Wyrok IC 480/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 grudnia 2012 roku Sąd Okręgowy w Katowica

--- STRONA 1 --- Sygn. akt IC 480/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 grudnia 2012 roku Sąd Okręgowy w Katowicach I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodnicząca: SSO Wacława Walencka Protokolant: Łukasz Bugaj po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2012 roku w Katowicach sprawy z powództwa S. M. przeciwko (...) Spółce Akcyjnej w W. o zapłatę 1. zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 100 000 zł (sto tysięcy złotych) z ustawowymi odsetkami od kwoty 40 000 zł (czterdzieści tysięcy złotych) od dnia 07 maja 2011 roku do dnia zapłaty oraz od kwoty 60 000 zł (sześćdziesiąt tysięcy złotych) od dnia 10 lipca 2012 roku do dnia zapłaty; 2. zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 3 617 zł (trzy tysiące sześćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego; 3. nakazuje pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa (Sądu Okręgowego w Katowicach) kwotę 5 240,24 zł (pięć tysięcy dwieście czterdzieści złotych dwadzieścia cztery grosze) tytułem zwrotu kosztów procesu, od obowiązku uiszczenia których powódka była zwolniona. --- STRONA 2 --- IC 480/12 UZASADNIENIE Powódka S. M. wniosła pozew przeciwko (...) Spółce Akcyjnej w W. o zapłatę kwoty 100 000zł z odsetkami od 07 maja 2012 roku oraz o zwrot kosztów procesu w wysokości 7 200 zł. Z uzasadnienia pozwu wynika, iż 09 czerwca 2008 roku miał miejsce wypadek komunikacyjny, w wyniku którego śmierć poniósł jej syn M. M. (1). Podstawę prawną swego roszczenia powódka upatruje w art. 448 kc w związku z art. 24 §1 kc. Sprawca zdarzenia P. T. obowiązany jest do naprawienia szkody na podstawie z art. 24 § 1 kc w związku z art. 448 kc. Pozwany zawierając umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych ponosi ryzyko odpowiedzialności cywilnej za szkody. Więź łącząca powódkę z synem była niezwykle silna. Syn w tym dniu wyjeżdżał do sanatorium. Po wypadku powódka miała nadzieję, że syn przeżyje, ale zmarł 16 czerwca 2008 roku. Informacja o śmierci była dla niej wstrząsem. Nie mogła się ruszać, krzyczała z bólu. Nie mogła się pogodzić z odejściem syna. M. był najmłodszym dzieckiem. Śmierć syna spowodowała pustkę, samotność, tęsknota jest ogromna. Wszyscy cierpią w rodzinie. Brakuje jej pomocy syna. Powódka cierpi na stwardnienie rozsiane, a mąż ma cukrzycę. Powódka ma jeszcze trójkę dzieci. Założyły rodziny, a jeden syn często wyjeżdża za granicę. Zmarły syn był zawsze obok niej. Pozwany w odpowiedzi na pozew (k. 20 akt) wniósł o oddalenie powództwa. Przyznano fakt wypadku i wypłacenie kosztów refundacji nagrobka. Podniesiono, iż decyzją dnia 06 maja 2011 roku odmówiono wypłaty 40 000 zł tytułem zadośćuczynienia, wynikającego z roszczeń na podstawie art. 24 kc w związku z art. 448 kc. Pozwany podniósł, że tylko art. 446 kc reguluje uprawnienia rodziny zmarłego. Teza oczywistości uprawnień odnośnie zadośćuczynienia nie jest słuszna. Roszczenie też co do wysokości jest nadmierne. Sąd ustalił co następuje 09 czerwca 2008 roku miał miejsce wypadek komunikacyjny, w wyniku którego obrażeń doznał syn powódki M., a następnie 16 czerwca 2008 roku zmarł. Sprawca zdarzenia P. T. był ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej u pozwanego, czego pozwany nie kwestionował. --- STRONA 3 --- Powódka w dniu wypadku zamieszkiwała z synem, który miał wówczas 19 lat, ukończył liceum, zdał maturę (zezn. powódki). Więź łącząca powódkę z synem była niezwykle silna. Po wypadku powódka miała nadzieję, że syn przeżyje, ale zmarł 16 czerwca 2008 roku. Informacja o śmierci była dla niej wstrząsem. Nie mogła się pogodzić z odejściem syna. M. był najmłodszym dzieckiem. Śmierć syna spowodowała pustkę, samotność, tęsknotę ogromną. Wszyscy w rodzinie cierpią. Powódce brakuje pomocy syna. Powódka cierpi na stwardnienie rozsiane, a jej mąż na cukrzycę. Powódka ma jeszcze trójkę dzieci. Założyły rodziny, a jeden syn często wyjeżdża za granicę. Zmarły syn był obok niej. Z zeznań powódki (k. 68 verte) wynika, iż syn był u niej przed wyjazdem i ją wycałował, co podkreśla ich więź emocjonalną. Podała