Postanowienie IC 490/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 listopada 2011 r. Sąd Okręgowy w Katowica

--- STRONA 1 --- Sygn. akt IC 490/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 listopada 2011 r. Sąd Okręgowy w Katowicach I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodnicząca: SSO Wacława Walencka Protokolant: st. sekr. sądowy Joanna Stec po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2011 r. w Katowicach sprawy z powództwa M. F. przeciwko K. K. o ochronę dóbr osobistych i zapłatę powództwo oddala. IC 490/11 UZASADNIENIE Powód M. F. wniósł pozew przeciwko K. K. o zasądzenie kwoty 20 000 zł i przeproszenie go. Z uzasadnienia pozwu wynika, iż powód został pomówiony przez pozwaną o to, że miał brać udział w napaści na nią. Było to zdaniem powoda zwykłe pomówienie nie mające jakiegokolwiek odzwierciedlenia w rzeczywistym stanie rzeczy, gdyż materiał dowodowy zgromadzony w sprawie zaprzeczał całkowicie twierdzeniom pozwanej. Pozwana w trakcie okazania nie miała wątpliwości, że powód był sprawcą przestępstwa popełnionego na jej szkodę. Powód został narażony na negatywne konsekwencje przejawiające się w zatrzymaniu przez policję, przeszukaniu mieszkania, uczestniczeniu w czynnościach procesowych. W sprawę zostali zaangażowani rodzice i krewni, koledzy sąsiedzi. Powód stawiał się 2 razy w tygodniu na policję co ograniczało jego możliwości w zakresie swobody poruszania się, organizowania zajęć. Powód przeżył olbrzymi stres, załamanie psychiczne, trudności w nauce. Informację uzyskała była szkołą powoda i miejsce pracy restauracja (...)’s. Pozwana w odpowiedzi na pozew (k.8) wniosła o oddalenie powództwa. Przyznała, że na skutek jej zawiadomienia o przestępstwie toczyło się postępowanie przeciwko powodowi. --- STRONA 2 --- Nie podjęła jednak żadnych działań przeciwko powodowi mających na celu narażenie go na jakakolwiek szkodę. Wniosła o przeprowadzenie dowodu z akt Prokuratury Rejonowej w Chorzowie 2 Ds 2563/09. Sąd ustalił co następuje: 22 sierpnia 2009 roku pozwana po zamknięciu sklepu udawała się do domu. Doszło do napadu na jej osobę. Pozwana zgłosiła zawiadomienie o przestępstwie o napadzie na policję. Wszczęte zostało postępowanie karne przez Prokuraturę Rejonową w Chorzowie 2Ds 2563/09. Pozwana opisała zdarzenie, była przesłuchiwana jako świadek. Z akt wynika, że 31 października 2009 roku wydane zostało postanowienie o umorzeniu dochodzenia, wobec niewykrycia sprawców. 4 listopada pozwana udzieliła policji informacji, że na jej profilu na portalu „nasza-klasa” logowała się osoba, młody mężczyzna, którego rozpoznała jako sprawcę napadu na jej osobę. W trakcie czynności ustalono, że tą osobą jest powód. Udano się do Liceum Ogólnokształcącego M. C. w C.. Dyrektor szkoły, stwierdził, że na wizerunku jest M. F.. Powoda zatrzymano w miejscu zamieszkania. Dokonano przeszukania mieszkania. Powód został przewieziony na komisariat policji i zatrzymany w celi. W trakcie okazania pozwana rozpoznała powoda jako sprawcę napadu. 5 listopada 2009 roku wydano postanowienie o przedstawieniu mu zarzutów. Prowadzone postępowanie przygotowawcze łączyło się dla powoda z szeregiem przykrości polegających na uczestniczeniu w czynnościach procesowych. W sprawę zostali zaangażowani rodzice i krewni, koledzy, sąsiedzi. Powód, wobec którego zastosowano dozór policji, stawiał się 2 razy w tygodniu na policję, co ograniczało jego możliwości w zakresie swobody poruszania się, organizowania zajęć. Powód przeżył olbrzymi stres, załamanie psychiczne, trudności w nauce. Informację uzyskała była szkoła powoda i miejsce pracy restauracja (...)’s. Przesłuchiwani byli członkowie rodziny powoda ( zeznania świadków P. F., R. F., T. K., R. M. ). Ostatecznie w trakcie postępowania ustalono, że powoda w dniu 22 sierpnia w czasie napadu na pozwaną w B. nie było, bo wyjechał z rodzicami do rodziny w okolice O. i S.. 19 grudnia 2009 roku w postępowaniu karnym ponownie umorzono postępowanie, wobec braku danych dostatecznie uzasadniających popełnienie przestępstwa. Sąd zważył co następuje: Zgodnie z art. 23 kc dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach. Art. 24 § 1 kodeksu cywilnego przewiduje, że ten czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba, że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także --- STRONA 3 --- żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. Bezwzględnie wymaganą przesłanką, która musi zaistnieć, aby można mówić o tym, że doszło do naruszenia dóbr osobistych jest przesłanka bezprawności. Powód ma pretensje do pozwanej o treść złożonych zeznań w postępowaniu karnym, które było prowadzone w związku z zawiadomieniem o dokonanym na niej przestępstwie. Niewątpliwie zarzut dokonania napadu rabunkowego narusza czyjeś dobre imię, należy jednak zważyć na to, że pozwana wskazując powoda jako sprawcę, dokonała tego podając informację do organu do tego celu powołanego, który prowadził postępowanie w związku z zawiadomieniem o przestępstwie. Pozwana we własnym przekonaniu rozpoznając sprawcę działała w ramach porządku prawnego. Nie można postawić jej zarzutu bezprawności czynu. Skoro jej działanie nie było bezprawne, nie można pozwanej postawić zarzutu naruszenia dóbr osobistych powoda. Negatywne konsekwencje przedstawienia powodowi zarzutów w postępowaniu karnym, prowadzonego dochodzenia przez policje nie mogą też obciążać pozwanej. W tych warunkach sąd uznał, iż powództwo nie mogło podlegać uwzględnieniu i je oddalił.