Postanowienie IC 244/10 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 września 2011 r. Sąd Okręgowy w Legnicy I

--- STRONA 1 --- Sygn. akt IC 244/10 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 września 2011 r. Sąd Okręgowy w Legnicy I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący : SSO Marta Niedzielska – Nowak Protokolant: Grażyna Szudzichowska po rozpoznaniu w dniu 13 września 2011 r. w Legnicy sprawy z powództwa D. T. i E. T. przeciwko Gminie U. o ochronę dóbr osobistych I. oddala powództwo; II. cofa udzielone powodom D. T. i E. T. częściowe zwolnienie od kosztów sądowych prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w Legnicy w dniu 23 maja 2011r. ; III. nakazuje powodom D. T. i E. T., aby uiścili solidarnie na rzecz Skarbu Państwa ( Kasa Sądu Okręgowego w Legnicy) tytułem brakującej zaliczki na biegłego sądowego z zakresu budownictwa kwotę 973,56zł; IV. pozostałe koszty procesu w tym koszty postępowania apelacyjnego i zastępstwa adwokackiego - znosi między stronami wzajemnie Sygn. akt I C 244/10 UZASADNIENIE Powodowie - D. i E. T. w pozwie skierowanym przeciwko Gminie U. wnieśli o zasądzenie od strony pozwanej na rzecz powódki kwoty 30.000 zł oraz kwoty 10.000 zł na rzecz powoda wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty tytułem zadośćuczynienia za doznany uszczerbek na zdrowiu i krzywdy moralne, zasądzenie od strony pozwanej na cel społeczny - Fundację (...) kwoty 10.000 zł, nakazanie stronie pozwanej naprawienia stropu, schodów i wyciszenie ścian w budynku położonym w miejscowości P. (...) oraz upoważnienie powodów do dokonania naprawy stropu, schodów i wyciszenia ścian w budynku na koszt pozwanej w przypadku, gdyby strona pozwana nie uczyniła tego w oznaczonym przez sąd terminie. Nadto wnieśli o zasądzenie od strony pozwanej na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu podali, że strona pozwana jest właścicielem budynku mieszkalnego, który użytkuje jako świetlicę wiejską, zaś powodowie są właścicielami sąsiedniej nieruchomości, oddzielonej od nieruchomości strony pozwanej --- STRONA 2 --- jedynie cienką ścianką działową. Świetlica wiejska nie prowadzi żadnej działalności kulturalnej, oświatowej, edukacyjnej czy innej integrującej społeczność lokalną, a jedynym jej wyposażeniem jest sprzęt muzyczny z głośnikami o dużej mocy. Strona pozwana wykorzystuje lokal organizując nieodpłatne imprezy okolicznościowe, którym towarzyszy spożywanie alkoholu i głośna muzyka. Powodowie wzywali stronę pozwaną do zaprzestania naruszania ich praw. Podnieśli, że poziom hałasu – także w godzinach nocnych, zanieczyszczania ich nieruchomości fekaliami przekracza dopuszczalną normę zakłóceń, co prowadzi do naruszeń dóbr osobistych powodów. Powodowie wielokrotnie zwracali się do policji z wnioskiem o interwencję. Podali, że są osobami schorowanymi, a działania strony pozwanej mają znaczący wspływ na pogorszenia ich stanu zdrowia. Co więcej – strona pozwana nie dysponuje zezwoleniem organu nadzoru budowlanego na dysponowanie świetlicą. Swoje żądania powodowie opierali treść art. 24 kc. W odpowiedzi na pozew strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powodów na jej rzecz kosztów postępowania w kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu zaprzeczyła bezprawności działań czy zaniechań mogących naruszyć prawem chronione dobra osobiste powodów. Podała, że budynek sąsiadujący z mieszkaniem powodów był wykorzystywany na potrzeby świetlicy wiejskiej od ponad pięćdziesięciu lat. Nie doszło zatem do zmiany sposobu użytkowania budynku. Jak podała – korzysta z przysługujących jej praw podmiotowych