też, że syn chciał się dalej uczyć, pomagał jej w sklepie, w którym pracowała. Powódka korzysta z leków od psychiatry. Była w szpitalu, bo miała bóle w klatce piersiowej, nie mogła oddychać, miała wysokie ciśnienie. Nie ma czucia w palcach lewej dłoni, lewą nogę ma drętwą od kolana. Z opinii sądowo- psychologicznej (k.41 -44 akt ) wynika, iż u powódki występują wyraźne symptomy zespołu stresu pourazowego. Śmierć syna wywołała u niej zaburzenia emocjonalne, które miały wpływ na jej dalsze funkcjonowanie. Wystąpiły zaburzenia snu, stany lękowe, poczucie niewydolności, obniżenie funkcji poznawczych, bóle głowy, bóle w klatce piersiowej. Wymaga wsparcia oraz terapii psychologicznej. W skutek dolegliwości psychosomatycznych po pogrzebie syna została przewieziona do szpitala. Podkreśla pustkę, tęsknotę za synem, żal do sprawcy wypadku. Nie ma planów na przyszłość. Zdaniem biegłej, charakter dolegliwości psychicznych powódki jest znaczny i w istotny sposób zaburza jej funkcjonowanie w życiu osobistym i społecznym. Sąd zważył co następuje: Roszczenie powódki znajduje podstawę prawną w art. 24 kc w związku z art. 448 kc. Śmierć syna powódki nastąpiła w wyniku deliktu, który nastąpił przed wejściem w życie art. 446 § 4 kc. Doszło niewątpliwie do naruszenia dóbr osobistych powódki w postaci więzi emocjonalnej wiążącej powódkę z najbliższą osobą jaką był dla niej syn (orzeczenie Sądu Najwyższego z 02 grudnia 2009 roku I CSK 149/2009, uchwała Sądu Najwyższego z dnia 13 lipca 2011 roku III CZP 32/11). Pozwany natomiast przejął odpowiedzialność za sprawcę wypadku, który u pozwanego był objęty obowiązkowym ubezpieczeniem OC (art. 822 kc). Śmierć tak bliskiej osoby jaką jest dziecko, jest chyba najbardziej traumatycznym przeżyciem z jakim można się spotkać. W przypadku powódki to było dziecko na progu dojrzałości i dorosłości, bo w wieku 19 lat, po maturze. Plany i nadzieje każdej matki związane z dzieckiem trudno przecenić, ale też i ból po takiej stracie nie ma porównania. --- STRONA 4 --- Powódka nie jest osobą samotną, żyje w rodzinie, to był jej najmłodszy syn, który z nią mieszkał, czyli więź musiała być bardzo ścisła. O takie dziecko w wieku szkolnym nie tylko się dba, ale i ono już służy pomocą. Opina sądowo - psychologiczna w jednoznaczny sposób wskazała na zaburzenia, których doznała powódka w skutek śmierci syna (łącznie z pobytem w szpitalu po pogrzebie) i które nadal istnieją. Leczy się u psychiatry. Bardzo istotne jest to, że powódka cierpi na stwardnienie rozsiane, które jest bardzo poważną chorobą neurologiczną. Sąd uznał, iż należne zadośćuczynienie w sytuacji powódki winno być wysokie, a nie symboliczne, bo cierpienie było i jest ogromne. Kwota powinna odzwierciedlać zakres tragedii, która mimo, że dotknęła powódkę w przeszłości, nie pozwała na zapomnienie i skutki trwają do dziś. Nadto powódka ograniczona została też z możliwości uzyskiwania pomocy ze strony syna teraz i w przyszłości, co przy jej chorobie, stwardnieniu rozsianym, jest istotne. Trudno o bardziej traumatyczne przeżycie niż to, które spotkało powódkę. Sąd zasądził więc na rzecz powódki w całości kwotę, której się domagała to jest 100 000 zł, uznając, że ocena należnego zadośćuczynienia dokonana przez powódkę, nie odbiega od realiów, a podkreśla to najcenniejsze dobro jakim jest dla każdego życie najbliższej osoby. Wiele dóbr materialnych wokół nas (mieszkanie, samochód) wymaga większych środków finansowych, co nie znaczy, że przez to są istotniejsze. Odsetki ustawowe sąd zasądził biorąc pod uwagę to kiedy powódka wzywała pozwanego do zapłaty art. 455 kc). Powódka otrzymała decyzję odmowną ze strony pozwanego, z dnia 06 maja 2011 roku, lecz zwracała się jedynie o kwotę 40 000 zł. Kwoty wyższej domagała się dopiero w pozwie, którego doręczenie nastąpiło 09 lipca 2012 roku (k. 18 akt). O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 i 108 kpc oraz przepisów § 6 punkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, a także przepisów art. 113.1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, biorąc pod uwagę wysokość nieuiszczonej, a należnej opłaty sądowej i poniesiony wydatek na opinię biegłego(5 000 zł + 240,24 złote).