Wyrok IC 27/10 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 lipca 2010 roku Sąd Okręgowy w Legnicy I W

--- STRONA 1 --- Sygn. akt IC 27/10 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 lipca 2010 roku Sąd Okręgowy w Legnicy I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Wanda Bińczak Protokolant: Natalia Orłowska po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2010 roku w Legnicy sprawy z powództwa P. S. (1) przeciwko (...) Sp. z o.o. w W. o ochronę dóbr osobistych I. nakazuje stronie pozwanej zamieszczenia w tygodniku (...) w terminie 1-go miesiąca od uprawomocnienia się wyroku jednokrotnego ogłoszenia następującej treści: (...) Spółka z o.o. w W. przeprasza P. S. (1) za incydent jak miał miejsce w dniu 13.12.2006 r. na terenie sklepu (...) w L. podczas, którego pracownik pozwanej K. M. dopuścił się naruszenia jego dobra osobistego w postaci bezprawnego pozbawienia wolności na okres około 2-ch godzin i wyraża głębokie ubolewanie z powodu zaistniałej sytuacji”; II. zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 5.000 złotych (pięć tysięcy złotych) – tytułem zadośćuczynienia; III. dalej idące powództwo w tym zakresie oddala; IV. zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 2.130 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt 27/10 UZASADNIENIE Po ostatecznym sprecyzowaniu roszczenia z tytułu naruszenia dóbr osobistych – powód P. S. (1) domagał się przeproszenia go na łamach prasy lokalnej – tygodnika (...) i zasądzenia na jego rzecz zadośćuczynienia w kwocie 10.000 zł. --- STRONA 2 --- W uzasadnieniu żądania podał, iż w dniu 13 grudnia 2008 r. pracownik strony pozwanej bezprawnie przetrzymywał powoda i jego małoletniego syna na terenie sklepu (...) w L., przez okres 2-óch godzin, pod zarzutem rzekomo skradzionego zaczepu do kluczy. Wyjaśnienia powoda, iż powyższego czynu nie dokonał nie przekonywały pracownika ochrony. Powód wraz z chorym i bez przerwy płaczącym dzieckiem został zaprowadzony do oddzielnego pomieszczenia zatrzymań. Dopiero przeszukanie policji, która nie znalazła skradzionego przedmiotu pozwoliło opuścić powodowi to pomieszczenie. Powyższe zachowanie pracownika strony pozwanej naraziło powoda i jego syna na duży stres, naruszyło też jego dobra osobiste takie jak cześć, wolność, dobre imię i zdrowie. Strona pozwana (...) Sp. z o.o. w W. wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu, zarzucając, że jej działania nie były bezprawne albowiem przepisy ustawy o ochronie osób i mienia z dnia 22 sierpnia 1997 r. zwłaszcza art. 36 § 1 pkt 3 pozwalają pracownikowi ochrony do ujęcia osób stwarzających w sposób oczywisty bezpośrednie zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego, a także dla chronionego mienia w celu niezwłocznego oddania tych osób Policji. Powód kilkakrotnie sięgał w sklepie (...) w L. po tzw. zaczepy do kluczy znajdujące się na półce, następnie rozpakowywał je i przymierzał. Takie zachowanie powoda wywołało uzasadnione wątpliwości pracowników działu monitoringu. Dlatego po przejściu powoda przez linię kas, pracownicy ochrony poprosili go aby ten udał się z nimi na zaplecze, celem dokonania ewentualnego przeszukania w obecności wezwanej policji. Zdaniem pozwanego w opisanej sytuacji jego pracownicy w żaden sposób nie przyczynili się do naruszenia dóbr osobistych powoda P. S. (1). Sąd ustalił co następuje : W dniu 13 grudnia 2008 r. powód wraz z małoletnim synem I. wstąpił do sklepu (...) w L., celem zakupienia miotły do sprzątania posesji. Po wybraniu miotły powód przypomniał sobie, że jest mu potrzebny jeszcze zaczep do kluczy tzw. „karabińczyk”. Podszedł zatem do odpowiedniego stoiska i zaczął szukać zaczepów. Na stoisku panował bałagan, niektóre towary były rozpakowane. Powód znalazł odpowiedni rozmiar jak mu się wydawało i chciał dopasować go do swojego najmniejszego klucza. Ponieważ zaczep nie pasował do kluczy powód odłożył towar na półkę, po czym udał się do kasy. W kasie zapłacił za wybraną miotłę i wraz z synem chciał wyjść ze sklepu. W tym momencie został zatrzymany przez kierownika ochrony strony pozwanej – K. M. i zaprowadzony do oddzielnego pomieszczenia. Pomieszczenie było bardzo