zgodnie ze społeczno – gospodarczym przeznaczeniem, prowadząc świetlicę wiejska. Z faktu przeznaczenia budynku na potrzeby świetlicy wiejskiej nie sposób wywodzić bezprawności działań strony pozwanej. Strona pozwana podkreśliła, że nie bez znaczenia dla oceny roszczeń powodów jest fakt, iż starają się oni o wykup lokalu - świetlicy wiejskiej, a ponadto do wiosny 2008 roku córka powodów prowadziła w należącym do nich budynku sklep w którym sprzedawała między innymi alkohol uczestnikom imprez organizowanych w świetlicy. Do czasu istnienie sklepu powodowie nigdy nie skarżyli się na działalność świetlicy. Strona pozwana aby zakończyć spór z powodami uchwaliła regulamin pracy świetlicy, inicjowała spotkania w celu załagodzenia konfliktu. Podkreśliła, że w odniesieniu do roszczeń majątkowych formułowanych przez powodów, winni oni wykazać winę strony pozwanej, a tej trudno się dopatrzyć. Podkreśliła także, że z przedstawionych przez powodów dokumentów nie wynika, by funkcjonowanie świetlicy miało wpływ na pogorszenie ich stanu zdrowia. Wyrokiem z dnia 14 maja 2010 r. Sąd Okręgowy w Legnicy w sprawie sygn. akt I C 65/09 w punkcie I nakazał stronie pozwanej Gminie U. naprawienie zgodnie ze sztuką budowlaną stropu i schodów w budynku położonym w P. (...), a także wyciszenie ścian świetlicy wiejskiej położnej w tym budynku. Zasądził także od stron pozwanej na rzecz powódki kwotę 5.000 zł (punkt II), a na rzecz powoda kwotę 2.000 zł (punkt III) tytułem zadośćuczynienia wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 30 marca 2009 r., dalej zaś idące powództwo oddalił. Wyrokiem z dnia 31 sierpnia 2010 r. w sprawie sygn. akt I ACa 823/10 Sąd Apelacyjny we Wrocławiu uchylił zaskarżony wyrok w punkcie I i w tym zakresie przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w Legnicy do ponownego rozpoznania, a dalej idącą apelację oddalił. Sąd Apelacyjny uznał, że nie doszło do należytego wyjaśnienia roszczenia w zakresie nakazania stronie pozwanej naprawienia stropu, schodów i wyciszenia ścian w będącym jej własnością budynku mieszkalnym. Wskazał, że konieczne jest ustalenie, czy i jakie prace doprowadzą do osiągnięcia oczekiwanego efektu, a dalej dokładne określenie zakresu remontu, to jest wskazanie jakich konkretnie ścian, stropów i schodów ma on dotyczyć oraz rodzaju prac, jakie mają być wykonane. W toku dalszego postępowania przed Sadem pierwszej instancji powodowie wnieśli o nakazanie stronie pozwanej naprawienia stropu na całej długości budynku, naprawę schodów i wyciszenie ściany działowej w terminie 6 miesięcy, bądź o ile strona pozwana tego nie wykona, upoważnienie powodów do przeprowadzenia wyżej wskazanego remontu na koszt strony pozwanej. Strona pozwana zarzucała natomiast, że w toku postępowania doszło do zmiany stanu faktycznego. Pomieszczenia na piętrze budynku zostały bowiem przywrócone do stanu poprzedniego co oznacza, że na piętrze budynku pomieszczenie świetlicowe wygląda zupełnie inaczej niż w chwili wniesienia pozwu. W pozostałej części pomieszczenia odtworzono ścianki działowe przywracając lokal mieszkalny, który zostanie zasiedlony jako lokal socjalny. Mimo tak określonego stanu powodowie nie określili czego domagają się obecnie. W ocenie strony pozwanej na obecnym etapie żądanie jest zatem całkowicie bezprzedmiotowe. Mieszkanie powodów nie sąsiaduje bowiem --- STRONA 3 --- bezpośrednio z pomieszczeniem świetlicy, co mogłoby uzasadniać wyciszenie ścian, natomiast pozostałe żądania jako nieprecyzyjne nie nadają się do uwzględnienia. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Strona pozwana - Gmina U. jest właścicielem budynku we wsi P. (...). Powodowie zamieszkują pod tym samym adresem w bliźniaczym budynku, a ich mieszkanie oddziela od sąsiednich pomieszczeń ściana działowa. Powód wraz żoną oraz córką i jej rodziną zajmuje pomieszczenia na pierwszym piętrze, na parterze budynku zamieszkuje zaś druga córka powodów z rodziną. Od lat 60 XX wieku w pomieszczeniach należących do Gminy U. znajdowała się świetlica wiejska. W roku 2004 działająca się na pierwszym piętrze świetlica została powiększona, poprzez rozebranie ścianek działowych. W świetlicy odbywały się spotkania i imprezy okolicznościowe min. z okazji Dnia Kobiet, Dnia Babci, dożynek, Andrzejek. W roku 2008 r. Urząd Gminy zakupił sprzęt nagłaśniający, który zamontowano w świetlicy znajdującej się na piętrze. W tym okresie do Urzędu Gminy zaczęły wpływać skargi od powodów. Powodowie zarzucali, że przeszkadza im głośna muzyka towarzysząca imprezom organizowanym w świetlicy. Na prośbę powodów dochodziło do interwencji wójta gminy – T. O.. Powodowie wzywali także policję, skarżąc się na hałasy towarzyszące funkcjonowaniu świetlicy. Dowód: - zeznania przedstawiciela strony pozwanej T. O. k. 450 – 451 - zeznania powoda k. 449 odwrót – 450 W dniu 15 lutego 2010 r. w związku z decyzją (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr (...) z dnia 23 kwietnia 2009 r. zostało z urzędu wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie stanu technicznego obiektu należącego do Gminy. Decyzją nr (...)z dnia 19 maja 2010 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ś. nałożył na Gminę obowiązek usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w stanie technicznym takich jak: uzupełnienie ubytków pojedynczych dachówek, wymiana rynny od strony podwórka, przemurowanie kominów pod dachem, umożliwienie stałego dostępu do kominów, udrożnienie kominów, zamontowanie ław kominiarskich, wykonanie wentylacji nawiewno – wywiewnej w pomieszczeniu w piecem CO, naprawa tynków elewacji ściany szczytowej i od strony podwórka, wymiana stopni w schodach prowadzących na piętro i strych, uzupełnienie brakujące tralki w podeście na piętrze, wymiana uszkodzonych desek w podłodze na strychu w terminie 6 miesięcy od daty uzyskania klauzuli ostateczności w/w decyzji. Pismem z dnia 6 grudnia 2010 r. Gmina złożyła wniosek o zmianę terminu wykonania prac takich jak przemurowanie kominów pod dachem, wymiana stopni w schodach prowadzących na piętro i strych, uzupełnienie brakujących tralek i umożliwienie wykonania prac do końca czerwca 2011 r. co uzasadniła brakiem środków finansowych na ten cel. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego ustosunkował się pozytywnie do wniosku. Pozostałe prace zostały przez Gminę wykonane. Gmina sukcesywnie realizuje roboty, zgodnie z decyzją z dnia 19.05.2010 r. Dowód: - decyzja z dnia 19.05.2010 r. k. 548 - 549 - pismo z dnia 3.01.2011 r. k. 547 - protokół nr (...) k. 574 – 574 odwrót W toku postępowania Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał Gminie U. przywrócić do stanu poprzedniego pomieszczenia mieszkalne na piętrze przedmiotowego budynku poprzez odtworzenie wyburzonych ścianek działowych oraz odtworzenie zamurowanego otworu drzwiowego zapewniającego dodatkowe wejście na --- STRONA 4 --- zewnątrz budynku. Gmina przywróciła do stanu poprzedniego pomieszczenia mieszkalne na piętrze budynku poprzez odtworzenia wyburzonych ścianek działowych oraz odtworzenie zamurowanego otworu drzwiowego zapewniającego dodatkowe wejście na zewnątrz budynku poprzez część niższą budynku. Dowód: - decyzja nr (...)z dnia 24.11.2010 r. k. 507 - 511 - protokół nr (...) r. k. 416 – 417 - pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20.04.2011 r. k. 575 - protokół nr (...) wraz z dokumentacją fotograficzną k. 576 - 577 Obecnie świetlica na pierwszym piętrze została zlikwidowana, a na jej miejsce powstał lokal socjalny w którym zamieszkuje rodzina z dziećmi. Na piętrze pozostał nadto mały pokój o powierzchni 31 m 2 , tzw. mała świetlica, która znajdowała się w tym miejscu od 1966 roku. Na parterze w pomieszczeniu po sklepie oddzielonym od mieszkania powodów ściankami działowymi znajduje się pomieszczenie o powierzchni 30 m 2 . Pomieszczenie to zostało zaadoptowane przez stronę pozwaną na tymczasową świetlicę wiejską. Odbywają się tam spotkania mieszkańców sołectwa. W kolejnym pomieszczeniu na parterze znajduje się ścianka do ćwiczeń (tzw. siłownia), gdzie spotyka się młodzież. Klucze do niej posiada świetlicowa. Gmina nie organizuje w pomieszczeniach znajdujących się w budynku sąsiadującym z nieruchomością powodów imprez, którym towarzyszy muzyka. Docelowo na roku 2015 Gmina zaplanowała budowę nowej świetlicy. Budynek należący do strony pozwanej ma ponad sto lat, posiada drewniane stropy. W budżecie gminy brak środków na remont budynku sąsiadującego z mieszkaniem powodów. Dowód: - zeznania przedstawiciela strony pozwanej T. O. k. 450 – 451 - zeznania powoda k. 449 odwrót – 450 - ogłoszenie z dnia 24.11.2010 r. k. 535 - umowa najmu lokalu socjalnego k. 445 - 446 - rzut budynku k. 447 – 448 Na dzień 28 czerwca 2011 r. świetlica wiejska nie spełniała wymogom budynku użyteczności publicznej. Urząd Gminy powiększając salę o sąsiednie pomieszczenia poprzez wyburzenie ścianek działowych nie doprowadził budynku i Sali do wymogów jakim powinien odpowiadać budynek użyteczności publicznej. Dla szczegółowego określenia jakie prace są wymagane, by budynek był budynkiem użyteczności publicznej należy wykonać ekspertyzę stanu technicznego która określi, czy jest możliwość zmiany sposoby użytkowania budynku z mieszkalnego na użyteczności publicznej. Gmina wykonała prace polegające na rozbiórce ścianek działowych, a następnie postawieniu z powrotem tego co zostało rozebrane. Prace te nie spełniły wymogów konstrukcyjnych i przeciwpożarowych tak aby budynek stał się budynkiem użyteczności publicznej. Dowód: - opinia biegłego k. 407 - 414 --- STRONA 5 --- Sąd zważył, co następuje: Powództwo zasługuje na oddalenie. Powodowie domagali się, od strony pozwanej zapłaty odszkodowania tytułem zadośćuczynienia za dotychczasowe zakłócanie spokoju i wypoczynku. Wnieśli ponadto o nakazanie stronie pozwanej naprawienia stropu, schodów i wyciszenia ścian w będącym jej własnością budynku mieszkalnym. Swoje roszczenia opierali na przepisie art. 24 § 1 i 2 kc z którego wynika, że osoba, której dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem może żądań zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. Równocześnie, gdy wskutek naruszenia dobra osobistego wyrządzona została szkoda majątkowa, poszkodowany może żądać ażeby osoba która dopuściła się naruszenia dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków. Pokrzywdzony może także żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. Wyrokiem z dnia 14 maja 2010 r. Sąd Okręgowy w Legnicy nakazał stronie pozwanej naprawienie zgodnie ze sztuka budowlaną stropu i schodów w budynku położonym w P. (...), a także wyciszenie ścian świetlicy wiejskiej oraz zasądził od strony pozwanej na rzecz powodów zadośćuczynienie, dalej zaś idące powództwo oddalił. Wyrokiem z dnia 31 sierpnia 2010 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu uchylił zaskarżony wyrok w punkcie dotyczącym nakazania stronie