pozwanej zatrudnionej w tym zakładzie jako psycholog kliniczny. Pismo to zawiera treści godzące w jego dobre imię, przedstawiając go w złym niekorzystnym świetle. Pomawia go o czyny, których się nie dopuścił. Do śledztwa 4 Ds 1052/07 Prokuratury Rejonowej w Chorzowie, w którym powód posiada status pokrzywdzonego, 16 października 2007 roku pozwana sporządziła opinię psychologiczną mimo braku powołania jej jako biegłej. W opinii podała nieprawdziwe informacje biograficzne i inne wnioski godzące w jego dobre imię, poniżające w opinii czytających akta sprawy. Naraziły go na utratę zaufania potrzebnego do dalszego uczestniczenia w tym śledztwie. --- STRONA 2 --- Zachowanie pozwanej należy zakwalifikować jako czyn naruszający jego dobro osobiste, gdyż jego bezprawne dokonanie naruszyło jego godność osobistą. Pozwana w odpowiedzi na pozew ( k. 133-138 akt ) wniosła o oddalenie powództwa. Podała, iż 4 października 2007 roku została powołana jako biegły psycholog kliniczny przez Prokuraturę Rejonową w Chorzowie do udziału w przesłuchaniu pokrzywdzonego B. K. i do wydania opinii na podstawie udziału w przesłuchaniu i studium akt 4 Ds 1052/07. Opinię sporządziła na podstawie danych z akt sprawy i danych z obserwacji B. K.. Nie była powołana do badania psychologicznego B. K.. Potwierdziła napisanie listu do dyrektora (...). P. 11 A w C., że odmówiła przyjęcia w poradni B. K. z powodu nękania jej psychicznego, którym nazwała przysyłanie na adres domowy listów, przesyłek, książek, wydruków komputerowych. W listach jest poniżana, zastraszana, wyśmiewana. Nachodzenie jej miejscu pracy również nazywa nękaniem psychicznym. Od grudnia 2008 roku zaczęły się również telefony. Po przedstawieniu się B. K. rozłączała rozmowę. Sąd ustalił co następuje: Powód B. K. wniósł do Prokuratury Rejonowej w Chorzowie skargę na policjantów i prokuratorów, którzy jego zdaniem źle prowadzili postępowanie w sprawie dotyczącej odprowadzania ścieków. Sprawa zarejestrowana została pod sygnaturą 4 Ds 1052/07. 4 października 2007 roku Prokurator Prokuratury Rejonowej w Chorzowie postanowił zasięgnąć opinii oraz zabezpieczyć udział w przesłuchaniu pokrzywdzonego B. K. psychologa klinicznego A. G.. W postanowieniu oznaczył co ma psycholog stwierdzić oraz jaki materiał udostępnić biegłej ( postanowienie k. 139 akt ) oraz to, że psycholog ma brać udział w przesłuchaniu. Pozwana wydala opinię w dniu 16 października 2007 roku ( k. 140-141 akt ). Po wydaniu opinii, jak to wynika ze stanowiska pozwanej oraz z dołączonych do odpowiedzi na pozew kserokopii listów zawierających podpisy wskazujące na to, że autorem jest B. K., powód nękał ją treściami w listach zawartymi. Optyczna charakterystyczna grafika liter zawartych w listach jest taka jak podpis powoda pod pozwem. Powód nadto potwierdził, że dążył do spotkania z pozwaną w ramach wizyty formalnej, aby ustalić motywy i powody tej opinii. Powód zapisał się do poradni, w której pracuje pozwana na dzień 20 kwietnia 2010 na godz. 17. Pozwana w tej sytuacji napisała do Dyrektora Przychodni pismo z 15 kwietnia 2010 roku ( k. 5 i 142 akt ), którego treść jest bezsporna, a z którego wynikało, że nie przyjmie powoda do niej zapisanego. Podała motywy swej decyzji, z których to wynika, iż powód od dwóch lat ją nęka za wydanie opinii. Wniosła o zapisanie go do innego psychologa. --- STRONA 3 --- Dodała, że jej prośby w rejestracji w tej sprawie są bezskuteczne. Pismo pozwanej Dyrektor (...) przesłał do Prokuratury Rejonowej K. - Zachód. Wpłynęło 18 stycznia 2011 roku ( k. 6 akt ). Sąd zważył co następuje: Zgodnie z art. 23. kc dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach. Art. 24 § 1. kodeksu cywilnego przewiduje, że ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba, że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. Bezwzględnie wymaganą przesłanką, która musi zaistnieć aby można mówić o tym, że doszło do naruszenia dóbr osobistych jest przesłanka bezprawności. Powód bezspornie ma pretensje do pozwanej o treść wydanej przez nią opinii. Pozwana wykazała, że opinię o powodzie wydała zgodnie z postanowieniem Prokuratury Rejonowej w Chorzowie, która to taki obowiązek na nią nałożyła. Opinia ta wydana została na potrzeby konkretnego postępowania karnego i zgodnie z wymogami określonymi w postanowieniu. Nie był na nią nałożony obowiązek badania powoda. Nie zachodzi bezprawność czynu pozwanej. Działała w ramach porządku prawnego. Nie mogło dojść zatem do naruszenia dóbr osobistych powoda ( art. 24 kc ) wobec wyłączenia bezprawności działania. Odnośnie listu pozwanej do Dyrektora (...) z 15 kwietnia 2010 roku, to z pewnością była to korespondencja wewnętrzna w poradni i taki był jej cel. Pozwana odmawiając przyjęcia pacjenta winna była złożyć wyjaśnienia Dyrektorowi. Musiała też podać motywy swej odmowy. W świetle postawy powoda, który to i w sądzie i w piśmie do Dyrektora (...) ( k. 158 ), który pozwana w odpisie dołączyła do odpowiedzi na pozew, stwierdził, że chodziło mu o konsultacje w związku z opinią. Pozwana nie miała żadnego obowiązku w gabinecie w poradni rozmawiać z powodem o opinii. Przedłożone przez pozwaną kserokopie listów powoda z charakterystyczną grafiką liter wskazują, że pozwana mogła się czuć nękana przez powoda. Żądania powoda są zatem bezzasadne. Zdaniem Sądu pozwana nie naruszyła dóbr osobistych powoda Pozwana działała w ramach porządku prawnego . --- STRONA 4 --- Wykonywała swoje zawodowe obowiązki wynikające z pracy biegłego powołanego przez prokuraturę do wydania opinii. Prawem pozwanej, a nawet obowiązkiem było też złożenie pisma do Dyrektora (...), wyjaśniającego dlaczego nie może przyjąć pacjenta. Podała swoje argumenty, które jej zdaniem wynikały z nagannego zachowania się powoda wobec niej ( wysyłanie listów o określonych treściach ) i dążenia do kontaktu osobistego. Pozwana nie może ostatecznie też ponosić odpowiedzialności, że jej pismo wyjaśniające przyczynę odmowy przyjęcia pacjenta ostatecznie znalazło się w aktach prokuratorskich. Z tych zatem wszystkich przyczyn powództwo jako niezasadne należało oddalić.