małe o powierzchni 2/1 m 2, nie miało okien i toalety. Znajdowały się tam tylko 2 krzesła i biurko. Szef ochrony po zamknięciu pomieszczenia do którego skierowano powoda i jego syna poinformował go, iż został on zatrzymany za kradzież zaczepu, który oglądał na stoisku i przymierzał do kluczy. Wyjaśnienia powoda, iż nie dokonał tego czynu nie przekonały pracownika ochrony. Nie pomogło również wyłożenie wszystkich rzeczy jakie P. S. (1) miał w kieszeniach swoich i dziecka. Powód wraz z chorym synem chorym na infekcję dróg oddechowych, był przetrzymywany przez ponad 2 godziny. Dziecko powoda było zdenerwowane – płakało. Powód trzymał przez cały czas syna na rękach, nie było miejsca żeby można go było posadzić. Po godzinie zatrzymania do Castoramy przyjechała teściowa powoda chcąc podać dziecku lekarstwa, pracownik ochrony, który pilnował powoda w czasie izolacji uniemożliwił to. Dopiero po upływie 2-óch godzin przyjechała wezwana przez ochronę policja i po dokonaniu przeszukania powoda i jego syna i nie znalezienia skradzionego przedmiotu, pozwolono powodowi opuścić pomieszczenie, w którym go przetrzymywano i wrócić do domu. Dowód: -zeznania świadków: P. S., S. C., J. Ł., powoda P. S.. Przed Sądem Rejonowym w Legnicy przeciwko K. M. pracownikowi strony pozwanej – kierownikowi zmiany toczyło się postępowanie karne o to, że dnia 13 grudnia 2008 r. w L. w sklepie (...) zajmując stanowisko kierownika zmiany w ochronie osób i mienia (...) będąc upoważnionym na podstawie ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób --- STRONA 3 --- i mienia, do ujęcia osób stwarzających w sposób oczywisty bezpośrednie zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego, a także dla ochranianego mienia, przekroczył przysługujące mu uprawnienia w ten sposób, iż zatrzymał i pozbawił wolności P. S. (1) oraz jego mał. syna I. S. lat 4 pomimo, iż nie było to uzasadnienie okolicznościami zdarzenia, czym naruszył dobro osobiste w/w osób. Wyrokiem zaocznym z dnia 26 sierpnia 2009 r. Sąd Rejonowy w Legnicy uznał K. M. za winnego zarzucanego mu czynu i na podstawie art. 189 § 1 kk i art. 50 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia wymierzył mu karę grzywny. Dowód: -akta Sądu Rejonowego w Legnicy sygn. akt VII K 641/09. Sąd zważył co następuje : Roszczenie powoda zasługuje na uwzględnienie. Wolność jako dobro osobiste w rozumieniu art. 23 kc ujmowane jest, według dominującego poglądu, jako „fizyczna swoboda poruszania się”. Oprócz tego w piśmiennictwie w nawiązaniu do art. 47 Konstytucji wyrażony został pogląd uznający za chronione dobro osobiste wolność, decydowanie o życiu osobistym. W okolicznościach sprawy nie ulega wątpliwości, iż pracownik ochrony – kierownik zmiany K. M. będąc osobą upoważnioną na podstawie ustawy o ochronie osób i mienia do ujęcia osób stwarzających w sposób oczywisty bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia ludzkiego a także chronionego mienia, przekroczył przysługujące mu uprawnienia i bezprawnie zatrzymał i pozbawił wolności powoda jak i jego mał. syna, za co został skazany wyrokiem zaocznym Sadu Rejonowego w Legnicy z dnia 26 sierpnia 2009 r. w sprawie sygn. akt VII K 641/09. Podstawową przesłanką ochrony w razie naruszenia dobra osobistego stanowi bezprawność działania. Bezprawne jest zatem zachowanie sprzeczne z normami prawa lub zasadami współżycia społecznego bez względu na winę a nawet świadomość sprawcy. Zatrzymanie powoda, przez K. M., pracownika strony pozwanej, stanowiło w świetle zebranego materiału dowodowego działanie bezprawne i naruszyło jego dobra osobiste. W związku z tym, że bezprawne działania strony pozwanej naruszyły dobra osobiste powoda w postaci wolności i godności, Sąd Okręgowy orzekł jak w pkt I wyroku i na podstawie art. 445 § 2 kc przyznał zadośćuczynienie w stosownej wysokości 5.000 zł. Zadośćuczynienie w tej kwocie odpowiada zdaniem Sądu I instancji stopniowi i natężeniu naruszenia dóbr osobistych powoda oraz poczuciu jego krzywdy i doznanych przeżyć w czasie 2-godzinnego bezprawnego zatrzymania. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji orzeczenia. O kosztach orzeczono stosownie do uwzględnionych żądań powoda.