pozwanej przeprowadzenia niezbędnych robót w budynku i w tym zakresie przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w Legnicy do ponownego rozpoznania, dalej zaś idącą apelację oddalił. Sąd Apelacyjny podkreślił, że rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji, nakazujące stronie pozwanej przeprowadzenia niezbędnych remontów jest enigmatyczne i w praktyce nie nadaje się do wykonania. W związku z powyższym w toku dalszego postępowania konieczne jest ustalenie, czy i jakie prace doprowadzą do osiągnięcia oczekiwanego efektu, a dalej dokładne określenia zakresu remontu, to jest wskazanie, jakich konkretnie ścian, stropów i schodów ma on dotyczyć i rodzaju prac, jakie mają być wykonane. W świetle powyższych przedmiotem rozważań Sądu Okręgowego po przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania pozostawało jedynie żądanie nakazania stronie pozwanej przeprowadzenia niezbędnych remontów, przy uwzględnienie art. 386 § 6 k.p.c. zgodnie z którym ocena prawna i wskazani co do dalszego postępowania wyrażone w uzasadnieniu wyroku sądu drugiej instancji wiążą zarówno sąd któremu sprawa została przekazana, jak i sąd drugiej instancji przy ponownym przekazaniu sprawy (…) W pierwszej kolejności należy wskazać, że w chwili wniesienia powództwa na wysokości mieszkania powodów w lokalu strony pozwanej funkcjonowała świetlica wiejska, oddzielona od mieszkania powodów jedynie ścianką działową w której organizowane były spotkania i imprezy okazjonalne, a sala wyposażona była w sprzęt grający. Powodom przeszkadzały hałasy dochodzące zza ściany; skarżyli się na zbyt głośna muzykę, odgłosy rozmów dochodzące ze świetlicy, także hałas jaki towarzyszył schodzeniu po schodach na sąsiedniej klatce schodowej. Na ich prośbę dochodziło do interwencji wójta, policji. W takim stanie rzeczy, Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 14 maja 2010 uznał, że w istocie doszło do naruszenia dóbr osobistych powodów i zasądził na ich rzecz stosowne zadośćuczynienie. Nakazał jednocześnie stronie pozwanej naprawienie zgodnie ze sztuką budowlaną stropu i schodów w budynku położonym w P. nr (...), a także wyciszenie ścian świetlicy wiejskiej położonej w tym budynku. Podkreślić trzeba, że zgodnie z art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. To powodowie winni zatem precyzyjnie wskazać wykonania jakiego remontu się domagają, poprzez precyzyjne określenie jego zakresu; należało wyjaśnić które konkretnie ściany, stropy, schody miały zostać wyremontowane. Powinnością powodów było wykazanie naruszeń ich prawa własności przez stronę pozwaną, a co za tym idzie – wskazanie w jaki sposób naruszenia te, czy też mówiąc precyzyjnie ich skutki należało usunąć. Nie zmieniają tego w żaden sposób wskazania Sądu drugiej instancji, precyzującego ustalenia, jakie poczynić winien Sąd pierwszej instancji w toku dalszego postępowania. Sąd dokonuje bowiem ustaleń w oparciu o twierdzenia strony, poparte zawnioskowanymi dowodami. --- STRONA 6 --- W ocenie Sądu opinia dopuszczonego na wniosek powodów biegłego z zakresu budownictwa nie przyczyniła się w żaden sposób do sprecyzowania jakie roboty doprowadzić mogą do osiągnięcia oczekiwanego przez powodów efektu. Biegły przeprowadził bowiem opinię na okoliczność, czy przeprowadzone przez stronę pozwaną prace budowlane są zgodne z wymogami technicznymi określonymi w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie zasad, jakim powinien odpowiadać budynek użyteczności publicznej. Biegły ocenił, że przeprowadzone prace remontowe nie spełniły wymogów konstrukcyjnych i przeciwpożarowych tak, aby budynek stał się budynkiem użyteczności publicznej. Podkreślić jednak trzeba, że powodowie nie domagali się, aby strona pozwana w następstwie remontu doprowadziła budynek do stanu użyteczności publicznej. Opinia biegłego pozostaje zatem bez wpływu na ocenę żądania powodów. Trudno zgodzić się z zarzutami powodów, jakoby obowiązki nałożone na stronę pozwaną w postępowaniu administracyjnym ,,miały się nijak tak do przedmiotu niniejszego postępowania i ochrony jakiej domagają się powodowie”. Działania podjęte przez stronę pozwaną w toku postępowania administracyjnego poprawiły bowiem w istotny sposób stan techniczny budowli, a niektóre z prac prowadziły w istocie do realizacji żądań powodów. Wystarczy wskazać chociażby na naprawę schodów. Warto przypomnieć, że Sąd Apelacyjny we Wrocławiu wskazywał, że o ile strony nie dojdą do porozumienia (w zakresie tego czy i jakie roboty mogą być przeprowadzone, jaki ma być zakres remontu, jakie prace wykonane), potrzebne może okazać się skorzystanie z opinii biegłego. Taka opinia, pozwalająca sprecyzować zakres obowiązków strony pozwanej i jednocześnie zakreślająca powodom ramy ewentualnej egzekucji, nie została sporządzona. Również same strony nie ustaliły zakresu prac. Jednocześnie za oddaleniem niniejszego powództwa przemawia dodatkowo fakt, iż od chwili wniesienia powództwa do czasu wydania wyroku w sposób istotny zmianie uległy okoliczności sprawy. Należy podkreślić, że zgodnie z dyspozycją art. 316 § 1 k.p.c. po zamknięciu rozprawy sąd wydaje wyrok, biorąc za podstawę stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy. Jak wynika to z zeznań przedstawiciela strony pozwanej T. O., wójta Gminy U. obecnie w lokalu sąsiadującym bezpośrednio z mieszkaniem powodów nie funkcjonuje już świetlica. W pomieszczeniu w którym się znajdowała postawiono ścianki działowe, przywracając stan poprzedni. Na pierwszym piętrze w budynku należącym do strony pozwanej znajduje się wynajęte już mieszkanie oraz mała świetlica ( na kształt tej, która znajdowała się w budynku od 1966 roku). Nie są tam jednak organizowane żadne spotkania towarzyskie, czy zebrania. Spotkania społeczności wiejskiej odbywają się obecnie na parterze budynku, a zatem powodowie zajmujący w swojej części ,,bliźniaka” jedynie pierwsze piętro nie są narażeni na ewentualny hałas dochodzący zza ściany. Co istotne – również w tym pomieszczeniu zaprzestano organizacji imprez, a strona pozwana gromadzi obecnie fundusze na budowę nowej świetlicy. Zeznania stron pozostawały spójne jeśli chodzi o to jak obecnie wykorzystywany jest budynek należący do strony pozwanej i brak podstaw by odmówić im wiarygodności. Sam powód przyznał, że od czerwca bieżącego roku w sąsiednim lokalu jest cicho. Tym samym w ocenie Sądu zabezpieczenie interesu powodów nie wymaga obecnie wyciszenia ściany działowej. Strona pozwana usunęła bowiem potencjalne źródła hałasu, przenosząc małe pomieszczenie świetlicowe na parter i eliminując zabawy, którym towarzyszyła muzyka. Należy jednocześnie podkreślić, że strona powodowa podjęła szereg działań mających na celu poprawę stanu technicznego budynku. W tym zakresie Sąd opierał się przede wszystkim na dowodach w postaci dokumentów, których prawdziwość nie była kwestionowana przez żadną ze stron. Trwa min. wymiana schodów na piętro i strych, a pracę pozostają pod nadzorem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Opóźnienia w realizacji wynikają jedynie z ograniczonej ilości funduszy, jakimi dysponuje strona pozwana. Odnoszą się do zgłaszanego przez powodów żądania nakazania stronie pozwanej naprawienia stropu wskazać trzeba, że stropy w budynku strony pozwanej są drewniane (jest to budynek poniemiecki). Sam powód zeznał, że nie wyobraża sobie remontu stropów, nie wie także jaki byłby koszt takich prac. Stwierdził, że i tak ,,wszystko niesie się po budynku”. O ile można uznać, że brak wyciszenia ściany czy też zła jakość schodów, które skrzypiąc przeszkadzały powodom mogła zakłócać im korzystanie z nieruchomości ponad przeciętną miarę, trudno wyobrazić sobie w jaki sposób nie remontowane stropy godzić miały w prawa powodów. W istocie w ocenie Sądu roszczenia powodów sprowadzały się nie do żądania usunięcia skutków naruszeń ich praw, ale do przeprowadzenia takich robót, które pozwoliłyby wyeliminować dyskomfort powodów wynikający w odczuwania hałasu przenikającego przez ścianę działową. Wobec wskazywanych już wcześniej zmian --- STRONA 7 --- okoliczności, żądanie takie na obecnym etapie nie znajduje uzasadnienia. Należy wskazać, że art. 24 § 1 kc przewiduje możliwość żądania naprawienia przez dopuszczającego się naruszeń dóbr osobistych, skutków tychże naruszeń. Powód nie wykazał jednocześnie, by zły stan stropów czy schodów powstał w następstwie bezprawnych naruszeń przez stronę powodową dóbr osobistych powodów, a zatem by remont w zakresie zarysowanym przez powodów zmierzła do usunięcia naruszeń, jakich dopuścić miała się strona pozwana. W ocenie Sądu powodowie domagali się przeprowadzenia wskazanych prac, a także wyciszenia ściany chcąc uchronić się przez odczuwaniem hałasu dochodzącego z pomieszczeń strony pozwanej. Skoro na chwilę wydania wyroku do zakłóceń nie dochodzi, roszczenie powodów pozostaje bezpodstawne. Jednocześnie warto przytoczyć w tym miejscu orzeczenie Sądu Najwyższego cytowane zresztą przez powodów zgodnie z którym jednym ze sposobów usunięcia skutków naruszenia dobra osobistego jest także wstrzymanie działalności powodującej przekroczenia dopuszczalnych norm natężenia hałasu (orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 17 marca 1968 r. sygn. akt. IV CR 66/68, OSPIKA 2/69, poz. 35). W ocenie Sadu, wobec zaprzestania działalności świetlicy na pierwszym piętrze, a więc wstrzymania działalności powodującej przekroczenia dopuszczalnych norm natężenia hałasu doszło w istocie do usunięcia skutków naruszenia dobra osobistego, zatem żądanie powodów jako bezpodstawne należało oddalić. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. Sąd oddalił wniosek dowodowy powodów o przeprowadzenie wizji lokalnej na okoliczność ustalenia pomieszczeń, które użytkowane są przez stronę pozwaną jako świetlica wiejska albowiem okoliczność ta pozostawała w sprawie bezsporna. Sąd cofnął powodom częściowe zwolnienie od kosztów sądowych przyznane prawomocnym postanowieniem z dnia 23 maja 2011 r. Należy bowiem wskazać, że jak ustalono podczas przesłuchania powoda oraz w oparciu przedłożone na żądanie Sądu dokumenty powód w latach 2008 – 2010 otrzymywał rocznie ponad 3.000 zł z tytułu dopłat unijnych ( 2.637,90 zł w roku 2010, 3.522,88 zł w toku 2009 r. oraz 2.483,21 zł w roku 2008) Kwoty te nie zostały przez powoda ujawnione w oświadczeniu majątkowym. Zgodnie z art. 110 Ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych Sąd cofa zwolnienie od kosztów sądowych, jeżeli okazało się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. W obu wypadkach strona obowiązana jest uiścić wszystkie przepisane opłaty oraz zwrócić wydatki, jednakże w drugim wypadku sąd może obciążyć stronę tym obowiązkiem także częściowo, stosownie do zmiany, jaka nastąpiła w jej stosunkach. Uzasadnienie o kosztach znajduje swoje uzasadnienie w przepisie art. 100 k.p.c. oraz 113 Ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.